New Miss Mystic

Roddel kruipt door de kleinste spleten.

2012-01-23T19:46:00.002+01:00

Ik heb zoveel te vertellen en er is zoveel gebeurd dat ik niet goed weer ik moet beginnen.

Maar laat me beginnen met vandaag. En vorige vrijdag.

Vorige vrijdag was het nieuwjaarsdrink / feest op het werk.

Ik kon eigenlijk niet door andere verplichtingen maar wou wel even het hoofd laten zien.

Perfect in lijn met hetgeen ik had verwacht, was de start die moest plaatsvinden om 12.30 uur, niet de start. Om 13.00 uur stond er 4 man van de 56 beneden.

Omdat ik niet de stijl hanteer van vreten en vertrekken ben ik dus rond 13.00 uur vertrokken.

Nu is het leuke feestje blijkbaar toch niet helemaal zonder mij geweest, want ik ben danig over de tong gegaan.

Eerst en vooral al omdat ik er niet was. Dat was niet mijn bedoeling, maar ze hadden netjes op tijd moeten starten en dan was ik er eventjes geweest.

Tevens is er gesproken over mijn vermeende relatie met een collega. Is ze er mee samen of niet?Wat is er aan de hand? Ik vind persoonlijk of ik nu seks heb met een collega mannelijk of vrouwelijk, of dat ik collega's heb die ik in het weekend ontmoet, dat dat niet de zaken zijn van mijn andere collega's die niet van mijn fantastische aanwezigheid buiten de kantooruren mogen genieten.

Tevens ging ook mijn blog over de tong. Ik weet al langer dat Tim K een trouwe lezer is, om welke reden dan ook, maar dat hij mijn 'exploten' ook wil delen met collega's, daar was ik me niet van bewust.

Toch bedankt !

Gisteren ging ik tijdens de dag zwemmen in Lier en 's avonds naar een try-out van een stand-up comedy. Ik had de eer en het genoegen om samen met mijn gezelschap, onder lichte dwang, aan het eerste tafeltje aan het podium te zitten. We waren ook kop van jut. Sjans dat ik ermee kon lachen.

Zaterdag ging ik naar de kapper en in de namiddag deed ik niets bijzonders. Ik deed een dutje in de namiddag. Ik was namelijk moe ... wat een goede reden is om een dutje te doen.

Met de Sam is alles oké. In die mate dat hij niet graag alleen zit. Maar we gaan vaak wandelen en hij speelt veel. De groene snottebellen zijn verdwenen.

Wees altijd een beetje bang, zodat je nooit erg bang hoeft te zijn.

2012-01-04T10:13:00.005+01:00

Gisteren was een rustige dag.

Ik zit op mijne nieuwe plek op het werk, nu zien hoe het gaat uitdraaien. Ik word in het diepe gegooid en zal beginnen watertrappelen. Ik zal er een hoop van leren en dat is goed meegenomen, als is de job misschien niet te meest boeiende. Maar een echte mening kan ik nog niet vormen.

Ik werd bijna weggeblazen toen ik naar de winkel ging om mijn gnocchi klaar te maken.

De avond was voor de rest rustig. De rekeningen nagekeken en een beetje op de Wii gespeeld.

Het park was gesloten met het weer en de hond had dus niet gekakt (er komt een verhaal aan). Ik heb hem geleerd dat hij enkel in het gras mag kakken.

Toen ik deze morgen opstond kwam de hond de hele tijd op mijn voeten zitten, beetje vreemd, maar hij doet wel meer vreemde dingen. Toen ik naar de living wandelde, lag daar of beter gezegd lagen daar, 3 hoopjes stront. Den hond had GESCHETEN in de living.
Nu moest ik best lachen, hoewel het niet fijn was.
's Morgens al in de weer met dettol enzo.

Enfin als straf moet hij vandaag in de veranda en tuin, terwijl hij normaal boven mag blijven, wat hij leuker vindt.

Goede voornemens moet je meteen al in januari breken, anders komt het er niet meer van.

2012-01-02T16:21:00.004+01:00

Aan iedereen een stralend 2012, waarbij ik voor julie wens dat jullie elke dag mogen beleven en ervaren alsof het de laatste kan zijn. Geniet van elke dag !!

Vrijdagnamiddag ben ik naar Hulst gereden waar ik naar Depot 7 ging en een koffie ging drinken in Morres. Ik deed er nog een dansje op de parking, maar weinig volk was geïnteresseerd. Ik kocht gordijnen in de karwei.

Vrijdagavond iets gaan eten in Bistro Jacob, zooooo lekker en zo goedkoop, het is op de St Jacobsmarkt in Antwerpen. Iedereen zeker eens doen.
Dan naar een try-out van Bert Gabriëls. Zijn pointe op het einde was super, er kwamen zeer grappige stukken in (al goed, dat was de bedoeling off course) en ook enkele voorspelbare stukken. De try-out vond plaats in het Klokhuis.

Zaterdag bezocht ik de hondenwei waar er een gluhweintje voorhanden was en veel hondjes voor Sam.
Last minute nog geboekt in den Bourgondiër en lekker gaan eten. Het is een restooke in Wilrijk, een aanrader.
Ik was tegen 1 uur thuis, maar ik heb enkel gaten,het was wel héél leuk.

Me alweer naar de hondewei gesleurd waar er deze keer champagne was. Sam heeft even een beet uitgedeeld tegen zijn gewoonte in, maar het euvel was snel opgelost.
Nieuwe foto's van Sam kan je hier vinden.

De ogen zijn de schalen van de balans waarvan het gewicht het hart is.

2011-12-29T11:59:00.003+01:00

Ik was vergeten wat een uitlaatklep hier schrijven eigenlijk kan zijn voor me.
En hoeveel ik aan jullie reacties heb. Dank daarvoor.

Gisteren ben ik iets gaan eten en naar de cinema geweest. Zeer toepasselijk is het 'New Years Eve' geworden. Een echte chickflik.

New Year's Eve speelt zich af in New York (waar ik alweer naar wil teruggaan, als ik zo'n films zie) en gaat over liefde, hoop, vergiffenis, tweede kansen en een nieuw begin. Alle aparte verhaallijnen komen min of meer samen op het einde van de film.

De cast zit boordevol bekende acteurs onder meer Jim Belushi, Robert De Niro, Michelle Pfeiffer, Halle Berry, Jessica Biel, Jon Bon Jovi, Katherine Heighl, Ashton Kutcher, Sarah Jessica Parker en Hilary Swank. En dat zijn er slechts enkele.
Hij zal geen oscars halen, maar is wel er leuk en gemakkelijk voor de ogen om naar te kijken.

Vandaag heb ik afgesproken voor een definitief plaatsbeschrijf met de huisbazin. Hopelijk wil ze een nieuwe afwasmachine en oven laten plaatsen.

Intussen ga ik iets gaan eten op oudjaar in een restaurant niet zo ver van de deur. Dus eindelijk een plan. :-)

Als we niet vechten, blijven we gelijken, maar als we vechten zal één van ons verliezen.

2011-12-28T13:11:00.002+01:00

Soms kan ik moeilijk plaatsen. Sommige dingen kunnen me diep raken.

Ach ik weet wel dat ik niet erg sympathiek oog naar de buitenwereld, ik weet dat ik mijn gebreken en fouten meedraag, nochtans niet meer probeer te herhalen.

Maar, diegenen die me kennen, weten toch, kunnen toch met zekerheid zeggen, dat er niets onsympathieks aan me is. Dat ik fouten maken omdat ik leef en wil voelen dat ik leef. Dat wat voor een ander een fout is, dit niet voor mij een fout hoeft te zijn?

Ik ben liefdevol, ik geef om anderen, ik ben snel geraakt.

Ik ben geraakt, door diegene waarvan ik niet dacht dat die dit zou doen, maar ik kreeg alweer een genadeloze slag in mijn gezicht.

En zo zie je maar, dat voor sommige geld veel belangrijker is dan vriendschap. Zo jammer. Dat eerlijkheid samen met de kleinste eurocent verloren gaat.
Dat iemand die je vraagt om te trouwen met je, amper de deur achter je sluit om een andere open te zetten om de vollende huwelijkskandidate binnen te laten.

Terecht, maar ....

De relatie is van ons beide en niet van jou of mij.

2011-12-27T21:04:00.001+01:00

Ik realiseerde me vandaag dat een relatie eigenlijk weinig relatie is.

de meeste tijd die je met elkaar doorbrengt is de moment dat je samen op vakantie gaat.
Wat blijft er overigens over?

Je bent ongeveer een 10 uur per dag met je werk bezig. Je slaapt gemiddeld 8 uur. Dan blijft er nog 6 uur over, waarbij je bezig bent met je huishouden, je koken, je wassen en verzorgen, achter je pc te zitten of naar TV te staren. Hoeveel tijd brengen we door met elkaar?

Hoeveel tijd heeft een relatie nodig om te overleven?

Eenzaamheid is nooit erger dan in het gezelschap van iemand anders.

2011-12-26T15:25:00.002+01:00

Kerst ben ik vlot doorsparteld, al was het moelijk om het hoofd recht te houden samen met de schouders en de rug.

Het is natuurlijk de periode om me zo te voelen, maar ik voel me ontzettend alleen op de wereld en dat heeft niets met liefde of vrienden te maken.

Ik heb een hekel aan moeite doen bij zaken die vlot moeten lopen en zonder problemen. Ik heb er moeite mee dat ik 50 woorden moet gebruiken om me verstaanbaar te maken, als er eigenlijk maar 5 nodig zijn.

Als alles volgens het schema verloopt dat ik eigenlijk niet kennen kan, dan zal ik deze week naar de andere afdeling verhuizen.

Overigens zijn er geen speciale plannen. Ik heb nog niets voorzien van Oud op Nieuw en ik moet nog beginnen met kerstkaartjes te schrijven.
Ik heb geen vrolijke ho-ho- ho's op de moment.

Een amusant momentje dit wekeend was toen ik uit de Delhaize wandelde en er een man achter me liep en plotsklaps zijn vrouw riep 'Elaba, hier moete gij zijn' Iets in die stijl. Ik had wel een strak niet te lang kleed aan :-)

Verwondering is de dochter van de onwetendheid.

2011-12-21T07:28:00.004+01:00

Gisteren was mijn laatste vrije dag van 2011.

En ik had een programma af te werken. Ik moest naar de Post om een pakje af te halen van ECI. Natuurlijk stond ik daar de gemiddelde leeftijd serieus naar beneden te trekken. Besloot de dame aan de andere kant ook nog over haar kinderen te vertellen en blablabla.
Ik op weg met mijn doos naar de fotograaf om opnieuw pasfoto's te laten nemen, want ik ben diegene die ik vorige week heb laten nemen alreeds kwijt.
Ik sta dus met de meest fake smile op mijn idenditeitskaart de eerstkomende 5 jaar. Nondedju toch.
Vervolgens naar de GB om pasta te kopen en mee op de doos te leggen.
Met mijn doos en mijn pasta naar het gemeentehuis om daar de laatste administratie rond mijn verhuis en identiteitskaart in orde te brengen.
Daar zat ik toch ook een 20 minuten te draaien.

Met mijn pasta, doos en papieren van de gemeente naar de gazettenwinkel voor de Flair en de Cosmopolitan.
Vervolgens naar de zonnebank met mijn pasta, doos, papieren, Flair en Cosmopolitan om mijn kaart te gaan halen omdat ik die vergeten was de laatste keer.
Kom ik daar binnen en valt de pasta van mijn doos tegen de grond en de grond lag dus vol met pasta.
De dame van de zonnebank stelde voor dat ik dan maar ineens een zonnebankste deed om te relaxen.
Goed plan dat heb ik dus gedaan.

Toen was het nog geen middag !!

Laat me stellen dat mijn dag nogal hectisch was en druk.

Sam heeft zich weer uitgeleefd op de hondenwei, dus dat was fijn om te zien.

Deze morgen ben ik tussen al de rest door wel mijn strijk vergeten mee te nemen naar het werk. Dat was weer een tegenslag.

Ik heb de hele dag opleiding dus er kan al niet te veel mislopen. Hoop ik .....

Het verlangen naar eenzaamheid is dikwijls een vorm van hoogmoed

2011-12-15T15:16:00.002+01:00

Gisteren was een redelijk rustige avond.

Ik moest me aanmelden bij de politie, want de politie, uw vriend, komt niet kijken of ik wel degelijk op mijn nieuwe bestemming woon, neen, ik moet naar hen.

Ik speelde gisterenavond een spelletje en dronk ene glas wijn.

Ik deed mijn werk op het werk en mijn dag was gevuld.

Je ziet het, absoluut geen interessante dag.

Het intussen EX-lief, waarvan ik weet dat hij niet alleen kan zijn heeft alvast een nieuw vriendinnetje. Vreemd gewaardwording, dat je een maand geleden nog gaat trouwen en nu er een nieuw leven met iemand anders zal gestart worden.
Ik begrijp het volledig, ik hoop het beste, maar het komt nog steeds aan, niettegenstaande mijn eigen situatie.

Ik voel me eenzaam, maar ik hem mijn maandelijkse bezoeker en ik heb dus een veel te hoge hormonenspiegel.

Massa is meervoud van niemand.

2011-12-14T16:16:00.003+01:00

Oei Oei weer een week ertussen gelaten. Ik heb ene excuus, het was druk :-)

Dus de show, wat eigenlijk een improvisatieavond was met onder meer Philippe Geubels was fijn. Het was ten voordele van ... de naam ontsnapt me, maar het was iets met hockey en kinderen met een handicap de kans geven om hockery te spelen.
Het was een amusante avond.

De meeting met de grote baas was even snel weer over als hij begonnen was. Ik ga op een andere afdeling werken, maar moet ook mijn huidige taken blijven vervullen. Dus of ze hebben vele vertrouwen of diegene wiens job ik overneem had er geen fulltime aan. Ik zal het u weten te vertellen. De keuze die ik daartegenover mocht maken was nog iets minder interessant.

Donderdag was het dan de verjaardag van mijn vriendin Moon en gingen we eten in huis De Colvenier. die vonde nhet best fijn dat er een tafel was met 5 vrouwen. Het was lekker, maar de lieve muziek (sax) was te luid en storend. Het was 350 euro voor ons 5, wat ik weinig vond daar ik het weekend ervoor 200 euro haf betaald voor 2 personen.

De lunch 's middags met mijn vriend J. was ook gezellig. Het was al lang geleden dat ik hem nog eens had gezien.

Het weekend is al een eind geleden, maar ik herinner me wel dat ik een eettafel kocht en een stuk armer was.

Ik bezocht de hondenweide weer enkele malen en Sam was supergelukkig, maar ook moe. Er zijn mensen die dichterbij wonen en met de wagen naar de hondenwei gaan.

Maandag en dinsdag was ik vrij en versierde ik de boom en plakte ik nog een kamer af om te schilderen. Ik ging naar de handcarwash tussen 2 buien door, ik weet het, gekkenwerk, maar ik had toch enige vorm van voldoening.

Hou ook rekening met de mening van degenen die zwijgen

2011-12-06T09:24:00.004+01:00

Het weekend vloog voorbij en ik kreeg al een dag extra.

Ik ging met Sam enkele malen naar de hondenwei en het was super! De sjieke dame met de windhond vertelde me dat mijne hond wel snel was. Dat was niets nieuws voor mij, maar het was wel tof dat een ander er bewondering voor heeft.

Een andere dag stonden er veel hondjes en Sam amuseerde zich geweldig. Het is zo fijn. Hij voelt zich niet 100%, dat merk ik, dus het is wel leuk dat hij zich kan uitleven.
Intussen is Anna, de kater al 2x buitengeweest en komt netjes terug. Ook een pak van mijn hart.

Veel buitenshuis is er niet geweest qua entertainement, want het was vooral nog steeds de nieuwe woonst op orde zetten. en het einde is er nog niet.
Maar het zal een drukke sociale week worden.

Beginnend met vanavond een show van Philippe Geubels ten voordele van .... (ik weet het niet meer. Maar het is in Edegem.

Morgen moet ik melding maken bij de grote baas.

Donderdag werk ik maar een halve dag en ga ik lunchen met een vriend en 's avonds eten voor Moon haar verjaardag.

De week gaat dus vliegen !!

Spreek met de deur en het raam zal het horen

2011-11-29T19:09:00.003+01:00

Weer een aantal weken verder en ik heb me weer niet te veel vertoond. Ik slaag een mea culpa, maar vraag ook begrip.

In een rustige wandelpas geraakt alles op zijn plaats en valt in de plooi. Ik ben er nog niet, maar kijk wel positief naar de komende weken.

Het huis is oud en de muren zijn niet dik. Ik hoor het gekef van de honden van de buren en he geschuifel met de stoelen. Het is een gewaardwording, die ik enkele jaren geleden achter me liet. Maar het herinnert me eraan dat er leven is buiten de 4 muren tussen dewelke ik me bevind.

De zaken met het intussen ex-Lief zijn nog niet helemaal van de baan en zullen hopelijk met gewetensproblemen van zijn kant in orde worden gezet.

Ik heb intussen een paar keer buiten geweest. Dat wil zeggen, menig cinemazaal gepasseerd, menig restootjes gezien, nog eens naar een stand-up comedy geweest, ik moet al even denken, maar ik heb nog wel het een en ander gedaan.

Sam en ik gaan veel wandelen en hebben de hondenweide opgezocht. Echter hij was de enige hond. Jammer maar helaas.
Het joggen heb ik snel kunnen hernemen al doe ik het minder als dat ik zin heb.

De stilte is oorverdovend, daar er geen televisie is, en ik meestal te lui ben om de electriciteitskabel te verleggen naar de radio.

Het werk blijft een grote onbekende. Ik weet niet wat ze willen van me en hoe ze het willen. Ik doe mijn werk zoals gevraagd en ambeteer mezelf in het feit dat er geen uitsluitsel komt.

Ik slaag aan het koken en probeer jullie wat accurater op de hoogte te houden.
Ik heb namelijk een stiekeme fan heb ik in mijn statistieken gemerkt, die me persoonlijk kent.

Leven is als de horizon. Er komt geen eind aan

2011-11-18T10:34:00.003+01:00

Intussen is er veel gebeurd, dat is ongetwijfeld geen surprise.

Intussen wonen het Lief en ik niet meer samen. Ik ben er samen met hond, katten en vissen uitgetrokken.
We hebben geen ruzie gemaakt, misschien een lichte discussie, maar die ging alvast niet over wie welke pot zou meenmen, maar eerder over het eigendom zelf.
Maar ook dat zal wel in orde komen, als één van ons beide toegeeft, waarbij ongdergetekende dat wel zal doen.

Ik woon in een rustige buurt, vlakbij het park, de bank, de winkels en de autostrade. Wat kan een mens nog meer willen? Een beetje gemoedsrust?

Ik heb nog geen reclame gemaakt met mijn 'uit elkaar' status, maar het is net of ik heb een geurtje rond me heen hangen. Ik krijg aanbiedingen om te gaan eten, drinken en dansen uit alle hoeken.
Ook vriendin M die ik van april niet meer had gehoord, heeft zich laten horen. Moeilijke situatie want ik weet neit goed wat tedoen. Ik wil eerst even op plooi komen.
Maar ik ben dankbaar voor de smssen die ik krijg, ze zijn hartverwarmend.

Tijd heb ik momenteel te kort.

Mis ik iets? Tuurlijk zijn er dingen die ik mis, maar dat lijkt me maar normaal en menselijk.
Heb ik er spijt van, nog steeds niet. !

Het zal een druk weekend worden van bezoeken, schilderen, kuisen en al hetgeen bij een verhuis hoort.
Ik zou terug de loopschoenen willen aantrekken op het gemakske.
A en eens en carwash zoeken.

Fantasie is belangrijker dan weten want het weten is begrensd

2011-11-01T13:12:00.004+01:00

Gisteren wou ik naar vriendin P die een weekje in het ziekenhuis heeft gelegen. Maar ze nam de telefoon niet op, dus ik besloot in mijn wagen te springen en naar Antwerpen (hoe kan het ook anders) te rijden.

Daar belandde ik in Vibes (hoe kan het ook anders). Ik overwoog nog naar Publik te gaan, waar een verjaardagsfeestje an de gang was, maar ik was niet echt in een partyoutfit.
Ik heb lang in Vibes gezeten. Goed aan het praten geweest, aan het lachen geweest, aan het mijmeren geweest.

Waarom het over is tussen mij en het Lief. Ik kan mijn vinger er niet op leggen. Clichématig kan ik verkondigen dat liefde soms niet genoeg is. We zien elkaar graag. Ik mis iets. Iets essentieels voor mezelf. Iets waarvan ik dacht dat ik ermee kon leven, maar nu blijkt mijn drang naar mezelf groter, dan naar mijn drang naar stabiliteit.
Ja, het is jammer. Maar we hebben goed gelachen, ons goed geamuseerd, mooie herinneringen.

En ja, het doet pijn, al is er altijd plaats voor iets nieuws en iets moois. En beide staat ons dat ook te wachten. Daar ben ik zeker van.

Het is zeer onaangenaam om gesloten te schijnen en zeer gevaarlijk om het niet te zijn

2011-10-31T09:24:00.002+01:00

Schijnbaar lukt het me niet meer om hier met de regelmaat van de klok langs te komen.

Het is net of hoe meer er zich afspeelt hoe minder kans / zin ik heb.

Het is iets uitleggen, zonder de juiste intonatie te kunnen leggen.

Gisteren ging ik kijken naar Lenny Kravitz. De man kan mijn hart doen kloppen in lichaamsdelen die ik hier niet ga verkondigen, want ik moet er een 18+ blog van maken.

Betreft het werk, ben ik een maand gespaard, maar laat er geen twijfel over bestaan, dat mijn werkgever niet verzot is op me. Hoewel ik mijn job goed uitoefen, blijk ik, bescheiden ik, toch wel invloed uit te oefenen op een collega of collega's en die zou niet positief zijn. Neen de mensen lachen een beetje te veel en komen net iets met teveel plezier werken. Foei Foei !!

Betreft het Lief, dat is niet langer mijn lief. We wonen momenteel nog samen, wat niet heel makkelijk is, maar we hebben geen ruzie. We hebben ons gerealiseerd dat we iets essentieel missen in de relatie. Soms is graag zien, net niet genoeg om te overleven.

Ik denk dat ik hiermee het belangrijkste gecovered heb. :-)

Liegen is met opzet feiten verzinnen die niet bestaan

2011-09-30T23:17:00.002+02:00

De week is alweer voorbij gevlogen.

Ik had veel werk om me mee bezig te houden. De week startte met een een zeer late avond door een beurs. Dat heeft de rest van de week invloed op de rest van het gestel.

Veel bijzonders is er niet gebeurd. Ik ben niet uit huis geweest, of niet dat ik me kan herinneren.

Het gelijkvloers ligt al zowat bijna plat, er was echt vooruitgang deze week.

Morgen ga ik naar een ladiesnight. Maar daar kan ik dus nog neits over vertellen want er is nog niets echt duidelijk gepland.

Een vraagteken is een vermoeid uitroepteken

2011-09-22T20:48:00.005+02:00

Amai mijn weekske al.

Maandag reed ik naar Charleroi met mijn TomTom Via 825 met gratis live services. Ik moest er om 19.00 uur zijn en de gps vertelde me dat met vertragingen bij ik zou aankomen om 18.55 uur. Toch bijna 2 uur onderweg. T ging goed, als de gps zei dat ik 7 minuten in file zou staan, ja dan stond ik ook effectief 7 minuten in file.
Op terugweg zei mijn gps dat zijn batterij plat was en besloot eigenlijk gewoon uit te vallen. Dikke paniek want ik zat ergens in Waterloo!! geen pechstrook in de buurt en mijn reservegps toestellen (ja 2 stuks, echt waar) in het handschoenkastje.

Enfin tis uiteindelijk gelukt is was iets na 21 uur terug thuis.

Dinsdag was het gewoon werkendag en zat ik redelijk vroeg in bed voor mijn doen. Rond 23 uur.

Woensdag was er een grote file op de A12 en besloot ik mijn gps terug ana te zeten om me te laten rond rijden, maar sjieke gps ga me de melding dat de klassieke weg nog steeds de snelste was. Dus ik de file in duiken. Echter toen ik stond te wachten, zag ik ook de wachttijd oplopen. Dus aan het eerste licht teruggedraaid en langs de N16 naar huis. Toch ook alweer een dik uur onderweg.
k was kapot en ben tijdens exotische liefde in slaap gevallen, wat ik eigenlijk voor het eerst eens wou zien.

Vandaag was het alweer een gewone werkendag. Onderweg naar huis, redelijk langzaam en de Kennedytunnel nog niet in zicht, stond ik stil in de Jan de Vostunnel, ongeval gebeurd. Verdict: 2 uur onderweg naar huis.

Zo gaan de dagen gewoon verder hé.

Verlangen is een goed verdriet.

2011-09-17T16:15:00.002+02:00

Ik heb intussen het eerste echt bad genomen. Het was een vreemde gewaarwording na toch een paar jaar zonder. Ik kon er dus ook nog niet helemaal van genieten.

De week op het werk is eigenlijk voorbij gevlogen. Ik ben jarig geweest, maar heb daar niets mee gedaan.
Ik voelde me dit jaar nog meer dan vorig jaar slecht in mijn vel.

Nu had ik wel niet gedacht dat mijn lief me alleen ging laten op mijn verjaardag wat hij dus wel deed, maar ik heb genoeg dingen aan mijn hoofd om er neit over na te denken.
Hij is bij een vriend iets gaan drinken en heeft samen met zijn vriend een datum vastgelegd om te gaan snowboarden. Only men.

Bovendien, herinner je vriendin M, die de perfecte gelegenheid had om me nu op te zoeken? Niets van gehoord. Enfin, het raakt met al niet meer. Allé misschien een beetje anders zou ik er niets over bloggen hé.

En nu is het zaterdag en zou ik eigenlijk schoenen moeten gaan kopen, maar zit ik in zo'n zwaar dipje dat dat zelfs niet gaat helpen. Ik ben dus maar lustelooos naar de Colruyt geteend en ga sevens lusteloos met de honden wandelen.
Ik zou moeten gaan joggen, dat is een instant energieboost, maar ik moet mijn MP3 speler zoeken die ik kwijt ben en die fut heb ik dan weer niet. !! Het is een vicieuze cirkel.

Het doel voor vandaag is dus mezelf bij de kraag grijpen en eens goed door elkaar schudden en me herpakken.

Vanavond is het een afscheidsdrinkfestijn van mijn schoonzus die 3 maanden naar Ghana trekt.

Wees in dezelfde mate eerlijk voor jezelf als je niet oneerlijk bent tegen anderen

2011-09-13T20:04:00.002+02:00

Ik typ jullie een berichtje vanuit het bad. JIPPIIEE zou je zeggen, het bad is in orde, maar dat is dus nog niet zo. Ik moet erin zitten omdat er juist purschuim is ondergespoten. Het is een vrijstaand bad. Ik zal binnekort eens wat foto's plaatsen. Het staat wel niet in mijn gewenste richting, maar er nu onnozel over doen heeft geen zin. Nog iets meer dan een halfuurke.

Vandaag op het werk ging het weer niet al te snel. Ik stuurde gisteren 5 CV's op en 2 mensen vroegen een foto bij te voegen. Ik ben daar geen voorstander van, maar oké, een mens is altijd een beetje nieuwsgierig. Laat het nu net vandaag die 2 bedrijven zijn die me gebeld hebben. Cliché? Ik weet het niet, ik ben geen uitgesproken schoonheid, ik moet er niet onnozel over doen, maar mss ben ik wel diegene die de meest professionele foto kan tonen. Het is er ene die vorig jaar gebruikt is voor een interview in een vakblad.

Voor de rest is er niets bijzonders te melden.

Ja mijn verjaardag is in zicht en ik heb aan het lief laten weten dat ik absoluut niets wil doen voor mijn verjaardag. Ik ben veel te veel in dubio met mezelf. Ik hoop dat hij het respecteert.

We leven allemaal onder dezelfde hemel, maar we hebben niet allemaal dezelfde horizon.

2011-09-12T21:03:00.002+02:00

Het is weeral een hele tijd geleden dat ik nog iets schreef. Ik zou mezelf weeral op de vingers moeten tikken, maar ik ga het niet doen.
Intussen is er natuurlijk al veel gebeurd in huis. De eerste verdieping is bijna klaar. Nog enkele kleinigheden aan de slaapkamer en in de badkamer ook nog enkele prutsen en dan zijn we daar rond.
De parket hebben we dan uiteindelijk ergens anders gaan halen en hij is echt mooi hoor.

Intussen heb ik mijn start to run programma helemaal afgewerkt en loop ik nu gewoon voor de fun met goede muziek. Meestal The XX, Black Box Revelation, 3 doors Down. Je snapt wel wat ik bedoel. Ik begin het met de dag leuker te vinden. Tis nog maar een km of 5, maar ik ben tevreden, ik zal het stilaan opbouwen, maar ik heb geen ambitie om de Ten Miles te lopen.

Ik ben naar Crammerock geweest in Stekene. De eerste dag was niet goed, maar dat zal meer aan mezelf gelegen hebben dan aan de muziek. De 2de dag vond ik schitterend, maar dat was ook omdat The Black Box Revelation er was.

Ik ben ook naar het Kampvuurfestival geweest, lokaal festival hier in het dorp. Dat was echt gezellig, zeker de laatste groep. Ik had die avond wel te veel gedronken en ben goed ziek geweest.

Heb ik nog veel interessante dingen gedaan? Niet echt.
Ik ben naar een paar feestjes geweest, naar een trouw, naar een BBQ, we hebben hier zelf een avondje een kampvuuravond vanachter in de tuin gehad.

Het werk, ja het werk. Ik heb jullie verteld er niet meer over te praten en ik ga er nog steeds niet te veel van zeggen. Er werken een paar leuke mensen, maar het werk zelf is redelijk doodlopend voor me. Ik haal er geen voldoening uit.
Maar misschien haal ik uit de job wel 1 of 2 nieuwe vrienden en dat is al meer dan genoeg voor me.

Wat mooi is, kost moeite.

2011-08-02T08:20:00.002+02:00

Vorige week is er niets speciaal gebeurd.
De werken liggen een beetje stil.

Vrijdag ging ik naar de kapper en vertrokken we daarna op weekend naar Luxemburg.

Het was een gastronomisch weekend met een Bongo bon.
We reserveerden een uurtje privé wellness maar daar liep iets mis en terwijl we in de hammam zaten kwam er een koppel douchen, zeer intiem en luidruchtig. Het was eens iets anders. We hebben We cultuur opgesnoven, lekker gegeten, gedanst en ontspannen.
Toen we onderweg naar huis waren zei mijn lief dat hij had genoten van het weekend.
Dat is nu toch wel tof hé.

Vanavond en morgen is het Lokerse Feesten. Vrijdag en zaterdag is het Casa Blanca.

De parketfabriek gaat pas volgende week maandag open. De werkzaamheden in de badkamer gaan dus nu verder, terwijl we wachten op de bouwvergunning en de parket.

Ook zij die nooit tijd hadden, zijn dood.

2011-07-25T07:41:00.002+02:00

Het weekend is gepasseerd zonder noemenswaardige evenementen.

Ik ben met vriendin P iets gaan drinken en gaan shoppen. Ik heb killerheels van Steve Madden gekocht. Zwarte pumps met een hiel van 14 cm. Eerlijk is eerlijk, er was een andere dame die ze ook wou hebben, dus ik heb ze gekocht, het was het laatste paar.

Het lief en ik zijn gaan kijken naar tegels, maar ons goesting (mijn goesting dus) niet gevonden. Buiten die ene tegen die 258 euro /m² kost.

Ik ben enkele malen gaan joggen. Ik begin echt de smaak te pakken te krijgen.

Zaterdag zijn we iets gaan drinken bij vrienden die op een 300 meter wonen. Het lief kroop bijna naar huis.

Op het werk gaat alles zijn gangetjes.

De ene job waarvoor ik in de running zit, staat on hold tot na de vakantie. Ik heb vorige week een gesprek gehad voor een functie als key account manager, amar er was technische kennis IT nodig en die bezit ik niet. Mijn motto is, altijd eerlijk zijn.

Dat is het wel zo'n beetje geweest denk ik.

Zonder zorgen zou ons leven weinig smaak hebben

2011-07-20T07:23:00.006+02:00

Wat is er afgelopen dagen gepasseerd.
Het een en ander, onder meer een weekend zelfs.

Vrijdag ging ik met mijn kat naar de dierenarts. Maandag werd ze geopereerd. Tis een dure poes aan het worden zo op hare oude dag, maar ik zou ze niet kunnen missen. Ik sleur haar al 11 jaar mee.

Vrijdag is er vanalles gebeurd, maar het ontsnapt me een beetje.
We hebben in huis gewerkt aan de badkamer.

Vandaag komen ze het bed leveren, maar er is dus nog geen parket.
De week is tot hier toe dus redelijk kort.

Ik ben nu intussen terug 5 weken aan het joggen. En ik vind het leuk, dus dat wil zeggen dat ik het misschien eens kan volhouden.
Het is vooral conditiegewijs dat ik loop, niet om af te vallen, hoewel dat een leuk extraatje is.

Mijn zus haar hamster leeft nog, een paar dagen terug. Haar planten leven nog, ik heb wel al haar kaderkes scheef gehangen. Ik weet dat ze er een hekel aan heeft.

Wat ik allemaal ga doen tijdens dit superlang weekend? Nog geen idee.
Werken in huis, joggen, shoppen, hammam met vriendin P, cinemake, enfin ik ga gewoon genieten.

Hoe het thuis gaat. Met ups and downs, we praten veel. Mijn lief vindt me afstandelijk. Hij heeft gelijk.

Ik ben naar Take That geweest in Amsterdan. Het was met een vipbus. Het nadeel was dat ik al teveel gedronken had bij aankomst, maar bij de Pet shop Boys was ik ontnuchterd.

Tegen dat Take That gedaan was, was ik terug dronken. Ik was er met enkele klanten.

Naar huis rijden was onverantwoord, maar ik deed het toch. En toen ik na 2 uur slaap naar het werk reed, was het ook niet erg verstandig.

Iedere verandering maakt een gelukkig mens bang

2011-07-14T08:48:00.002+02:00

Intussen zijn er alweer enkele dagen voorbij, waarin er veel en toch niets is gebeurd. De laatste werkdag, daar ik op vrijdag niet moet werken tijdens de zomermaanden.

Vant weekend ga ik iets doen met mijn broerke, werken in huis, en langs mijn zus.

Die is op vakantie en ik moet de hamster eten geven. Maar blijkbaar heeft mijn nicht dus bitter weinig vertrouwen daar er 7 bakjes met eten in het kot staan.
Gisteren moest ik de vuilzakken gaan buitenzetten, wat ik ook deed, maar ik heb blijkbaar per ongeluk een blauwe vol met speelgoed buitengezet. Dus die zal vol met rode stickers hangen. En ik ben haar planten vergeten water te geven. Ik zal datdus straks maar even gaan doen.

Einde van de maand ben ik een weekendje naar Luxemburg met het lief op gastronomisch weekend.

Stilaan komen de festivalletjes waar ik naartoe wil dichterbij. Jammer genoeg zitten we dus 29/07 in Luxemburg, want ik wou Goose graag zien op de Lokerse feesten. Het zal dus Lokerse feesten worden, Casa Blanca, hopelijk Jazz Middelheim, in Deurne in het Rivierenhof nog iets meepikken. Ik zal wel zien.

Eenzaamheid is nooit erger dan in het gezelschap van iemand anders.

2011-07-12T07:54:00.002+02:00

Het wellnessweekend was leuk.

De mensen die er werkten waren erg vriendelijk, op diegene die me masseerde na. Het was de rijpere dame uit het gezelschap die er de broek droeg en ze was nogal bruut, zowel in haar spreken als masseren. nu niet dat ik het heel erg kan vinden, maar het feit dat haar valse nagels, nogal vaak langs mijn lipjes (niet die van mijn mond) streken, was nu net iets minder.

We hebben veel gezwommen, in de sauna gezeten, het bubbelbad en de stoomcabine. Nu heb ik natuurlijk veel boebels en recht in mijn gezicht. Het is toch alweer typisch.

We hebben lekker gegeten, en we hebben het meest marginale café en het enige dat er was gevonden in Zolder. Het was een geschenk voor mijn fototoestel om al die vreemde vogels te kunnen trekken.

We hebben heel veel gepraat, waar we beiden wel behoefte aan hadden. Het is echt een lieve vriendin.

Mijn schoonzus sms-t me elke dag om iets op te zoeken. Ze is op doorreis met de wagen in Italië en heeft geregeld info nodig. Ze zegt dat ik een wandelende encyclopedie ben. wat niet klopt, ik zoek gewoon snel iets op.

Mijn lief heeft zijn wagen verkocht. Ja, inderdaad, diegene die hij nog niet zo heel lang heeft. Nu is zijne nieuwe wagen er nog niet en nu zoekt hij een wagen van 1000 euro om die periode te overbruggen.

We hebben discussies over de zomerplanning. Ik wil naar bepaalde groepen gaan zien, die hij niet wil zien en omgekeerd. Ik zit er niet mee in om onze festivalwegen te laten scheidden, maar hij vindt dit iets erger. Maar ik hou jullie wel op de hoogte daaromtrent. :-)

Ironie is vaak slechts de schaamte der tederheid.

2011-07-09T09:12:00.002+02:00

Ik ben beschaamd dat het zo lang geleden is dat ik heb geschreven.
Ik heb geen excuses, of enkele maar ze zijn niet goed. Vroeger schreef ik op het werk. Ik doe dat niet meer door de hoge graad van checks door de ICT afdeling.
Ik schrijf ook niet als het lief in de buurt is.
Nochtans ik ben genoeg alleen thuis.
Ik ben alleen met heel veel bezig.

Onze parket is er nog steeds niet. Dat begint vervelend te worden, want we kunnen de levering van het bed niet nog eens uitstellen. We moeten dezelfde parket hebben voor de badkamer en die hebben we nog niet eens besteld. Nu de slaapkamer on hold staat, zijn we daar dus mee begonnen. En dan is het wachten op de bouwvergunning om nog veel te mogen doen en financieel zitten we door onze reserves.

Heb ik verteld over die boete in Mortsel? Ik weet het allemaal neit meer nu ik zo weinig schrijf. Ik had dus betaald per sms, en er stak een boete dus mijn raam. Ik heb die gecontesteerd en nu nog niets van gehoord. Rotgemeente.
Ik was daar om naar de Tramblues te gaan, mijne maat Stef Peirre speelde er (heb ik dus vorig jaar ook geschreven). En achter den toog staan kerels van Brotherhood MC. Ook uit een ver verleden. Daardoor is er een foto van me in de streekkrant verschenen. En vriendin van me die daar werkt had er één nodig en blijkbaar had ik er eentje die ze kon gebruiken.

Op het werk krijg ik wel verantwoordelijkheden omdat ze nu intussen weten dat ik geen achterlijke ben, maar dus niets commercieel. Ik heb nog enkele gesprekken gehad en ik heb dinsdag een assessement bij Talent Management. Ik ken een bedrijf met een niche product die 2 mensen zoekt en ik weet als ik daar iemand aanspreek ik de job volgende week heb, maar ik heb altijd gezegd dat ik niet voor die nichtemarkt wil werken, maar moet ik nog kieskeurig zijn?

Ik ben gaan zwemmen met mijn nichtje. Enfin he was meer watertrappelen terwijl zij van de springplank jump. Ik ben dan maar mee bommekes gaan springen. En ik het kinderbadje tikkertje gespeeldt, veel te lang naar mijn goestinf, maar voor die kleine opdonder lijkt een uur maar 5 minuten. Een bubbelbadje gedaan en dan naar de speeltuin.

Ik moet mijn zuster haar hamster verzorgen terwijl ze aan de zee zit. Enfin die van mijn nichtje dus. Ik zal me er maar op voorbereiden dat ik naar de dierenwinkel moet om een nieuwe te kopen.

Ik ben intussen terug 4 weken aan het joggen. Dat doet me eigenlijk best goed. Ik geniet er meer en meer van. Ik doe het alleen, het lief gaat niet meer mee. Geen karakter, geen zin en hij kan niet meer volgen, naarmate ik langer bezig ben. Zijn woorden, niet de mijne.

Dan ... ik heb eindelijk tegen mijn lief verteld dat ik onze trouw wil uitstellen naar niet nader bepaalde datum. Mijn eerste argument, dat ik vind dat als je uit elkaar gaat dat op 14 dagen meot kunnen gebeuren en niet op 2 jaar, veegde hij van tafel. Maar toen ik vertelde dat ik teveel bindingsangst heb en het al vervelend vind omdat we samen een huis heb gekocht, begreep hij me wel. Of dat zei hij toch.

Nu vertrek ik over een klein uurtje naar een welnessweekend met de ex vriendin van mijn schoonzus. Een dagje relaxen, massage, praten, verstand op 0 en morgen shoppen.

Ik denk dat jullie nu een beetje up to date zijn en ik doe mijn best om meer te komen :-))

Vrijheid is dat je kunt zijn in plaats van te moeten zijn.

2011-06-23T20:10:00.002+02:00

Ik heb me een tijdje niet laten horen, maar ik ben erg druk bezig geweest.

Met mezelf en met het huis.

De badkamer is aangekomen, maar die blijft nog zeker een maand staan. We zijn de slaapkamer an het behangen in de kleuren die het lief koos. Nogal ... drukskes op het eerste zicht.
Hopelijk kunnen we dit weekend de parket leggen en dan kan volgende week het bed komen.

Op het werk (spreek ik er toch over) is het drukker aan het worden. Ik schreef 2 teksten, eentje voor op een website, en eentje voor een knack editie. Het meisje dat deze normaal schrijft is op vakantie. Hoe ze nu bij mij terecht gekomen zijn om ze te schrijven weet ik niet, maar het lijkt dat ze tevreden zijn.

Relatiewijs is mijn lief gelukkig, dus dat is belangrijk.

Binnekort ga ik met een vriendin op sauna weekend. Spannend hé.

Een wervelkolom hebben we allemaal, maar niet iedereen heeft een ruggegraat.

2011-06-14T22:41:00.002+02:00

Vrijdag was de trouw van de vriend van mijn lief. Het was een vermoeiende dag. Ik was bob, en ik was kapot, maar ik was 3 uur nadat mijn hoofd mijn kussen raakte terug op, want ik moest voor 12 uur naar de post geraken.

Zaterdag zijn we dan naar de Boomsesteenweg gegaan en na vele offertes en discussies hebben we onze eerste 30m² parket gekocht.
En als we die parket nu zouden insmeren met scheepsvernis kunnen we die ook gebruiken in de badkamer. Ik zou willen de aankleding van het huis zo minimalistisch mogelijk willen houden, en dan details op de meubels willen leggen.
We hebben ook een bed gekocht op maandag in Nederland. Een boxspring. Een iets hardere matras, want ik slaap altijd op mijn buik. (too much info?).

Zaterdag gingen we naar een BBQ, waar ik de gepensioneerden een beetje heb liggen stangen, met al hun voordelen en hetgeen wij ervoor betalen. Ze konden ermee lachen, weliswaar groen, maar toch.
Zondag wou mijn lief persé naar Nederland, hoewel er veel gesloten was en we dus effectief voor gesloten deuren stonden.
Maar, we kochten toch verlichting voor in de slaakamer.
Plots realiseer ik me dat ik veel mijn goesting krijg.

Jezelf inspannen om te ontspannen maakt je overspannen

2011-06-09T20:02:00.002+02:00

Hoe was mijn week?

Mmm met de nodige ups and downs. Ik heb een paar keer goed gelachen. Voornamelijk om mijn eigen belachelijke moppen waar du neimand anders om moet lachen , maar waar ik dus wel waanzinnig in een deuk lig.

BV: wat is het tegenovergestelde van een marrokkaan ======== > pabroekuit. Enfin ik vind het schitterend, een ander net iets minder.

De ramen gaan we dit weekend uiteindelijk beslissen, het is alleen pijnlijk om te weten dat hetnog een 25 000 euro is.
Over de vloeren zijn we uit, dat zal dus mijn goesting worden, namelijk parket. (I know, ook prijzig)
De plafonds, dat is een grote issue. Het Lief wil me van planchetten overtuigen, voor zijn gemak, maar ik vind het ouderwets en lelijk.

Ik ben iets gaan drinken met vriendin D, we gaan op welnessweekend in juli. Het was alweer gezellig. Ik heb van de week, mijn schoonzus 3X gezien. Het was wel haar verjaardag en dat is blijkbaar redelijk belangrijk in de familie.

Morgen ben ik thuis, want de beste vriend van het Lief trouwt en hij is getuige.
Ik heb dus een lang rood galabalkleed gekocht, wat een gek zicht is met mijn 1.60 meter, maar ik heb schoenen van 15 cm, dus het moet al een beetje compenseren.
Het lang was verplicht, anders zou ik dat immers zelden tot nooit dragen.

Mijn kleinekuikentjes die intussen 1 week oud zijn doen het goed. Ze leven nog :-)

Eieren en beloftes worden vaak gebroken.

2011-06-06T18:07:00.002+02:00

I'm back.

Ik denk mijn blog grotendeels te hebben opgekuist. Ik hoop het in elk geval.

Afgelopen weekend zijn we met de honden weggeweest. T was super voor hen. Ze hadden een bed voor zichzelf. Mijne hond heeft het wel laten afweten op een bepaald moment. Hij was stikkapot. Eventjes laten rusten en ik een verkoelend riviertje gezet en hij kon er weer tegen.

Het eten ter plaatse, was redelijk slecht.

Ik vroeg trouwens een tonijnsla (we zaten in Duitsland) en ik kreeg ne groentenschotel. Ik denk niet dat het mijn beste move was.
As usual, zoals gewoonlijk, het kan niet missen, als ik wegga met mijn lief, dan mankeert hij iets. Dit keer was het zijn oog.

Ik weet het intussen al, maar ik blijf me er in ergeren. Ik ben nog geen enkele keer met hem weggeweest zonder dat er iets was.
De eerste keer had hij nergens geen zeer, ontsteking of zoiets, toen stond zijn kop (oke de mijne ook) aleen maar op seks, hoewel hij toen net zijn eerste tatoeage had laten zetten en dat ook redelijk vervelend was. Voor mij dan.

Ik ben naar de kapper geweest om het wat blonder te zetten,het is tenslotte bijna zomer.

Vrijdag naar een trouw van een vriend van mijn lief. T zal een hele lange dag worden, maar liefde is opofferingen maken hé.

Van vriendin M heb ik niets meer gehoord, met vriendin P ben ik gaan ontbijten en heb ik mijn gedacht gezegd. Ik heb haar nog gehoord, dus dan kan wel snor blijven denken.

Met de trouw ben ik een beetje bezig, maar mijn gedachten zitten ergens anders.

A ha en we hebben tickets voor de Lenny. 2de poging, nadat de eerste slecht is afgelopen.

Zonder titel

2011-05-23T19:06:00.003+02:00

Dus, ik heb veel om te schrijven, maar weet niet waar te beginnen.

We zijn begonnen aan de huwelijkse voorbereidingen, maar we hebben nog nergens een consensus noch een budget bepaald, wat wel erg belangrijk is.

Het werk, ja daar schrijf ik liever niet over op de moment, maar daar is het een verwarrende boel.

Ik ontbreek een beetje fut om een erg lange uitleg te schrijven, maar ik ben bezig met een trip te organiseren naar Ventetië voor ons twee. Dat is leuk.

Niets voor de jongens, maar Kandee Johnsson rocks op You Tube.

sorry guys

Leven is dodelijk.

2011-05-15T17:39:00.006+02:00

Afgelopen donderdag had mijn lief me om 14 uur al een keer of 4 gebeld. De 5de keer opende ik het gesprek met een 'Je kan me niet missen vandaag blijkbaar'.
Hij huilde aan de telefoon, een goede vriend vanons was die ochtend met zijn motor naar het werk gegaan omdat de wagen in panne stond en op een onverklaarbare wijze tegen een verlichtingspaal gereden.
Het ongeluk werd niet onmiddelijk opgemerkt en hij is gestorven.

Alweer, alweer, alweer, op zo'n korte periode en het komt steeds dichter en dichter bij. Mijn nekharen gaan ervan overeind staan.

Hoe lelijk dat het ook klinkt, ik had het liever iemand anders toegewenst maar niet hem. De eerste die me aanvaardde in mijn lief zijn vriendenkring. Diegene met wie ik uren aan de toog plakte. Die steevast naast me kwam wandelen. Die me probeerde tot stervens toe (de ironie) uit te leggen hoe poker het best werkt en hoe slecht ik ben in een pokerface trekken. Die net papa was geworden van een tweede kindje. Die in mijn ogen een relatie had met iemand en waar de liefde nog steeds aan het aflopen was, net of ze kenden elkaar nog maar net 2 weken.
Hoe ik nu kwaad op mezelf ben omdat we al een hele tijd probeerden af te spreken om eens te gaan eten, maar we nooit verder geraakten als de worstjes van den aldi in de zetel opvreten.

De laatste sms die ik hem stuurde was een antwoord op een quizvraag. De namen van de kinderen van prinseses Mathilde. Zijn ploeg won, je won meestal met hem in de ploeg.
De laatste keer dat ik met hem samen was, was toen we een weekend weg waren, nog niet lang geleden. Week 12 volgens mijn foto's.
We hadden allemaal teveel gedronken aan de toog, ik was verbannen van de poker, ik mocht enkel meedrinken.

Donderdag en vrijdag verliepen dus een beetje in een roes. Waar ik mezelf realiseerde, dat ik vrijdag opstand na 3 uurtjes slaap en mijn dag verderging alsof er niet iets verschrikkelijks was gebeurd.

Waarom ik zo weing geslapen had. We gingen mijn schoonzus van de luchthaven halen en ze hadden de E19 afgesloten. We moesten er om 23.30 zijn en kwamen aan om 1.30 uur. Politiecontrole. Ze had geen fijne thuiskomst, want ook zij kende hem goed.

Ik had donderdag nog een gesprek gehad met een mogelijke werkgever, maar ik was niet wie hij zocht en ik heb hem dat ook gezegd. Ik heb hem gezegd wat voor iemand hij nodig had. Hij kon het waarderen. Of hij gaf althans die indruk.

Vrijdagnacht stortte ik in en huilde een nacht.

Zaterdag gingen we naar de plaats van het ongeval, plaatsten een bloemstuk en een kaars. Ik heb nu een stuk van zijn moto in mijn zak zitten. Een herinnering om te genieten van elke dag en niet te vergeten dat we maar één leven hebben.

Ze vroegen mijn lief om iets te zeggen op de begrafenis aanstaande woensdag. Mijn lief vroeg mij om iets te schrijven, want hij is geen vlotte schrijver. En zo zit ik al sinds gisteren te staren, naar enkele regels, die nog niet een duizendste bevatten van wat er gezegd zou moeten worden.

We hebben een samenkomst gearrangeerd dinsdagavond met al zijn vrienden om erover te praten.

Gisteren wilden we onze gedachten verzetten en wilden iets gaan eten, maar de plaats van voorkeur was bezet. Dus gingen we naar de cinema. Kijken naar Limetless. Leuk, maar hij zal evengoed op DVD zijn.

Nog enkele uren en zondag is alweer gepasseerd om alweer een crappy werkweek te laten starten.

Wees uw vijanden dankbaar voor de les in tolerantie, zelfbeheersing en geduld

2011-05-09T07:58:00.000+02:00

Mijn weekend was best leuk.

Zaterdag had ik afgesproken met 2 vriendinnen op de Meir in Antwerpen. Dat omdat ze niet veel meer kennen dan enkel de Meir.
Ik was er al om 10.00 uur om de gaan préshoppen. Het zijn namelijk geen actieve shoppers en ik wel.

Ik kocht een lang kleed (ik weet alleen niet wanneer het te dragen en met welke schoenen), 2 paar schoenen, 1 paar oorbellen, een bloeske en 2 onderlijfkes.
Ik wandelde naar de wagen om het alvast te dumpen en te wachten op mijn vriendinnen.
Omdat ik hen en hun expertise om verkeerd te rijden ken, ben ik nog een lekkere tas koffie met muffin gaan drinken/verorberen in de Lavazza.

Ik voelde de stress van de gepasseerde week van mijn schouders afglijden.

Ik wandelde naar de plek van afspraak en ze waren er nog niet. Ik begon foto’s te trekken van voorbijgangers en zag door mijn lens een bekende. Terwijl ik daarmee stond te keuvelen, kwamen de vriendinnen eraan die allebei scheurden van de honger.

Dus onder een heerlijke zon, iets gaan eten en vervolgens terug aan het shoppen geslagen; Ik kocht nog 2 T-shirtjes en een basic bh met bandjes die kruisen over mijn rug, die ik nodig heb voor dat lange kleed waarvan ik niet weet wanneer ik het ooit zal dragen. Maar je kan maar beter voorbereid zijn.

Dan reed ik naar St Niklaas om mijn tatoeage te bespreken die ik had laten zetten in NY. Daar kan ik nog niets meer over vertellen, want ik weet zelf pas meer over minstens 2 weken.

Thuisgekomen was het al redelijk laat en ben ik met de honden gaan wandelen en heb me vervolgens in de zetel genesteld met mijn DVD boxen die ik had gekocht van een truttenprogramma.

Ik ben tegen 4 uur in bed gekropen en tegen 5 uur kwam mijn lief thuis. Ik had verwacht dat hij stiepelzat zou zijn, daar hij van een vrijgezellenfeestje kwam, maar dat was niet het geval.

Zondag niet te laat opgestaan, gaan wandelen met de honden. Ik heb het gelijkvloers een beetje opgeruimd en boven gekuist. Mijn lief was bezig met zijn wagen. ’s Avonds zijn we gaan eten bij de schoonzus en daar het opstaan was om 3.30uur om de schoonzus naar de luchthaven te brengen zijn we vroeg gaan slapen.

De muziek dient tot verstrooiing tot opvoeding tot aansporing van geest en hart en tot de bevrijding der ziel van de hartstochten."

2011-05-04T11:32:00.001+02:00

Nog niets spectaculairs gebeurd op het werk.

Mijn levendigste moment tot hiertoe was dat ik gisteren tot 3x toe in de file stond. Eerst op de Boomsesteenweg (heel lang), aan de Kennedytunnel (dagelijkse kost) en dan nog op de E34 want ze zijn aan het werken aan de Beverentunnel. Plezant hoor.

Of neen, ik heb toen in met de honden ging wandelen in de stront getrapt. Ook tof zene, ben ik de enige die de kak van mijn honden opkuist? En het was natuurlijk, hoe kan het ook anders, met nieuwe schoenen. Ik had het niet direct door en stapte natuurlijk in mijn net gekuiste wagen. Dat moet al wel het toppunt geweest zijn deze week.

Mijn lief en ik zien elkaar amper, want hij moet werken in langere shiften. Het irriteert me mateloos dat hij zich nu zo ‘mannelijk’ gedraagt. Hij is zoooo moe, want hij moet eens doorwerken, hij doet dus geen rotte slets meer als hij thuiskomt.
Ik heb dus echt niets spectaculairs meegemaakt. Het is een beetje triestig zelfs. En saai.

A ik weet wie mijn blog leest in Aartselaar. Dat heb ik dus wel uitgevogeld.

Pas als je naar de overkant van de zee roeit, zal je ondervinden wie je werkelijk bent.

2011-04-25T16:50:00.005+02:00

De reden dat ik minder schrijf is een gebrek aan tijd.

Ik heb nochtans wel veel gedaan. Ik ben gaan wandelen in Doel. Iets dat ik probeer elke 6 maanden te doen. Het is telkens en andere beleving.
Ik persoonlijk vind dat iedereen Doel moet ervaren.

Ik ben mijn hersenen aan het pijnigen omdat het zulk goed weer is en ik me met moeite kan herinneren wat ik nog gedaan heb.

Een lekkere BBQ in de tuin. Allerlei groenten gepland in de tuin samen met het lief.
Een piepklein mereltje gevonden voor de kat en gevraagd aan de buren of zij er willen voor zorgen.

De fototentoonstelling van Lieve Blanquaert in Gent. Deze is te vinden in de voormalige Bank van de Arbeid. Ik vroeg aan mijn lief wat zijn mening was en hij zei dat hij het niet speciaal vond en dat hij vindt dat ik mooiere foto's trek.
Wat ik heeelll lief van hem vond, maar wat absoluut niet klopt.

Iets gaan eten in het lokale gemeenschapcentrum dat op wandel / fiets afstand ligt.

We zijn offertes gaan opvragen voor ramen. Amai mijn voeten, dat kost om en bij € 25000 voor ramen.
De lichtstraat en de achterste raam zijn de deurst. De raam naar de tuin is 5 mete rlang en zou niet met schuiframen zijn, maar het ene stuk dat je voor het andere klapt. enfin, ik kan het niet zo goed uitleggen.

Zo zijn mijn dagen momenteel aan het gaan.

Trek het je niet aan als iemand je gemeen noemt, trek het je aan als je gemeen bent.

2011-04-21T10:05:00.001+02:00

De dagen slepen zich voort. Het heeft geen zin om erover bezig te blijven leuteren.

Gisteren ben ik met een vriendin naar de cinema geweest en we hebben gekeken naar Just go with it.

Het is ene leuke –verstand op nul- film. Verschrikkelijk voorspelbaar, dat wel, maar tof.

Om de volledige film samen te vatten:
“Een plastisch chirurg legt het aan met een veel jongere schooljuffrouw. Hij vraagt aan zijn trouwe assistente om net te doen alsof zij zijn aankomende ex-echtgenote is, om zo een achteloze leugen te verhullen.”

Ze is uit elkaar met haar vriendin, en heeft nog een bongo bon ‘Sauna weekendje’. Dus ik ben de gelukkige die nu meegaat.

Voor de rest, komen ze binnenkort ons trap ‘bouwpakket’ leveren. Ja, de industriële trap die we hebben gekocht, moeten we zelf in elkaar steken. Spannend hé.

Het is supergoed weer, dat is echt genieten en geen minuut overwerken.

Hopelijk komt er volgende week duidelijkheid als de baas terug is.

Overigens heeft er afgelopen nacht een plezante een kras op mijn wagen gezet. En een goede, echt gemeend, een diepe laaaannnnngggeee kras.
Dus dat is dan naar de politie, pv opmaken, verzekeringen, bestek ... plezant allemaal om je tijd daar in te steken.

Vertrouw je geheim niet toe aan je vriend want die heeft ook vrienden.

2011-04-15T08:55:00.000+02:00

Afgelopen dagen waren weer niet spectaculair. De uren kruipen op het werk, ik ben blij dat het de laatste is vandaag.

Gisteren stuurde ik een mailtje naar vrienden en kennissen om mijn privé adres op te sturen nu mijn oud werkadres is weggevallen. Ook mijn nieuw telefoonnummer van thuis dat is veranderd.

Ik heb ook de melding gemaakt dat diegene ik een tijdje niet meer heb gehoord met kunnen bellen tijdens mijn file-uurtjes. Natuurlijk was dit een sneer naar mijn vriendin M.

Of ze het begrepen heeft …..

Gisteren was mijn lief aan het zeuren over van alles en nog wat. Toen ik hem daar op wees gaf hij me een vreemd antwoord. Daarom vroeg ik hem even waar hoe hij aan zo’n antwoord kwam, dat totaal niets te maken had met mijn reactie. Ik heb hem beschuldigd van de flair te lezen en daar die ‘wijven’ zinnen uit te halen.

Ik besloot zelf te rijden naar mijn schoonzus, omdat anders mijn zetel weer eens helemaal moet aangepast worden;
Mijn lief zei, dat hem niet zat was en hij wel zou rijden. Ik heb hem ‘de’ blik gegeven en gezegd dat hij dan maar zijn eigen wagen moet nemen. Ik heb de strijd gewonnen.

Ik heb al 2 afleveringen van House MD gezien bij mijn schoonzus. Volgende week de rest.

Ik heb geregeld pijn aan mijn rug, maar het is zeer leefbaar.

Vandaag ga ik terug naar het ziekenhuis voor mijn wijsheidstanden. Mijn wang is van paars, naar blauw, naar gele gegaan deze week. Mijn hoofd was nog dikker als anders vertelde mijn lief me.

Het weekend zal redelijk rustig zijn. Naar badkamers gaan kijken, cinemake doen, en voor de rest eigenlijk nog geen plannen.

De natuur heeft ons twee oren gegeven en slechts één mond.

2011-04-13T08:00:00.001+02:00

Niets speciaals aan de hand de eerste dagen van de week.

Ik werk wel, maar niet overtuigd en ik heb geen stress zoals ik ervoor had. Ik mis het zelfs. Ik kan de knop omdraaien als ik de wagen stap, hoewel dat niet is wie ik ben.

Weet je nog dat ik eens zou vertellen over die allereerste dag goed weer. Wel die was goed voor mijn ego.

De dag voorheen, dat was een woensdag, was ik in Brussel geweest op een event en iemand tegengekomen waar ik een tijdje mee had staan praten.

Ik stuurde hem daags nadien de foto op van ons, waarvan hij had gevraagd om die op te sturen. Ik stuurde eerste verkeerde foto’s op, want blijkbaar hebben we wel meer foto’s van ons samen. Het komt erop neer dat ik een gekke bek trek op die foto’s.
Hij vroeg me of ik altijd gek doe of dat het normaal doen is. Waarop ik hem antwoordde dat ik niet gek doe, dat het gewoon is wie ik ben.

Hij vertelde me, dat of ik nu gek doe of niet, ik er altijd goed uitzie. Tof hé !!!!

Diezelfde dag hoor ik de man die vorig jaar een skireis organiseerde, ongeveer rond deze periode organiseerde over koetjes en kalfjes, om daarna te vragen of ik die avond niets te doen had. Of ik niet wou langskomen bij hem thuis.
Ook alweer goed voor het ego !! Hoewel het ook wel een beetje seksistisch was.

Ik stond die dag in de dierenwinkel, eten te kopen voor de dieren (off course) en de jongen achter de kassa zette ook zijn flirtvoetje op. Ik denk dat ik de egoboost al uitstraalde van enkele uren eerder.

Het deed me echt goed, het klinkt gek, maar ik kan het soms echt gebruiken.

Wie met modder gooit, verliest grond.

2011-04-09T10:11:00.002+02:00

Gisteren vertrok ik rond de middag naar huis.

Thuisgekomen ging ik wandelen met de honden. De man van scarlet kwam langst.
Ik vertrok naar het ziekenhuis om één van mijn wijsheidstanden te laten trekken. Dik tegen mijn goesting.
Aangekomen een hele administratieve rondslomp doorlopen.
Zit ik daar in een steriele kamer te wachten ... komt de tandarts binnen.

Mondje opendoen, eens kijken, weigert de tandarts mijn wijsheidstand te trekken. Er is ooit een andere tand getrokken om mijn mond symmetrisch te maken en mijn wijsheidstand heeft de plaats ingenomen van die tand en is dus functioneel en zou een gat achterlaten.
Ik, al content, want dan mocht ik vertrekken, dacht ik ....

Hij besloot de twee andere te trekken aan de andere kant. Manneke manneke toch, ze hadden met WIJSgemaakt dat ze geen spijt meer gebruiken. Watte!!!!! Hij heeft ongeveer 8 keer gespoten in mijn kaak, wang om die te verdoven. Dat doet zo'n pijn hé.
En achteraf, ik heb 2 uur bloed aan het spugen geweest. Mijn lief vind dat ik het moet inslikken, maar ik vind dat goor. Hij vond mij goor.
En pijn dat het deed en nog steeds doet.

's Avonds naar de architect, maar ik kwas aan het creperen van de pijn, mijn hoofd stond er niet naar.

Een hoop dafalgans geslikt, want ik ging met mijn broer zijne verjaardag vieren in een dancing genaamd Escape. Het nostagische is, dat ik daar ook mijn uitgaansleven ooit ben begonnen.
Ik was zonder twijfel de oudste van den hoop. Ik keek rond en ik zag het merendeel van al die gasten smssen ... dat deden wij vroege rniet. Wij dansten, dronken, dansten, riepen tegen elkaar ...
Nummers werden mateloos herhaald en het waren dan de nummers waarop iedereen sprong alsof het de eerste keer was dat ze deze hoorden.
Ik zag veel tonggedraai tussen koppelkes, vele korte rokjes, maar ook veel stijlloze meiskes met dikke poepekes.
Het is toch allemaal al veel veranderd. Bij ons stonden er nog halfnaakte vrouwen op boxen te dansen. Dat is ook passé.

Ik ben op een deftig uur naar huis gegaan, waar ik fris gewassen naast mijn lief kroop, die met de vroege stond.

Deze morgen piekte mijn haar alle kanten, ik kan het onmogelijk kammen. Ik ga dus vandaag voor de hele wilde look en zal het vanavond opnieuw wassen.

Ik dacht gisteren in de wagen nog aan die buikspreker. Zijn pop vroeg aan die mens 'Weet je hoe ze haar noemen', Dat is de Iron Lady ... .
Wel ik ben geen Iron Lady, maar als ze dat denken, dan wil dat zeggen dat ik mijne job goed gedaan heb. Nah .. ik ga me het niet meer aantrekken.

Alles komt op tijd voor degenen die kunnen wachten.

2011-04-04T08:30:00.000+02:00

Ik heb mijn lief gezegd dat ik het jammer vind dat hij me niet steunt noch begrijpt in mijn werk / broertje situatie.
Dat het geen zin heeft dat ik er nog probeer over te praten met hem, want zijn mening heeft geen enkele zin en maakt enkel dat ik me nog slechter voel.
en dat is moeilijk, heel erg moeilijk, omdat ik alles wil delen met hem. Maar het lukt ons niet om over sommige dingen te communiceren.

We beleven fijne dagen samen, met de nodige stress. We leven momenteel op 40m² en ik kan je garanderen dat het niet altijd even gemakkelijk is.

Mijn gedachten gaan uit de laatste dagen naar mijn 2 vriendinnen die beide in dezelfde sector werken. We gingen meestal samen uit, samen shoppen en met één van hen ging ik naar Ny en op andere weekends.
Maar ik hoor haar bijna niet meer en dat is zelfs overdreven. De laatste maanden kwamen alle inspanningen van mijn zijde.
Op mijn verjaardag ging ze er als eerste zijn en als laatste vertrekken. ze kwam als laatste aan met nog onuitgenodigde mensen erbij en vertrok als eerste. Dat was een minder leuk moment. Vanaf daar ging het bergafwaarts.
Mijn andere vrienden vertellen met dat ze verwend is en egoïstisch. En effectief dat zijn 2 van haar eigenschappen, maar ze is ook prachtig, lief, gevoelig en gaat door een vuur voor mensen die ze graag ziet. Dat weegt voor mij veel zwaarder door.
dus vanaf september 2010 tot vandaag was er een reeks van kleine incidenten die ik negeerde.
In januari ging ik een week skiën. Toen ik onderweg was, 3 dagen na haar verjaardag, wenste ik haar een fijne verjaardag.
Ik denk dat ze me sindsdien niets meer van zich heeft laten horen en alles komt van mijn kant.
Hoewel ze me niet uitnodigde voor haar verjaardag al ben ik 'part of the family' maar haar vriendin die haar haar knipt wel werd uitgenodigd.
Ik sta op een tweesprong wat onze vriendschap betreft. Ik wil haar niet kwijt, ik ie haar graag, maar het kan ook niet zo verder.

Ze is onlangs beginnen liegen tegen me en ik kan het haar inwrijven of ik kan het negeren, maar wat er ook gebeurd, de vriendschap zal nooit meer zijn wat ze was.

Het is pijnlijk zeker omdat ik talloze mails heb van haar 'best friends forever', geen gehiemen en nog allemaal dingen die nu blazblbla blijken, zoals bv mij ngetuige willen zinjn op mijn trouw.

Alweer was ik veel te naiëf, ben ik gekwetst en weet ik niet wat te doen.

Velen gaan door voor dynamisch, terwijl ze eigenlijk alleen maar onrustige geesten zijn.

2011-03-31T11:55:00.007+02:00

Weinig te melden deze dagen. Mijn bureau is de leegte zelf. Zelfs mijn radio is al ingepakt.

Ik zou volgende week woensdag om 10.00 uur terug moeten zijn op de rechtbank voor mijn broer, maar ik heb gemeld dat ik echt niet kan. Nu moet ik op een andere moment alleen gaan. Blijkbaar hebben ze beslist door mijn klare kijk op de zaken en mijn betrokkenheid naar mijn broer toe dat ik moet aanwezig zijn gedurende het gehele 'proces' dat zal duren tot zijn 18de.

Thuis is de sfeer gespannen. We zijn dinsdag iets gaan eten, wat even een vorm van ontspanning was. Mijn lief denkt als hij met zijn vingers knipt alles in orde is. Hij denkt ook als hij 3 weken de inhoud van de brievenbus in zijn wagen laat liggen dat de rekeningen wonderbaarlijk betaald worden. Daar ik alles doe van betalingen en hem erop had gewezen dat ik een paar betalingen ontbrak, was ik redelijk gefrustreerd toen ik zijn autodeur opentrok en een hoop brieven zag liggen. Nu is hij verbannnen van de brievenbusdeur. Hij weet het alleen nog niet.

Ik ga mijn sleutels bijeenzoeken, mijn tankkaart (gisteren nog een laatste keer gaan tanken bij Q8)en even afgeven.

Wees niet bang voor onwetendheid maar wel voor valse kennis.

2011-03-29T11:39:00.009+02:00

Vrijdag hadden we voor de laatste keer een aperitief op het werk. Na het aperitief reden we naar het nieuwe kantoor om daar een eerste ontmoeting te hebben met de nieuwe collegae.

Ik reed naar huis, pikte mijn lief op en vertelde hem onderweg dat als hij zijn Monopoly spel wou meenemen naar het weekend van de oud-scouts, hij niet moest komen zagen als hij achteraf iets ontbrak.
Hij antwoordde dat ik zijn moeder niet was, en trapte daar serieus mee op mijn teen. Ik reageerde er niet op.

We moesten onze 'koffers' nog klaarmaken. dus ik maakte de mijne, jeansbroek, ondergoed, kousen, t-shirten, en badkamergerief. Toen mijn lief vroeg of ik zijn gerief had samengezocht antwoordde ik dat ik zijn moeder niet was en hij dat best zelf kon.
Het resultaat is dat hij dus de helft vergeten was, bleek nadat we toegekomen waren.

Vrijdagavond nadat we aangekomen waren in Overpelt, deed ik mijn best om bij de vrouwen te zitten, maar nadat er stinkpampers, insmeren van moedermelk tegen eczema en nog enkele van die vunzige onderwerpen de revue waren gepasseerd, besloot ik aan de toog te hangen met de mannen.
Daar waren een deel 'chapeau' aan het spelen. Op het einde van de avond (rond 4 uur 's morgens) was ik redelijk zat. De verliezer moet telkens trakteren. Maar mijn lief was nog veel zatter en wist dus niet dat ik ook teveel gedronken had. We kropen in ons stapelbed, ik vanboven en vielen in een coma, tot een uur of 8.

Zaterdagavond besloten we te vertrekken, een dag vroeger dan voorzien, maar we gingen zondag verhuizen. Zo geschiedde. Zo zijn er nu al 'two days of hell' bezig.

Gisteren ging ik onder meer naar de jeugdrechtbank. Dat liep slecht af toen de stiefvader van mijn broer begon te roepen tegen de rechter en ik dus mijn broer mee naar huis heb genomen. Het einde van die zever is nog niet in zicht. Ons moeder scoorde ook zeer goede punten toen ze vertelde dat 'ze net een huis had gekocht en geen scheiding voor haar zoon overhad'.
Ik zag de pijn op het gezicht van mijn broer toen ze dat zei. Stomme trut !!!

Dus mijn broerke bij mij en we hebben een open gesprek gehad. En een leuke dag, hoewel hij moest werken om zijn eten te krijgen.

Op het werk, heb ik al mijn kasten leeg gemaakt en staat er een grote grijze zak naast me. Vandaag neem ik de vissen mee naar huis.

Lachen is vaak de grote bemiddelaar om waarheid van leugen te onderscheiden.

2011-03-24T10:37:00.003+01:00

De dag begon gisteren met een telefoontje. Eentje uit onverwachte hoek. want hoewel ik het van iemand was die ik als een vriend kan omschrijven, ben ik altijd diegene die hem contacteert en nooit omgekeerd. Ook nu had ik de eerste stap gezet, maar toen hij belde was ik even zeer verbaasd.

Dat gesprek deed me realiseren dat het maar eens tijd aan het worden is om minder zwak te zijn en meegaand.

De dag verliep traag. Ik ben bezig met mijn kasten en kaften leeg te maken.

Ik google een beetje. Ik neem de telefoons op die rijkelijk rinkelen.

Tegen 17.15 uur vetrok ik richting Sint-Joost-Ten-Node om daar toe te komen tegen 18.20 uur.

Gisteren had ik dit kleedje aan:

Ik vertel dit met een reden, die later nog volgt. Laat me vertellen dat mijn borsten dikker zijn dan deze van de dame op de foto. 'T figuur klopt ongeveer ;-)

Er was iets te doen van SonyEricsson. Ze beloofden een avond met veel schwung. Daar aangekomen, was de zaal wel erg mooi, maar de sfeer was nog niet erg schwung. Ik geraakte in een vrolijke praatje met enkele mensen en zag in de verte iemand staan die ik intussen 10 jaar ken.

Hij is een mooi mens vanbinnen en vanbuiten.

Hij werkt voor een operator en deed vroeger indirect sales. Hij heeft ons een dik jaar verlaten om direct sales een andere richting in te sturen. De nieuwe man die het overnam heb ik nog niet gezien. Blijkt nogal een koel figuur te zijn. Nu, zijn baas, kreeg zijn ontslag in november. Dat is ook voorinfo die ik je moet meegeven om te kunnen volgen.

Ik zag hem staan, maar besloot hem met rust te laten. Een kwartier later stonden we een praatje te maken.

Hij vertelde dat hij niet had gesolliciteerd naar de job van zijn baas omdat hij graag doet wat hij nu doet. En omdat hij iets anders wil als de hele dag presentaties te staan maken. Er zijn al genoeg mensen die een job enkel om de titel willen vertelde hij.

hij en ik deden samen al zeer veel incentives in het buitenland. Het is een rustig man, die naar je luistert en ondanks zijn functie zich niet beter of meer voelt dan de rest.

Hij vertelde dat hij een foto van ons samen had proberen bewerken. hij zei "ik heb het heel respectvol geprobeerd, maar ik ging je hoofd van de foto snijden". Super hoe hij me dat alweer vertelde. Hij is nu de foto's kwijt, of ik ze opnieuw wou doorsturen.

We spraken nog even over zijn privéleven en hij ging richting huiswaarts. Maar .... net voordat hij zich omdraaide om naar buiten te wandelen, keek hij naar mijn borsten. Ik had hem dat nog NOOIT zien doen. En hij heeft me al met veel meer vrije borst gezien dan hetgeen ik gisteren toonde. Het interesseert me niet wie er naar mijn borsten kijkt, maar het was zo 'man zijnde' van hem, dat het even vreemd was.

Niet veel later vertrok ik ook naar huis.

Er zijn veel wegen die naar de top van de berg leiden, maar het uitzicht op de top is altijd hetzelfde.

2011-03-23T15:02:00.002+01:00

Gisteren was een gewone dag, als er een omschrijving voor bestaat.

Gisterenavond was een gewone avond. Mijn lief moest nog eens een keertje gaan werken. Het was voor het eerst sinds een week.

Afgelopen weekend reed ik op de E34 (Antwerpen -Knokke). Ik moest van de ene oprit naar de volgende afrit (duuhhh). Dat is 10 km. Ik ging net een wagen passeren langs links, hiermee bedoel ik, dat ik er nog een 100 meter achter aan het rijden was, maar merkte dat mijn snelheid hoger lag. Nu de wagen voor mij, wou ook naar links gaan en toen hij dat deed, zag ik dat hij over iets reed, begon te slingeren over de weg. Ik ging dus in de rem. Ik zag zijn baarchoc (barsjok) onder zijn wagen steken en hij reed naar de pechstrook. Er lag vanalles op de baan, maar ik kon niet zien wat.
Ik begon me af te vragen of ik hulp moest aanbieden en toen mijn besluit gevallen was, was ik al te ver weg. Ik ben iets te traag in redeneren soms. Ik reed op dat ogenblik dus links op de baan en besloot naar rechts te gaan. Alweer een 100 meter voor mij zag ik een wagen met remorque. Op het moment dat ik me bedenk dat het misschien de schuldige is vliegt er een baal stro van zijn remorque in mijn richting. Ik trok het stuur naar links en passeerde hem zwaar claxonerend. Hij ging aan de kant van de weg staan.

Het was dezelfde dag dat er een begrafenis was waar ik niet naartoe ging. Ik maakte me bedenking dat het leven zo snel kan over zijn. Een baal stro van 50 kilo die op je raam vliegt en het kan een paar ogenblikken later over zijn.

De lente is zelden zo modderig als de gedichten waartoe ze inspireren.

2011-03-21T13:57:00.002+01:00

Het is zo jammer dat het vandaag geen weekend meer is, zulk mooi weer!!

Vrijdag weet ik niet meer wat ik gedaan heb, maar ik denk dat het niet veel zal geweest zijn.

Zaterdag ben ik heel vroeg opgestaan met het lief, maar ik had een goede motivatie. We gingen nieuwe kippen kopen en onze oude vangen, ook heel leuk om te doen, en dan naar hun nieuwe huisje brengen, dat ik eigenhandig in elkaar had gestoken. (en het staat nog steeds).
Ik heb een grijs, zwart, bruin en wit kieken gekozen.

Ik liet ze meteen hun gangetje gaan, maar mijn wit kiekske dat een pak kleiner is dan de rest had een diarreeke en bibberde. Ik had al stress, want ik had net gevraagd aan de kippenmadam waarom ze in elk hok andere schoenen aandeed en ik had een uitleg over ziektes gekregen.
Ik dus bellen, mijn lief verklaarde me al zot. Bleek dat ik opnieuw de kippen moest vangen ze in het slaaphok zetten en daar 24 uur in laten sudderen. Want als ze donker zitten, doen ze niets en de dag erna hebben ze elkaars geur voor 80%. Mijn wit kiekske was gewoon bang.

Mijn zus en nichtje kwamen helpen en ik nam ze mee naar de Colruyt om fruit te kopen. Het is namelijk de week van het fruit nu. Ze schrok ervan dat ik zoveel fruit meehad en het toch zo goedkoop was. en ik kijk naar de kwaliteit daar mijn lief de zoon is van een ex- fruitwinkeleigenaar.

Thuisgekomen, liet ik mijn nichtje een kast leegmaken en mijn zus een kast uit elkaar halen terwijl ik delegeerde. Enfin, ik ben zelf ook beziggeweest.
De kast in de wagen geladen en aangekomen naar boven gebracht en uitgeladen. Toen ik aan mijn zus vroeg waar de schroeven waren en mijn vijsmachientje (ja ik heb er eentje van mezelf) zei ze dat ze dat mooi had achtergelaten.
Ik dacht er even aan om haar in het KIEKENkot te zetten.

De dag bleek maar te blijven duren met het mooie weer en toen mijn lief zei dat we moesten vertrekken om te douchen en te gaan eten bij zijn zus, zag ik op mijn horloge dat mijn dag zo lang duurde omdat mijn horloge stil stond.

Zondag ook voor 7 uur opgestaan om nog een heel deel te verhuizen. Aangekomen was het eerste dat ik deed naar de kippetjes gaan en HOERAAAA mijn eerste ei in 6 maanden !!! Net nu ik al die lege eierdooskes van mijn collega's heb weggegooid. De kippen van de buurman komen ook al op mijn kippenstem af, dus nu geef ik die ook eten intussen. Goedkoop voor de buurman natuurlijk.
Rond de middag ben ik naar huis gegaan om opnieuw te douchen en me om te kleden. Ik had mijn lief de belofte gemaakt om geen rokje aan te doen.
Ik deed dus een zwarte linnen broek aan, met een zwart onderlijfje en een zalmkleurig doorschijnend hemd daarover met een grote strik. Ik zag er niet slecht uit, al zeg ik het zelf.
Mijn vest erover en richting Anderlecht.
Daar kwam ik op de parking al een bekende tegen, die ook bleek uitgenodigd te zijn om te kijken naar Anderlecht -Gent, maar niet door dezelfde leverancier.
Het was een supergezellige avond. Ik wou niet te laat thuis zijn, dus ik was rond 23.20 uur terug thuis om opnieuw te douchen, nog even te praten en te gaan slapen.

Mijn lief zei dat ik sexy was, toen ik thuiskwam en nog kleren aanhad hé, dus ik moet er echt goed uitgezien hebben. Jippieee. Op één of andere vreemde manier als ik naakt rondloop krijgt hij bijna een beroerte van de goesting. Daarom dat dan niet telt.

Ik startte de eerste lentedag vandaag met een pompelmoes en had om 10.00 uur razende honger.

Afscheid is de deur naar de toekomst.

2011-03-18T08:37:00.004+01:00

Ik was even van de blog verdwenen door gebrek aan tijd.

Dinsdag na het werk ging ik iets eten met mijn lief in Kasteel Walburg. We eten daar wel eens meer. Daarna gingen we alweer naar de cinema, we keken naar Black Swan .
Zoals verwacht vond mijn lief die net iets minder goed dan ikzelf.

Samengevat omvat hij volgende: klik hier .
Het is een lange review, maar weerspiegelt het best wat ik er zelf van vond.

Woensdag ging ik naar een late vergadering in het nieuwe gebouw bij de nieuwe baas, met al de klanten. Toen ik op mijn gsm keek, zag ik mijn afspraak staan die ik niet meer had moeten verplaatsen omdat hij niet langer is en het sneed me weer even door de ziel, dat iemand zo jong moet heengaan.
Om 1 uur was ik thuis en was ik moe en toch klaarwakker.
Ik had namelijk een ferme stoot adrenaline in mijn lichaam zitten van de vrachtwagen die me bijna in de kant had gereden.

Gisteren was een drukke afsluitende dag.

Vandaag is een pijnlijke dag. Vandaag zal ik zien hoe onze stock zal opgehaald worden. Wat een schril contract met 10 jaar geleden toen ik springend op de stoep in Antwerpen stond om te eerste levering te ontvangen. Verwonderdend kijkend naar al die toestellen, niet wetend wat analoog en digitaal was en direct in de studieboeken duikend.

Als je de weg kwijt bent, wees dan stil tot je hem vindt.

2011-03-14T10:13:00.003+01:00

Vrijdag kwam ik aan op het werk om iets na 9 uur gebeld te worden door mijn lief dat de honden verdwenen waren.
Zijn hond moest namelijk naar de dierenarts, omdat ze aan het manken was.
Ik dus terug naar huis. De honden zijn zelf teruggekomen, weer heel blij van de geproefde vrijheid. Ze hadden een put gegraven en langst een stuk braakliggend terrein bij de buren een exit gevonden.
Ik heb Sam in mijn wagen gezet en meegenomen naar het werk. Hij was heel braaf.

Zaterdagochtend ging ik naar de kapper, wat ook alweer 115 euro was, maar ik liet het niet brushen (wat me 25 euro bespaarde), want ik moest in de namiddag toch eerst het kippenhok in elkaar zetten. Wat best gemakkelijk was.
Het weer was ook best mooi zaterdag. Mijn lief had een slechte dag die zijn toppunt bereikte toen er een pot verf in zijn auto omviel.

We besloten dan maar een cinema te gaan doen en we gingen nu dus kijken naar The Rite met Anthony Hopkins, die ik een schitterend acteur vind.

Samengevat gaat hij over het volgende:

The Rite is een bovennatuurlijke thriller die toont dat de Duivel tot in de meest heilige plaatsen op Aarde kan doordringen. De film, gebaseerd op waargebeurde feiten, volgt seminariestudent Michael Kovak. Ondanks zijn ongeloof in deze controversiële praktijken en de twijfels aan zijn eigen geloof, wordt hij naar het Vaticaan gestuurd om exorcisme te studeren. Gewapend met zijn scepticisme, daagt hij zijn meerderen uit om eerder psychiatrie te overwegen als behandeling voor bezetenen. Maar wanneer hij in de leer gaat bij de onorthodoxe Vader Lucas (Anthony Hopkins) - een legendarische priester die meer dan duizend exorcismen op zijn naam heeft - stelt Michael wat meer open voor het gegeven. Helemaal in de ban van een geval van exorcisme dat zelfs de ervaring van Vader Lucas te boven lijkt te gaan, vangt hij een glimp op van een fenomeen dat niet verklaard of gecontroleerd kan worden door wetenschap...en van een kwaad, zo agressief en angstaanjagend, dat het hem dwingt om alles waarin hij gelooft in vraag te stellen.

Ik vond hem niet slecht, maar ook niet uitzonderlijk goed. Hij komt niet in mijn Top 10 van 2011 terecht.

Zondag hebben we een hele dag in ons nieuwe huis beziggeweest.

De dag vandaag is gestart met het bellen naar de aannemer om vroeger te komen, naar Lampiris om een gascontract op te stellen, naar een restaurant om morgen te gaan eten (die nemen niet af) en naar Scarlet om nog een uiterst belangrijke vraag te stellen (nemen ook niet af).

Nu zijn we alweer klaar om een werkweek te starten.

Nieuwigheid is zo oud als de wereld

2011-03-10T14:44:00.007+01:00

Omdat de laatste dagen erom vroegen, zijn we gisteren naar de cinema geweest.

Ik zou graag Black Swan zien of the Rite, maar het is 'I am numer four' geworden.
een film die roept om een vervolg en die je niet in de cinema moet gaan zien. wacht maar op de blu-ray.

Het gaat over buitenaarse wezens, 9 stuks om precies te zijn die op onze aarde leven als gewone tieners. Op het web is de samenvatting als volgt:

Drie personen zijn vermoord. Wie is de vierde? John Smith is op de vlucht voor meedogenloze vijanden die hem willen vernietigen. Onder bescherming van Henri vlucht John van stad naar stad, met ieder keer weer een andere identiteit. In een klein stadje in Ohio waar hij zich nu thuis voelt, komt John in aanmerking met ingrijpende situaties: zijn eerste grote liefde, nieuwe gaven en een connectie met anderen die zijn lot delen. John is een bijzondere tiener. Hij heeft een geheime identiteit en doet zich voor als een doorsnee middelbare scholier om zijn levensgevaarlijke vijanden, die hem proberen te vernietigen, te misleiden. Drie andere personen die net zo bijzonder zijn als John zijn al vermoord... hij is nummer vier.

Ik heb beslist mijn beste poëziestukjes te verzamelen en rond te sturen. Hoe meer ik groeide in Hoewel poëzie natuurlijk iets zeer persoonlijks is.mijn persoonlijkheid hoe beter ze zijn geworden. Er zitten ook serieuze missers bij.

Ik heb er ongeveer een 300-tal geschreven sinds 1994.

De datum voor onze trouw hebben we gisteren vastgelegd.

Ik maak me er niet meer druk in of ik zal blijven werken voor mijn nieuwe baas of niet. Ander en beter. Dat ze me maar ontslaan of ik ga zelf wel; Ik heb mijn eerste aanvaring met de ander personal assistant van de baas al achter de rug en we hebben elkaar nog niet gezien.

Hoe ik me voel? Ik zou het graag kunnen uitleggen aan iemand of erover praten maar geen kat die het begrijpt of wil kan luisteren. Diegene die het misschien zou kunnen aanvoelen, die heeft zich in stilte gehuld. As usual, want ik ben diegen die zich laat horen en die de 'relatie' leven geeft. Mijn vriendinnen zijn met zichzelf bezig, mijn lief is een schatje, maar we zitten niet op dezelfde lengte wat zulke dingen betreft, de ander raadt me aan een psycholoog te raadplegen. wat een megadvies om ervan te geraken.

Enfin, niet getreurd, ik geraak er alleen ook wel. Hetenige nadeel is dat ik dan een waar kreng ga worden, me afsluit en er slachtoffers vallen.

Een ander nieuwtje. Ik ga mijn moto verkopen (interesse: tis een Yamaha Virago 535, mail me) en een nieuwe kopen. Een lichter model. Ik weet nog niet goed wat. Een CBR, of een Varadero. En als ik terug met zekerheid op de moto klim, dan ga ik terug voor een zwaarder model.

Ik ben gestart met een Yamaha XV 500, het was een supermoto. Ik heb spijt dat ik die heb verkocht.

Vriendschap geeft ogen aan de afstand en een stem aan de stilte.

2011-03-08T09:05:00.002+01:00

De vriend die vrijdag is gestorven, ken ik even lang als mijn carrière is op mijn werk. We kenden elkaar redelijk oppervlakkig van feestjes bij zijn vorige werkgever en zijn huidige werkgever.
Vorig jaar echter zaten we samen vast in een VIP tent bij een viering voor Eddy Merckx.
Het was een evenement waarvan ik zei, 'nooit meer van mijn leven'.
Maar op dat evenement leerde ik S. beter kennen. We hadden daar ons eerste lange en leuke gesprek.
Hij kende mij beter als ik hem en ook zijn vrouw was en is een bloem vol levenvreugde die geluk uitstraalde.

Na die dag zagen we elkaar nog steeds op feestjes en evenementen maar mailden we ook af en toe met elkaar.
Hij was de allereerste die me een mail stuurde nadat het 'grote nieuws der verandering' naar de leveranciers en de pers was gegaan. De eerste die zich afvroeg wat ik nu ging doen. Die oprecht was en niet enkel nieuwsgierig.
Hij vertelde dat hij naar Thailand vertrok dat weekend. Super vertelde ik hem, het was mijn eerste verre reis geweest en ik had er mijn eerste tatoeage gezet. Hij vroeg of ik er een foto van had, neen, niet meer, want ik had er op mijn laatste trip naar NY een andere overgezet. Of toch reeds een halve nieuwe. Het is een work in progress.
Maar hij wou ze toch zien.
Ik stuurde een foto, we mailden verder en we spraken af, volgende week woensdag. Om iets te gaan eten en te gaan drinken. Over onder meer zijn vakantie praten.

Ik ging hem eigenlijk gisteren mailen dat we het moesten verplaatsen, doordat ik een late meeting heb bij de nieuwe baas volgende week woensdag. Dat we verder zouden afspreken maandag op dat andere event van een distributeur.

Hij was een heel speciaal karakter. Misschien dat ik er daarmee beter mee overweg kwam.

Maar nu is hij er niet meer en het raakt me.

Ik stelde gisteren de vraag aan mijn lief. Als zijn overlijden me zo raakt, hij die enkel kon bestempeld worden als een lieve vriend, nog niet eens een goede vriend, want zover waren we nog niet, hoe moet het me dan raken als mijn lief sterft, iemand in mijn directe omgeving, een ex-lief of iemand met wie ik seks heb gehad?
Mijn lief vertelde dat hij minder emotioneel is als ik, maar hij me wel begrijpt en dat er dan genoeg mensen om me heen zijn om me op te vangen en troost en comfort te bieden. Dat hij er ook zou zijn voor me.

De dood maakt vele fouten, maar maakt nooit een fout terug goed.

2011-03-07T08:54:00.003+01:00

Het voelt vreemd om mijn handen nu te laten neerdalen op mijn toetsenbord, om de telefoon af te nemen en om iets te doen. Het leven gaat steeds verder en dat is een vreemde gewaardwording.
Gisteren toen ik thuiskwam na een dag hard werken in huis voelde ik me plots ziek worden.
Een vriend van me is gestorven tijdens zijn vakantie. Een vakantie waar hij naar uitkeek, want daags voor hij vertrok was ik nog aan het mailen met hem. We spraken af, eigenlijk al vroeger, maar we hadden het verzet. Om iets te drinken om bij te praten, want emailen dat is zo .. anders.
Hij was zoals ik er meerdere heb, een verborgen vriendschap. Niet voor mijn lief (laat er geen misverstanden ontstaan), maar wel voor iedereen waar ik voor de rest mee werk. Sommige vriendschappen doen mensen roddelen. Ik ben daar geen voorstander van.
We kenden elkaar al zeer lang en het heeft altijd goed geklikt tussen ons.
Ik zal hem missen, ik vind het een vreemde gewaarwording, dat ik hem niet meer zal zien, niet meer zal praten, bellen of mailen met hem.

Als hij zo'n impact op me heeft als gewone vriendin, wat moet dan niet de last zijn die zijn vrouw en familie op dit moment dragen.

De afstand tussen hemel en aarde is niet groter dan één gedachte.

2011-03-04T16:21:00.002+01:00

Gisteren ging ik naar de autocontrole. Ik had al stress, want ik ben niet zo heel vriendelijk naar mijn versnellingsbak toe.
Dus ... toen diene kerel zei 'Dat is nu spijtig' schoot ik helemaal in de stress en vroeg met paniekerige stem wat er aan de hand was 'Ik ga u hier niet meer terug zien'. Voze onnozelaar. Hij wist me nog heel technisch over de wagen te vertellen dat ... niets eigenlijk. Hij zei dat ik mooie ogen had.
Gisteren avond leerde ik over de aarding en positief en negatieve bedrading. Het was dus stopcontacten tijd ... ik kan er 3 aan elkaar aansluiten. Sjiek hé.

Deze morgen naar de tandarts (ik had per ongeluk gisteren gedroogde tomaatjes met look gegeten en het niet gezien, maar twas wel lekker). Ik was nog kauwgom aan het verwerken toen ik in de stoel moest. Maar hij wou niets doen, want mijn tandvlees is ontstoken tot op het bot. Mijn tand nummer 38 (de wijsheidstand) is naar plaats 37 geschoven (die is er al 15 jaar niet meer).
Ik moest dus weer diep in de buidel tasten om foto's te laten maken en een papierke voor de kliniek mee te krijgen. Hij wou me wel de hele dag ziek schrijven. Lief hé. Maar ik heb teveel werk.
Op het werk gekomen maar ineens gebeld. Ik wou het nog in maart in orde krijgen, maar het zullen 3 sessies worden in april.
Ik moet er 2 laten trekken onder lokale verdoving en ik krijg nu al een hoop horrorverhalen te verwerken. Ik moet mijn tanden al een jaar of 4 laten trekken, maar ik kijk er een beetje tegenop.

Op het werk gekomen ook naar onze aannemer gebeld. Hij is niet komen opdagen deze week, maar over 3 weken moet de eerste verdieping wel vernieuwd zijn anders kan er gene wc op staan en die is wel nodig al we over 3 weken verhuizen. Hij komt morgen langs.

Vanavond ga ik naar een verjaardagsfeestje. Het thema is komen verkleed als flodder. Ik kan dus al niet anders al met korte rok met netkousen en een beetje inzage op de borsten. Hoewel ik heb mijn haar niet gewassen en tis een beke vettig, mss kan ik al ma flodder gaan en dan moet ik het niet meer wassen vandaag ?

De dwaze is er al, de wijze is net onderweg.

2011-03-01T10:00:00.002+01:00

Ik weet al niet meer goed wat ik vrijdag deed.
Maar zaterdag ging ik in de voormiddag winkelen en in de namiddag probeerde ik een douche in elkaar te steken. Het begin lukte, dat wil zeggen, 2 zijruitjes dat lukte, hoewel ze niet super zaten.
Na een tijdje klungelen, bleek dat ik het plan ondersteboven vast had. Redelijk blond hé.
's Avonds gingen we in werkkleren iets iets op de terreinen van de scouts, die elk jaar iets organiseren om hun kas te spijzen.
Zondagochtend trok ik mijn smalle maar redelijk lange (tot net over de knie) rok aan met een truitje, knoopte een sjaaltje rond mijn nek, plamuurde mijn gezicht, trok mijn knielange botten aan en ik liet me in de wagen vallen (door die smalle rok) en begon mijn trip richting BRussel. een uur later stond in op de beurs. Ik dronk op de stand van Nikon een cocktail 'The Nikon' een aanrader, maar niet met lege maag. Ik was d eenige collega die kwam opdagen. Enkele uren later ging ik huiswaarts om het huis een beetje te kuisen en om te beginnen koken. Het werd dus gnocchi met prei en tomatensaus; Ik gebruikte absoluut niet de juiste hoeveelheden en ik nam wijn in plaats van water, maar ze hebben de pot uitgelikt.
Dr Oetker had me geholpen met een chocoladetaart dus dat was ook in orde.

Ik had een zeer slechte nachtrust van zondag op maandag.
Gisteren was ik meer Chinees gekleed, met een kimono en een extra lijntje aan mijn ogen, met zeer pijnlijke nieuwe schoenen.
Ik vertrok tegen 15.30 uur terug naar de beurs in Groot Bijgaarden en om 17.30 uur deed ik en dodemansrit naar Schaarbeek, door allerlei tunnels, stond ik op een rijstrook enkel voor de tram en reed ik door het rood.
Aangekomen bij Sony dacht de baas van Sony België, die ik intussen al 10 jaar ken, een relatief knappe homo, dat ik mijn borsten had laten vergroten, want ze voelde hard en zagen er mega uit.
Ik vertelde hem dat dat mijn zeer goede Calvin Klein beha was in combinatie met mijn geisha kleedje en ik geen roddels wou bij Sony intern.
Deze morgen belde mijn beste vriendin Moon en werkzaam bij Sony me reeds op natuurlijk.

Vandaag is een spannende dag. Hr en nieuwe baas komen langs.
Dus terug spannende lange zwarte rok, met zwart truitje, nog steeds een sjaaltje en plamuur op mijn gezicht. Wel geen opzichte ringen en oorbellen, maar hete schoenen (en alweer pijnlijke).

De weg der liefde kent geen afstand

2011-02-25T11:23:00.002+01:00

Eergisteren leerde ik dat de verwarming van je zijspiegels enkel werkt als je de achterraam verwarming opzet. Een superweetje !

Gisteren ging ik naar Vilvoorde voor een workshop in La Hacienda. Wat al niet simpel was om te vinden. Toen ik om 15.45 naar huis vertrok, wist ik dat de ring dichtbij was, maar op de één of andere manier slaagde ik erin om in Machelen te belanden. Toen ik eindelijk de oprit vond van de E19, was ik zo gefixeerd op mijn TomTom ZONDER rijstrookaanduiding, dat ik richting E40 Luik eropreed, waar alles dichtstond.
Ik ben er dan in Zaventem afgegaan om een nieuwe poging te wagen.
1 km voor de Craeybeckxtunnel stond alles stil, zodat ik afrit Wilrijk nam en de A12 afreed, waar ze aan het werken zijn.
Enfin, na 2 uur stond ik op de werf.

Ik ben veel te laat gaan slapen, maar ik werd goed wakker. Ik had een nutteloze jaarbespreking vandaag. Maar och kom, ik blijf gewoon verder doen.

Vanavond geen plannen buiten werken in het huis, maar een cinemake zou welkom zijn. Morgen namiddag werken in het huis en een vriendin van me heeft een verjaardagsfeestje in Willy's Moustache, ook gekend als 'café de laatste kans'. Ik weet nog niet zeker of ik ga, want ik moet zondag naarde fotobeurs in Brussel en in de voormiddag want, ik moet in de namiddag koken, want het is deze zondag eten bij ons.
Ik moet nog kiezen wat ik ga maken, maar het zal zijn of Gnocchi met tomatenroomsaus, of Cannelloni met ricoota en tomaten of Gnocchi met prei en kruidensaus. ik neig naar het 2de hoewel ik keiveel zin heb in Gnocchi, maar het eerste recept is al een ovenschotel en die heb ik al ingepakt .... .

Gisteren heeft mijn lief de draadjes uit mijn rug gehaald. Nog enkele weken mijn corset dragen en ik ben ervan af. Ik zal blij zijn.

Oppositie voeren, is de kunst iets te beloven wat de regering onmogelijk kan nakomen.

2011-02-23T08:26:00.003+01:00

Gisteren was een drukke dag op het werk. Ik was om 18.40 uur in Antwerpen in de parking van La Riva. De productvoorstelling van alle nieuwe features duurde zowat 2 uur wat veel te lang is. Onze zaakvoerders demonstreren dat niet in de winkel, de klant speelt thuis met het toestel en leert zelf zo heel veel.
Dat heb ik ook verteld tegen de dame die het mee organiseert. Het was een toffe avond en ik lag veel te laat in bed. Het was al ver na middernacht.

CENSUUR

Enfin, deze nacht om 3.30 uur sprong de kat over een deur van 2 meter, waardoor ik wakker werd. Om 6.00 uur kwam mijn lief thuis, om 6.45 uur begonnen de katten de miauwen en was mijn wekker al 2x afgelopen.
Ik weet niet wat me bezielde, maar ik bleef nog redelijk rustig toen ik de ene kat binnenstak en de andere buiten, maar mijn wekker gooide ik door de slaapkamer. Hard en luid. Mijn lief schrok en vroeg wat er was.
Ik begon me daar nu toch te roepen zoals ik niet vaak doe, dat ik alles kotsbeu ben, dat ik te weinig slaap heb, te slecht slaap, de beesten mijn voeten uithangen en ik mijn werk niet aankan.
Mijn lief panikeerde en denkt dat ik op de rand van een zenuwinzinking ga en eist dat ik naar de dokter ga, maar ik weet wel wat er is.

Komt daar nog bij dat mijn wijsheidstand die ik al 5 jaar moet laten trekken er weer een probeert door te komen, waardoor ik al 3 dagen veel te veel brufen slik, omdat mijn mond ontstoken is ter hoogte van die wijsheidstand en die tand zit te duwen om erdoor te komen en dat greweldig veel pijn doet;
Ik zit niets in met naar de tandarts gaan, want die zegt dat ik een stabiel gebit heb, maar die zegt al 5 jaar dat ik mijn wijsheidstanden moet laten trekken want dat mijn mond gaat vervormen en hij heet daar gelijk in. Laat mij nu alleen hééééélllll veel schrik hebben om tanden te laten trekken door een bijzonder slechte ervaring van vroeger.
Ik heb een tand of 7 laten trekken als kin. dubbele tanden die over elkaar zaten. Nu was er 1 tand waarvoor ik 7 keer ben teruggegaan het was bij - hoe kan het ook anders- een orthodoxe jood en die heeft aan de ene tand staan sleuren en trekken, ik krijg terug rillingen als ik eraan denk. Als het in de winter de koud is, bevriest dat stukse kaak nog steeds.

Dus combineer die 2 zaken en je krijgt een Miss M die panikeert en het even niet meer ziet zitten.

Wat moeilijk te dragen was, is heerlijk om zich te herinneren.

2011-02-22T10:10:00.003+01:00

Heb ik al verteld dat mijn broer meer als een maand geleden van huis is gegaan? Nu belde gisteren de moeder van de vriend waar hij verblijft. Zoveel leugens dat hij daar heeft opgehangen. Hij staat onder hoede van de jeugdrechtbank nu. Hij heeft veel te veel geld en liegt over hoe hij het bijeenkrijgt.
Toch belt hij mij om zijn kaart te laden.
Maar er zal een einde aan beginnen komen, ons moeder wil hem niet meer in huis. Klinkt bekend, want ze heeft mij ook in een instelling gestoken omdat ze me even beu was toen ik een jaar of 3 was.
De madam waar hij verblijft realiseert zich ook ondanks dat het een schatje is, dat hij een rib kost en zegt dat hij een thuis nodig heeft.
En ik zit daar in het midden. Terwijl ik dat zelfs niet wil.

Ik heb aan mijn ex gevraagd om een website die ik ooit eens heb gemaakt voor mijn petekind te deactiveren, want als ik anderen googel, zullen zij mij ook ongetwijfeld googelen. Ik ben liever een mysterie.
Hij had het op minder als 5 minuten gedaan, wat wel erg lief is van hem.

Er is te weinig zon onder het nieuws

2011-02-18T09:26:00.002+01:00

Het is gebeurd, met een unanieme beslissing van de aandelenhouders. Een deel begreep wat er gezegd werd een ander deel volgde, zoals dat in het leven gaat, je hebt leiders en volgers.
Om 23.00 uur werden alle klanten ingelicht per mail en stond mijn nieuwe baas in kantoor.
Ik ging me voorstellen en kon een lichte nederige kniebuiging ontvangen van mijn nieuwe baas.

Ik besloot mijn fototoestel boven te halen om de laatste vergadering op de hete plaat vast te leggen. Hoewel dat niet klopt, want er komt nog een buitegewonen algemene vergadering in maart.

Deze ochtend om 8.00 uur werd het persbericht verstuurd alsook onze leveranciers ontvingen een nota. Om 8.15 uur prijkte het nieuws al op allerlei websites. Om 9.00 uur had er een persacgentschap al 3x gebeld om 3x te horen dat we vandaag geen commentaar geven.
Ik heb nochtans de eerste foto van oude baas en nieuwe baas samen. Zou dat cash opleveren? Tis ne goede.

Oude baas en nieuwe baas zijn eventjes van de aarde verdwenen.

Kijk en zo begint er een nieuw hoofdstuk.

Vanavond ga ik iets drinken met de ex vriendin van mijn schoonzus. Morgen ga ik naar een Jazzoptreden in Mechelen met vriendin Moon, daarna een cocktail drinken en daarna dansen.
Of dat z jn toch de huidige plannen.
Zondag zie ik vriendin M en hoop ik de lucht te klaren. Lukt het niet, valt me niet langer iets te verwijten.

Wie nat is, vreest geen regen

2011-02-15T16:09:00.002+01:00

Heb ik dat eigenlijk verteld dat we in Génève zijn beland onderweg naar onze vakantiebestemming, hoewel dat niet de bedoeling was?
Het is dus zo. En toen ik zag dat we er gingen passeren, moesten we er stoppen, want ik ben er nog nooit geweest.
Dat parkeren was al iets raar, want er was juist een marktje aan de gang, enfin, om even samen te vatten, we geraakten geparkeerd en staken euro's in de meter voor een half uur. Duur petatten daar zeg amai !

Nu wou ik iets gaan drinken, want ja, als ik ergens nog niet geweest ben, wil ik er iets gaan drinken. We gaan een plaatske binnen en ik bestel een koffie een een koekske, net zoals mijn lief.
Ik ga een plasje maken, want dat had ik dus nog niet gedaan. Ik doe dat niet op parkings, ik zit nog liever met mijn gat bloot op de pechstrook.

We besluiten nog vlug even de markt over te wandelen en ik ga betalen ... t was off course in Zwitserse franken en daar had ik niet bij stilgestaan. In mijn beste Frans, aan het onderhandelen geweest, enfin, ik mocht betalen in euro's (alleen briefkes) en kreeg terug in Zwitserse munten.

Dus de markt over, dat ging rap, want ze stelde geen versleten sloef voor. Een bakske frambozen gekocht. De overschot heb ik daar aan de lokale bedelaar gegeven. Ik had al direct medelijden met hem.
En terug de baan op.

Ik heb 2 gps toestellen in de wagen. 1 om te gebruiken, en de 2de als reserve als de eerste uitvalt. Ik weet het, maar ik ben een vrouw, dus ik mag dat.
Ik had ze tot ergernis van mijn lief beiden opgezet en de ene zei 900 kilometer en de andere zei 750 kilometer. Ik heb dat volgehouden die 2 gps toestellen tot het verschil nog 13km was en dan heb ik gekozen.
Gevolg is dus dat we zeker 300 kilometer op rotte baantjes gereden hebben, tot nog grotere ergernis van mijn lief natuurlijk.

Ik vond het een toffe sight seeing, nah !

Het hart heeft zijn redenen die het verstand niet kent

2011-02-14T13:30:00.002+01:00

Mijn zus was gisteren veel te laat, hoewel we geen uur hadden afgesproken. Beetje rare redenering, maar het was wel zo. Ik kan me daar in ergeren dat het geen naam heeft. Belt ze me om te vertellen dat ze file had aan sito (een school aan de boomsesteenweg), terwijl ze daar niet moet zijn, ze moet de brug over !!!!

Een hele tijd geleden vertelde ik over de broer van mijn schoonbroer die aan mijn zus had verteld dat hij me ging overtuigen dat we voor elkaar gemaakt waren. Nu, ik had hem gezien toen ik bij mijn zus op bezoek was, waar hij me vertelde dat hij een tatoeage ging zetten van Japanse bloemen op zijn schouder en arm. Ik zei hem dat ik dat lelijk vind en dat ik een vlinderfanaat ben. Nu heeft hij dus vlinders laten zetten met doodskoppen. een mens zou denken dat hij het doet voor ..... mij. Maar ik weet het zogezegd niet. Het is vreemd, want ik verander niet van gedachte, het is te belangrijk als je iets voor eeuwig op je lichaam laat zetten.

Tegenwoordig ben ik ee nbeetje emotioneel labiel. Ik ben ervan overtuigd dat het in mijn blog ook al duidelijk is geworden. Ik heb nogal veel aan mijn hoofd namelijk.
Mijn lief zegt me vaak dat hij me een babe vindt, knap, sexy, blablabla. Tis normaal, want het is logisch dat je lichamelijk aangetrokken bent tot iemand anders begin je er niets mee. Buiten alle andere factoren die een rol spelen.

Ik kom zeer zelfzeker over naar mijn omgeving toe. Kortgerokt, decolleté's, ik neem geen blad voor mijn mond. Maar als ik thuis ben en ik kijk in de spiegel dan zie ik iemand die te dik is. Dikke poep, dikke billen, dikke buik, veel te dikke armen, kleine oogjes, .... noem maar op.
Het is mijn zelfbeeld en ik kan er weinig aan veranderen, hoewel ik weet dat ik wel een beetje overdrijf, is dat wel effectief mijn zelfbeeld en kan ik daar weinig aan veranderen.
Dat levert in ons huishouden de nodige drama's op, want ik sta voor de spiegel te zeuren en mijn lief is tegen me bezig hoe mooi hij wel denkt dat ik ben.
Ik weet dat het ook een erfenis uit mijn opvoeding is waar ik een graatmagere moeder had en zelf redelijk breedgeschoudert ben. Mijn ma vond me een dikke en heeft zich nooit ingehouden.
Weinig zelfvertrouwen is slecht voor de relatie, dus ik heb besloten dat ik eraan ga werken om mezelf mooier te vinden.
Mijn lief vertelde gisteren aan zijn zus dat ik de leider in de relatie ben, dus als hij dat denkt, moet ik zorgen dat ik ook mezelf als volwaardig kan aanzien.

en dan nog: HAPPY VALENTINE, mijn favoriete vriendjes in een valentijnsfilmpje:

De dapperste man is bang van zichzelf.

2011-02-13T13:37:00.002+01:00

Vrijdagmiddag nog onverwacht gaan lunchen met de man van Sandisk. Het was een leuke lunch met een fijn gesprek. In de namiddag had ik nog een distributeur. Toffe kerel en een vat vol informatie maar ik voel me niet echt op mijn gemak met hem. Hij kijkt altijd met wellustige oogjes. Hij vindt me sexy vertelde hij toen hij ontslagen werd, mar nu hij terug in de sector zit, is het best storend.
In ieder geval komen BlackBerry en HTC met erg mooie dingen op de markt.

Vrijdagavond naar de werf gegaan en thuis als een blok in slaap gevallen. Zaterdagmorgen heel vroeg opgestaan om terug naar de werf te gaan en tot 20 uur doorgewerkt. s 'Morgens kwam de zus van mijn lief langst om te vertellen dat haar relatie over is met har vriendin. Na 9 jaar. Het kwam zelfs voor mij als een schok. Het klikt namelijk erg goed tussen mij en haar vriendin.
Mijn schoonzus ligt in de knoop met zichzelf, wat logisch is op haar leeftijd. Ze gaat dus nog een week werken, haar overuren opnemen en een week met tent en rugzak trekken.
Natuurlijk zal ze op die week haar weg niet vinden, maar als ze dat nodig heeft, waarom niet hé.

Vanmorgen vroeg opgestaan om in Hulst naar de winkel te gaan, want mijn zus komt dan wel, maar ik had niets in huis. Om 10 uur zijn er nog niet teveel Belgen, die Hulst overrompelen op zondagmiddag. Ze zijn nu onderweg, of zouden dat moeten zijn.

Het ongeluk houdt zich niet aan een bezoekdag

2011-02-11T11:09:00.002+01:00

Gisteren was een drukke avond.
Er zijn een aantal koppels komen kijken om het huurhuis over te nemen.

Een van mijn hechtingen is ontstoken en ik heb daar verschrikkelijk veel zeer aan.
In die mate dat ik me niet erg goed concentreren. Wat weer niet goed is, want op die manier kan ik mijn aandacht niet houden bij de meetings van vandaag.

En dat is geen voorspelling want ik heb reeds een meeting achter de rug, letterlijk en figuurlijk. Ik ben ergens tijdens de meeting naar buiten gegaan om en pijnstiller te nemen en mijn ramen open te zetten om wat frisse lucht te krijgen. Mijn rug is stijf, mijn hechting is aan het branden.

Nog een afspraak vandaag en het weekend kan beginnen.

Deze avond en morgen is het werken in onze huis en zondag komt mijn zus en daarna gaan we eten bij de schoonmama.
Maandag is het architect.

Elke morgen als ik naar mijn werk vertrek, dan komt de Anna me tegemoet. Je weet wel de kater met de vrouwennaam. Ze is dan de hele nacht gaan feesten en komt tijdens de dag slapen.
Meestal hoort ze de deur opengaan en komt er ze eraan gelopen, maar tegenwoordig ben ik de dreef half uitgereden en komt ze op haar gemakske van de grote baan aangelopen, van de week zelfs spelend met een muis. Dan stap ik uit, blokkeer de dreef en wandel terug naar huis om de deur open te doen.
Als ik thuiskom van het werk, springt ze systematisch op mijn wagen, haar pootafdrukjes achterlatend op mijn wagen. Niet erg, tenzij ik net naar de carwash ben geweest.
Mijn lief zegt dat ik veel te veel eieren onder de katten lig, maar ik zie de poesekes gewoon graag.

Fijn weekend.

Het is onmogelijk discussiëren met iemand, die zegt de waarheid niet te zoeken, maar deze reeds te kennen.

2011-02-10T09:53:00.002+01:00

Ik heb weer veel werk, vooral omdat mijn collega aankoop het in mijn boot draait.
Ik ben verantwoordelijk voor alle nieuwe producten, de creatie en het op de website plaatsen. en laat er nu net veel nieuwe producten aankomen.
Daardoor blijft mijn telecom weer eens liggen, terwijl ik daar ook een beetje verzuip.
Ik zit op mijn tandvlees voor mijn telecompagina in de folder.
De ene stuurt me teveel voorstellen, de andere stuurt me niets. Met de ene zijn we 45% gestegen, de andere weet ik nog niet.
Als we daar ook gestegen zijn zal het alleszins niet aan de vertegenwoordigster liggen. Hoe tof ik ze ook vind als vrouw, ze irriteert me waanzinnig wat werk betreft. Ik moet haar bijna smeken om me iets voor de folder voor te bereiden, zelf voorstellen in haar boot geven. Ik ben 'opgelucht' dat ze daar enkele veranderingen doorvoeren, en ben in goede verwachting dat het vlotter zal gaan lopen.

Overigens vond ik gisterenochtend mijn zwarte pumps niet om aan te doen en daarom ging ik op lichtroze schoenen werken met een klein open teentje. Echt schattige schoenen. Mijn marketing collega zei dat hij ze niet mooi vond. Ik heb ik zijn bureau ne dikke stinkscheet gelaten als wraak, ne luide dat hij wist wat hem te wachten stond. Mijn schoenen beledigen. Mannen en schoenen, dat werkt dus niet.
Als het is om iets uit te steken, werk ik solo en hij werkt samen met mijn aankoopcollega, dus gisterenavond hadden ze een cadeautje voor me.
Een foto van een jaar of 8 geleden, daar hadden ze mijn hoofd in een apenkop gestoken en nog een prul op zonne-energie gevonden en eraan gehangen.
Dus nu sta ik hier in mijn eigen bureau vrolijk te wezen met een apenkop. Schattig zene, amai !!

Oké, gisteren faalde ik, ik heb niet gekookt, maar mijn lief had voor mij witloof in de oven bij. Ik eet supergraag witloof. Hij niet, dus hij had iets anders bij voor zichzelf. Vanavond maak ik kip met rijst, hoewel ik eigenlijk helemaal niet zot ben van rijst, maar enfin. Tis voor de goede zaak.

Mijn onderrug doet nog zeer, maar mijn schouders zijn al minder pijnlijk, het uitstappen en instappen in de wagen gaat al veel vlotter. Dus het zal effectief een week pijn zijn zoals de dokter voorspeld had.

Ik heb op de een of andere vreemde manier een verstoorde relatie met vriendin M. Ze baseert levels in vriendschap en dat is iets dat ik niet doe. Ziet ze haar kapster vaker, dan is dat ineens haar beste vriendin en mag die kome neten, terwijl haar vriendinnen die ze al zo lang kent, na 23 uur iets mogen komen drinken. Nu zo werkt vriendschap niet bij mij en als ik haar dat vertel, krijg ik radiostilte, niets meer, nada.
Zij is dan weer kwaad omdat ik haar niet vertel over mijn 'problemen', maar hoe kan je nu vertellen wat er in je elven aan de hand is, als je.. ik kan het niet uitleggen, laat maar.
Ik zit er mee in, want ik zie haar graag, maar ik heb echt wel zwaardere eitjes te pellen.

Humor is slechts een komische manier om serieus te zijn.

2011-02-09T09:44:00.003+01:00

We zijn bezig met ons huis te verbouwen, het huis dat we hebben gekocht. Ik zal binnekort eens wat foto's posten. In ieder geval, het is niet goed voor de lijn. Je zou zeggen, je werkt en verbruikt calorieën, maar als we thuis komen, smijt de kok in huis (ik niet) of ne lasagna, pizza, ne moussaka, of iets in die stijl in de oven. In elk geval, je begrijpt het plaatje wel.

Ik eet dat wel eens graag, 1 x in de maand, maar niet 4x per week. Dus met al recente ontwikkelingen heb ik besloten om te gaan koken in onze relatie. Ik kan koken, ik doe het gewoon zelden. Maandag onder de middag ging ik met vriendin P naar de Delhaize en ik kocht: een prei (ik lust dat keigraag), bloemkool, kalkoenfilet en kipfilet. Oké ook wat sushi, maar dat is een aperitiefke hé. Ik kom maandagavond bij ons op de werf om tot de conclusie te komen dat hetgeen ik gekocht heb ik niet kan combineren (zo'n goede kok ben ik dan alweer niet). Dus ik vraag mijn lief wat hij wil eten. Hij maakt zich ervan (uit schrik) met 'een ovenschotel'. Ik dus na het werk naar de GB en ik kocht ne macaroni voor meneer en sla, tomaatjes en garnalen voor mezelf.
Mijn eerste kookdag faalde dus al.

Gisteren ging ik pasta maken met kip en courgette, paprika en tomaat. Toen ik klaar was was het eerder een spaghettisaus, maar hé, ik had alles gedaan gelijk ik dacht dat het moest en het was eetbaar. Mijn leif had zelfs geen krampen nadien.

Er komen nu ook geregeld mensen over de vloer om naar ons huidige huurhuis te kijken om de huur over te nemen. Ik ben niet zo'n fan van vreemde mensen.

Zo hebben we een nieuwe vertegenwoordiger van Sony. De jongen komt van kenwood en is nog redelijk jong en momenteel nog gemotiveerd. Maar elke keer hij iets wil vertellen, komt hij in mijn persoonlijk bubbel. Ken je dat, net iets te dichtbij voor een vreemde. Ik laat niet heel veel mensen toe in mijn bubbel en hij stapt er schaamteloos in.
Hij was er gisteren om 10.00 uur en om 13.00 uur was hij er nog, maar toen had ik reeds een afspraak met een distributeur om een jaarafspraak te vernieuwen.
Tegen 15.30 had ik dus een reuzehonger ontwikkelt.

Om verder te borduren op het vorige. Ik vroeg aan 2 distributeurs (onder meer aan die van gisteren) aan mijn vertegenwoordigsters (beide dames) welk systeem ik het best kon gebruiken in mijn wagen om te bellen en het mogen geen oortjes zijn. Ik ben al 3 paar oortjes kwijt. De laatste had ik nog niet betaald en ze waren al verdwenen en het waren geen goedkope. Mijn seecode steeringwheel had ik 's nachts laten liggen op tafel, enfin, eigenlijk mijn lief had dat gedaan en de hond vond het best lekker.
Dus ik besloot in plaats van er weer één aan de baas te vragen er zelf eentje te kopen. De hond had het tenslotte opgevreten.
Nu antwoordde de eerste dat ik dat type moest kopen en het laten installeren bij een concullega ... en de andere gaf met een type door dat ik niet moest laten inbouwen, maar ook erg goed was. Ik vroeg dus aan de 2de dame om me er eentje op te sturen. en nu ligt het op mijn bureau .... gratis en voor niets. Kijk dat zijn toffe dingen (en tevens geldbesparend) die ik echt kan appreciëren. En ik had er zelfs niet echter gevraagd. Dat doe ik trouwens nooit.

Ik ging niets meer zeggen, maar openheid eerst op de blog en daarom. Ik was deze morgen zo duizelig dat ik me aan de kant heb gezet op de autostrade. Toen dat beter was ben ik misselijk als een krab naar het werk gereden, en toen mijn collega dan arriveerde moest ik overgeven. En dat was niet omdat hij dringend eens naar de kapper moet.
Ik moet dringend naar de dokter. Ik zet het op mijn agenda. Ik peins dat ik echt een griepke onder de leden heb.

Geluk is pas zichtbaar als het voorbij is.

2011-02-08T10:11:00.002+01:00

Vandaag is het de laatste keer dat ik ga zagen op deze blog voor een hele tijd. hoewel ik natuurlijk niets kan beloven, maar ik ga mijn best doen. Maar ik blijf vrouw natuurlijk.

De pijn is beter vandaag, maar zeker nog niet weg. Het is elke avond nu een strijd met mijn kleren. Ik wil kleren dragen die normaal iets te groot zijn. Oké op een punt in mijn leven waren ze niet te groot, want ik schommel al jaren 10 kilo.
Maar nu zijn ze dus te groot, maar nu blijkt zelfs dat die 'nu' te grote kleren, allemaal strak om het lijf zijn en dat is niet de bedoeling. Ik wil mijn ingebonden lichaam een beetje verborgen houden en dat kan niet in strakke kleding.
Vandaag heb ik dus weer het gerucht leven ingeblazen dat ik zwanger ben, met het hemdje dat ik aanheb. T was een miskoop.
Niet dat het van de zwangerschapsafdeling kwam, het zit gewoon een beetje te los naar Miss M normen.
Over 6 maanden ga ik naar de dokter die me verteld dat ik perfect in orde ben en anders dan ga ik terug onder het mes. Ik kijk er zeer positief naar uit.

Op het werk, wel ja volgende week is er een vergadering met de aandeelhouders. Als zij negatief beslissen over de evolutie die mijn baas wil maken en we onder de huidige norm bestaande blijven, dan hoe vreemd het ook klinkt, ga ik direct zeer actief op zoek naar ander werk, want dan zal het misschien nog een jaar zijn, voorspel ik voor het is afgelopen met ons.
Niet dat het slecht gaat met ons en ons zakencijfer, integendeel zelfs, maar je ruikt het vanop een afstand.
Ik heb dus zeer gemixte gevoelens omtrent die hele situatie.

En vanaf nu enkel nog leuke dingen.

Ik kreeg van mijn liefke 20 roze rozen. Ik zie het liefst tulpen, maar die had ik net al zelf gekocht. Maar het waren hele mooie rozen en het was heel lief. Dat was vorige vrijdag dat hij me die gaf.
Het is een schatje, al begrijpen we elkaar niet zo heel goed en praten we nogal eens naast elkaar. We zien elkaar graag en dat is uiteindelijk hetgeen dat telt.

Het begrijpen van je eigen denken is het einde van al je smart.

2011-02-07T09:56:00.002+01:00

Godverdedju, nu ben ik toch mijn medicijnen vergeten zeker.

Ik moet alles klaarzetten of ik vergeet het, ik moet mijn laptop in mijn tas steken en voor de deur zetten (anders vertrek ik met een lege laptoptas), mijn sleutels bij wijze van spreken de avond voorheen in het contact steken en mijn kleren klaarleggen als ik niet als een clown wil vertrekken.
Ik ben dus mijn medicijnen vergeten. Ik durf er geld op te verwedden als mijn lief ze straks ziet liggen, dat ik hem hier an de deur kan verwachten.

Op het werk is het verhaal dat ik afgelopen weekend ben gevallen in de bouw en daarom nu nogal redelijk veel pijn heb. Ik heb een hekel aan leugens, maar dit is er één voor mijn eigen bestwil en die mogen. Niemand heeft er zaken mee.

Het is dus een redelijk pijnlijke ochtend momenteel, maar we slaan er ons wel door.

Het zal weer een razendsnelle week worden denk ik, enfin hoop ik. Een aantal afspraken, beetje doorwerken en de folder gevuld krijgen. Ik heb mijn marketing collega kunnen overtuigen om telecom in de folder te zetten, maar nu moet ik de ruimtes verkocht krijgen voor die meerprijs van de extra pagina's.

Teveel gegoogelde titel, daarom verwijderd

2011-02-05T11:32:00.003+01:00

Dus, ik zit nu thuis in de zetel, hoewel ik zou moeten bewegen, maar het doet verdikke veel pijn.

Gisteren was ik mega zenuwachtig, maar die zenuwen probeerde ik onder controle te krijgen, door te werken tot het zover was. Mijn lief geraakt stilaan geïrriteerd omdat hij de indruk krijgt dat ik enkel met mijn werk bezig ben. Ik begrijp hem wel, en ook zijn redeneringen dat ik er toch niets voor in de plaats krijg, zoals bijvoorbeeld een schouderklopje. Hij heeft er wel gelijk in, maar daarom is mijn werk niet minder belangrijk voor mij.

Dus mijn eerste angst was het infuus, maar dat viel goed mee. Ik ben dan in een lichte coma belandt en ben goed wakker geworden. Ik had het wel heel koud, maar dat is normaal. Zoals voorspeld heb ik dus redelijk veel pijn op de moment. Ik zal nog minstens een week of 2 'gezwollen' rondlopen van de medicijnen en het zal 8 weken duren voor ik in orde ben. Normaal is het iets minder, maar de dokter wist me te vertellen aan de hand van een aantal factoren dat het er ongeveer 8 zullen zijn.
Ik moet een hoop pillen slikken, iets waar ik niet heel goed in ben, maar ik zal moeten volhouden deze keer.
Ik had tegen mijn lief gezegd dat ik me een week ging ziek zetten, iets wat ik nog nooit gedaan heb, en nu uiteindelijk ook niet kan.
Ik had trouwens 2 afspraken afgelopen vrijdag, 2 jaarbesprekingen, 1 met collega en één zonder collega. Ik heb ze verzet naar volgende week en ik ga ze niet nog eens verzetten. Het is te druk.

Nu nog een oplossing voor die constante misselijkheid. Neen, neen ik ben niet zwanger, remember, mijn maandstonden ... Ik heb er al weken last van.
Ik vermoed een maagontsteking van de stress ofzo, maar ik zal de dokter haar werk laten doen, voor ik zelf diagnoses stel.

Met het oog op het weekend , 2 dingen die ik tijdens de week niet zo vertellen. 2 farceskes met mijn baas.
Net voor mijn vakantie komt hij mijn bureau binnen, hij had pijn aan zijn borst en vroeg me 'Mag ik eens aan u borst voelen om te voelen hoe een normale borst voelt, dan weet ik zeker dat de mijne ook oké is'
Dan deze week, parkeert hij zijn wagen zo dat hij ongeveer een 70 cm over heeft langs links om uit te stappen en langs rechts op 5 cm van mijn spiegel staat. Ik wandelde net naar buiten, want mijn wagen moest op onderhoud. Zegt hij 'Zet je wagen in de toekomst eens verder van de mijne'. Ik moest instappen langs de passagierskant. ik was om te rotten.
Ik kom altijd voor hem aan en zet mijn wagen naast de plaats waar hij de zijne zet, uitgezonderd op vrijdagen. Dat is al sinds begin van dagen zo.

Dat zijn zo nu de zaken waar ik vroeger me niets van aantrok en die dezer dagen allemaal druppels zijn.

Ik kan niet zeggen dat hij en slechte baas is, want hij geef met de vrijheid en verantwoordelijkheid. Maar er is een serieuze keerzijde aan de medaille.

Dus aan allen een fijn weekendje gewenst. Geniet ervan.

Roddel kruipt door de kleinste spleten.

2011-02-03T10:49:00.004+01:00

Gisteren ging ik met mijn baas praten. Hem dwingen me te vertellen wat ik eigenlijk al reeds wist.
Hij hield zich van den domme, deed of hij van niets wist. Maar het is een spel dat ik zelf heb geleerd van hem en hij moest kleur bekennen.
Hoewel ik nog niets wijzer ben geworden intussen, heb ik geleerd zoals ik wist, dat hij er voor gezorgd heeft dat hij veilig is.
Mijn contract gaat mee over, maar hij weigert al 8,5 jaar mijn wagen in mijn contract te zetten, hoewel die wel op mijn loonbrief staat.
Nu ga ik me nog bij een vakbond moeten aansluiten om te weten te komen of het een verworven recht is.
Het contract gaat nu wel over maar wat als het contract is afgelopen?

Hoe zit het met mijn demokaart van mijn gsm? Zovele vragen.

Neen ik krijg geen opslag, maar mijn maaltijdcheques stijgen 40 cent. WAAAAUUWWWWWWW zeker 80 euro op een jaar.

Thuisgekomen ben ik beginnen kuisen als een waanzinnige, ik heb zelfs de zetels ingesopt en dergelijke. Tegen dat mijn lief thuis was, was ik naar, in zijn woorden, 'een loserprogramma' aan het zien. Hij begon over zijn werk, hij ging douchen en ergens tussen zijn douche en het in bed kruipen, kroop ik bij de hond om daar te beginnen wenen. De tranen rolden over mijn wangen, zonder dat ik het zelf wou. Ik kon ook niet stoppen. Mijn lief die dodelijk ongerust was (we waren gisteren 2 jaar samen), vroeg wat er was, de hond bekeek me ook een beetje vreemd. Ik deed het af met een 'ik heb mijn regels' (wat geen leugen is), maar ik voelde me een dikke loser, een mislukking, angst dat ik een ma flodder ga worden in mijn leven, ongewaardeerd, niet gerespecteerd, achterlijk voor al hetgeen ik al heb gedaan. Ik heb de hond met rust gelaten, radio Klara opgezet, naar de ademhaling van mijn lief geluisterd en mezelf zachtjes in slaap gehuild.
Om vandaag een hernieuwde energie en woede te bezitten.

Enfin, ik ga er even ook niet verderbij stilstaan, want ik heb andere zenuwen.

Morgen ga ik naar de kliniek voor een ingreep. Enkel mijn lief, vriendin Moon en vriendin P weten ervan. Ik ga een 'gezwel' laten verwijderen. Niets speciaals, niets bijzonders, daarom dat ik met niemand erover wil spreken. Mijn lief zal er dus zijn , ik mag niet met de wagen rijden en vriendin Moon zal er ook bij zijn. Ik zal een week pijn hebben volgens de dokter. Ik heb geen ziekteverlof voorzien, want ik ben een sterke madam met een hoge pijngrens.

Maar wel zenuwen, dus even naar mijn punt van zen en als de rest vergeten, anders gaat mijn bloeddruk te hoog zijn :-)

dus.. tot maandag alvast.

De naald kleedt maar blijft zelf naakt

2011-02-02T09:40:00.002+01:00

Maandag en dinsdag waren een beetje vreemde dagen.
Ze gingen snel voorbij.
Maandag liet ik me waxen, hoewel de noodzaak nog niet erg groot was, maar je kan maar beter netjes zijn, is het niet?

Maandag was er een serieus gebuzz op het werk en dinsdag kwam de baas niet opdagen. Ook vorige week was hij niet op kantoor.

Hij zou zijn personeel moeten toespreken over enkele veranderingen die op til zijn, maar hij doet het niet. Ik heb even de agenda's bekeken en de vergaderingen en hij zal het alweer uitstellen tot eind volgende week.
Ik ken hem intussen zo goed, dat hij gaat doen alsof de hemel op ons neer zal dalen, maar de realiteit zal iets heel anders zijn.

Ik heb tijdens mijn vakantie heel slecht geslapen en ik doe het nog niet veel beter momenteel, omdat er zoveel in mijn hoofd aan het spelen is op dit ogenblik.
Ik realiseerde mij een dikke week geleden dat ze niet goed weten wa ze met mij moeten aanvangen in de toekomst.
Wat zo ontgoochelend is en kwetsend. Ik heb zoveel gedaan voor het bedrijf waar ik werk. Ik kan mijn overuren niet in weken uitdrukken, mijn inzet is grenzeloos geweest, niemand kent het bedrijf zo door en door als ik. Iedereen weet het, behalve .... mijn baas. Die heeft het blijkbaar nog steeds niet door.

Ik moet ook een deel van de schuld op me nemen. Nooit is iets me teveel of te moeilijk. ik kan vlot alles verwerken, zonder al teveel moeite. Ik heb zelden liggen klagen en zagen. Dat is mijn fout geweest.? Ik had me meer moeten laten horen, me meer in het midden van de belangstellign moeten zetten.
Zo weet mijn baas niet dat mijn collega-aankoop geen enkele bestelling online kan plaatsen. Hij kent de websites niet, de inlogcodes en moest hij die kenne, hij zou neit weten hoe te moeten beginnen aan een online bestelling.
Zo weet niemand hoe je bepaalde handelingen in ons programma waar me mee werken moeten uitgevoerd worden. Ik ben ook de enige die aanpassingen kan uitvoeren door mijn rechten. dat weet hij niet.
Zo zijn er eindeloze details die hij niet kent. En nu weten ze niet wat ze met mij moeten aanvangen.
Mijn eigen schuld, omdat ik veel te allround ben geweest en veel te veel manusje van alles, Miss M lost de problemen wel op.

Over mijn liefke, hij moest gisteren alweer naar het ziekenhuis, maar ze vinden niets aan zijn darmen, wat hem mateloos frustreert. Heel begrijpelijk.

En stilaan kan ik me ook beginnen zenuwachtig maken... maar daarover later mss meer.

Teveel gevlei is spotternij

2011-01-31T10:03:00.002+01:00

I'm helemaal back. Zaterdagmiddag waren we thuis. We zijn 's nachts vertrokken, want ik miste mijne Sam zo erg en mijn lief rijdt het liefste 's nachts.

Toen we ook midden in de nacht vertrokken, vertelde mijn lief dat we naar Bergen moesten rijden, maar hij zag dat nergens staan op de wegborden. Ik bekeek hem even vreemd, want ik had al een paar keer Mons zien staan. Ik besloot hem even te vragen of hij dat wist.
Het resultaat was dat ik nog geen 2 uur in de wagen zat en krampen had van het lachen. Mijn lief wist niets wat Nivelles, Tournai, Gand was. Het was een gezonde vorm van entertainment.

Aangekomen zijn we Morzine village gaan verkennen. Ik zag een paar leuke bars en heb dat dan even gemeld aan mijn wederhelft. wij zaten niet in Morzine zelf, maar aan Avioraz op 5 minuten stappen van de lift. 10 minuten met al je gerief.

De eerste dag zag ik vooral ijs, het was zelf geen zachte fluffy sneeuw, maar één grote ijsklomp. Resultaat is dat ik met 2 blauwe knieën heb rondgelopen vanaf de eerste dag, een blauw hand en een pijnlijke blauwe kont.
Ik heb er spectaculaire foto's van. (van die blauwe plekken).
De 2de dag had ik dus compleet GEEN GOESTING om me op die rampzalige plek te begeven.

Mijn lief zegt dat ik dingen kan die hij niet kan op zijn snowboard, ik moet zeggen dat hij goed is. Hij heeft het al heel vaak gedaan. Als ik hem even om verduidelijking vroeg, vertelde hij dat ik langs 2 kanten kan snowboarden, en dat klopt, ik zet mijn voeten zo op het board dat ze beiden naar buiten gericht staan. En ik kan spinnen met mijn bord, terwijl 1 hand op de grond gaat. En ik kan op het puntje van mijn bord gaan staan.

Ik luisterde naar veel verbazing naar mijn eigen kunnen , om vervolgens maar toe te geven dat het allemaal per ongeluk is, omdat ik er alles aan doe om niet om mijn gezicht te slagen.

De 2de avond vertelde mijn lief dat hij vindt dat ik witte tanden heb. Lief zo'n complimentje, maar als het 2 jaar moet duren voor je zoiets opmerkt, naar wat heeft hij dan afgelopen 2 jaar juist gekeken?

We lagen elke dag voor 21.30 uur in bed. zo saai, ik heb dat ook verteld aan mijn lief, dat hij uitzonderlijk saai is. Ik heb dus tijdens onze wek verloef, 5 boeken gelezen. Ik kan zo vroeg niet slapen en ik zit met mijn hoofd ergens anders.
Ik fantaseer meestal over seks om in slaap te geraken.... wat niet wil zeggen dat ik geen seks heb hé.

Tijdens de week stuurde mijn zus berichten als waanzinnig over mijn broer, kreeg ik talloze telefoontjes voor mijn werk, terwijl ik zeker weet dat ze mijn out of office gezien hebben. Mijn lief is niet zo blij als ik met mijn werk bezig ben tijdens onze vakantie. Ik begrijp hem daar wel in, maar het is sterker dan mezelf.
Ik ontdekte dat een Wifi spot en het hek was van de dam. Ik kon mijn mails binnenhalen en beantwoorden.

Onderweg naar Frankrijk vroeg mijn lief of ik een sjaal meehad. Ik antwoordde dat ik hem had gevraagd wat ik moest meedoen en hij had niet gezegd dat ik een sjaal moest meedoen. Nu zegt hij daarop 'je draagt winter en zomer een sjaal, we gaan naar de sneeuw en bergen en jij neemt geen sjaal mee?'
Maar ik heb hem uitgelegd dat mijn sjaals 'fashion statements' zijn, niet voor een warme nek, of om om een te diepe inkijk een beetje te verbergen, of een boebelke te verstoppen. Dat mijn eigen vent zoiets niet weet !!!

Laat me nog maar niet over het werk beginnen, dat doe ik morgen !!

Je voelt je nooit zo aan vakantie toe als de week erna

2011-01-21T17:01:00.002+01:00

Ik ben er bijna mee weg.

Deze nacht om 2 uur vertrekken we voor een rit van 800km.

Ik vroeg mijn lief waar de après-ski bar was en hij keek me bevreemd aan. Hij wou het rustig houden. Probleem met mijn lief is dat die altijd rustig is. Hij zit (bewust?) uit de buurt van een après-ski bar.

Hij zei me eveneens dat hij het niet leuk vindt dat hij me nog nooit dronken heeft gezien, maar anderen wel. Nu daar pareerde ik dan snel op dat hij dan ook behoorlijk saai is en ik niet elke avond om 21 uur in bed wil liggen, maar een feestje wil bouwen of toch minstens één.

Ik hou jullie op de hoogte ....

Een fout rechtvaardigen, maakt hem dubbel zo groot

2011-01-20T16:23:00.002+01:00

Het is enkele dagen geleden, maar ik ben druk bezig.

Ik wil voor mijn vakantie altijd alles in orde hebben.
Dat houdt in dat ik nog prijscompensaties van leveranciers moet controleren, uit laten betalen, facturen controleren.
Alle hangende zaken van de telecom proberen niet meer hangend te maken.
Zorgen dat alle hangende vragen van de klanten beantwoord zijn, wat zowat onmogelijk is, enzovoort.
Het is dus een beetje overwerken, maar ik zit er niet mee in als ik dan gerust op vakantie kan vertrekken.

Gisteren bij de architect bleek dat de trap niet echt kan verstoken worden en de inrichting niet helemaal is zoals wij dachten, dus de architect gaat weer aan het werk. Maar hij had wel enkele zeer leuke ideetjes.

Ik herinnerde mijn baas eraan dat ik hem wil spreken voor mijn vakantie, waardoor er dus nu het gerucht is gelanceerd dat ik zwanger ben, ook omdat ik deze week naar de dokter ging.
Mijn baas vroeg welke dokter en ik zei dat het zijn zaken niet zijn.
Ik laat ze maar denken, maar neen ik ben dus niet zwanger en zal dat nog niet snel zijn.
Ik geraak geen stap verder met mijn baas die zich wegsteekt achter de toekomst en het feit dat hij daar geen zeggenschap meer over heeft. Over die toekomst dan.
Ik heb hem gevraagd of hij vewacht dat ik achter hem blijf staan zoals ik al 10 jaar doe als hij geen zeggenschap meer heeft en mij niet wil of kan verderhelpen.
Dat hij er eens een weekje moet over nadenken.

Hij deed het af als niet zo belangrijk, wat voor mij heel belangrijk was en ik probeerde dat duidelijk te maken. Hij is toch geschrokken, want hij spurtte onmiddellijk naar mijn collega om over te brieven wat ik had verteld. Tot zover 'het confidentieel omgaan met info' bij ons op kantoor.

En hierbij nog eens een nummerjte omdat ik het enkele dagen geleden hoorde en het me toch een beetje raakte.

Men kan een heel eind komen met een leugen, maar er niet mee terugkeren

2011-01-17T13:48:00.002+01:00

Mijn weekend was zoals voorspeld.

Zaterdagochtend gaan shoppen, maar eigenlijk niets gekocht. Je één sjaaltje, maar mijn zus heeft het meegenomen.
Zaterdagmiddag naar die winkel, ze willen me, ze willen niemand anders. Ik heb nog bedenktijd gevraagd.
Zaterdagavond gaan eten met mijn lief en dan ons bed in. Ik had wel zin om te gaan dansen, maar ik had eigenlijk teveel gedronken om nog naar Antwerpen te rijden.

Zondag ben ik op het huishouden geslagen, en is de schoonfamilie komen eten.

Mijn baas heeft een hernia en mijn andere collega is ziek. Dat werpt roet in het eten, want mijn baas, daar wou ik deze week eens een klapke mee doen omtrent een argument, waar we niet uitgeraken momenteel.
Een argument wat voor mij wel eens een 'dealbreker' zou kunnen zijn. Zeker nu ik een vangnet heb. En het gaat zelfs niet over opslag of iets in die stijl. Het gaat mij om een principe, en ik heb die al veel te veel laten varen, mijn principes.

Op de bodem van de zak vindt men de rekening

2011-01-14T14:32:00.002+01:00

Gisteren ging ik naar mijn waxmadam, die alweer 4 euro duurder is geworden.
Ik doe daar mijn benen, oksels en wenkbrauwen.

Inderdaad het zal een vrouwelijk blogstukje worden.
Normaal gezien laat ik mijn poes (ja, dié poes) waxen voor ik op vakantie ga, omdat het heel gemakkelijk is. Na het waxen, wanneer mijn haar begint terug te groeien, trek ik het uit met een pincet.
Klinkt pijnlijk en dat is het ook, in het begin. Die pijn went.
Maar, je krijgt dus heel veel ingegroeide haren van dat systeem en dat is nu net een plaats waar je die dus niet teveel wilt.
Vergelijkend onderzoek bij vriendinnen toont aan dat ik niet de enige ben met dit probleem.
Dus ik ben me terug beginnen scheren, het is snel en makkelijker, je moet het enkel wat meer doen.

Mijn weekend ziet er momenteel als volgt uit;
Ik ga morgenvroeg om 9 uur naar Wijnegem shopping, dat is dus vroeg opstaan. Ik heb er afgesproken met mijn zus.
Daarna ga ik naar een winkel om eens te praten en om uit te leggen wat mijn standpunt is en om eens te luisteren. Dan zou ik nog wat in ons huis moeten werken en dan heeft mijn vriendin P gevraagd of ik mee ga dansen in Antwerpen. Maar ik denk dat ik daartegen kapot ga zijn, dus dat weet ik nog niet heel zeker.

Zondag Boomsesteenweg en komt de schoonfamilie eten.

Dat zijn dus de plannen tot hiertoe. Zien wat er allemaal van uitkomt.
Prettig weekend!

Gewoonten zijn eerst spinnenwebben en dan kabels

2011-01-12T14:16:00.002+01:00

Om eerst even in te gaan op Wildcard.

Het ging zeker niet over Facebook. Dat is geen site die je eventueel zou kunnen vooruithelpen in het leven. Ik had het over een iets professionelere site.
Mijn lief noemt Facebook een bedriegerssite. Hij staat er dus zelf ook niet op.
Ik zat al op Facebook voor de hype. Oorspronkelijk was het een site waar je enkel foto's op plaatste om die te delen. In mijn geval met mijn zus en vriendin. Ik heb mijn ergste manie achter de rug met die site.
Ik vind het steeds jammer als ik ergens lees op een profiel 'ik kon niet op facebook, dus daarom nu nog een gelukkige verjaardag'.
Ik stuur nog steeds graag kaartjes op per post of een sms of eens bellen, wat ook al minder persoonlijk is.

Gisteren bleek effectief een hele gewone avond te zijn. Amai. Mijn lief belde vanuit de file (hij moest van Antwerpen komen) om te zeggen dat hij 4 uur eerder moest beginnen werken. wat dus betekent dat hij om 2 uur moest beginnen. Dus we lagen vroeg in bed, hoewel ik nog heb gelezen.
Hij is vandaag wel 4 uur eerder gestopt met werken, want onze pellets zijn bijna op. Hij dus naar de makro in Deurne. Maar ze zijn daar ook op.
Ik voorspel dat hij dus vandaag heel vroeg knock-out zal zijn.
Straks nog even gaan werken in ons huis, na mijn werk en dan naar huis.

Zaterdag is dé dag dat ik naar de winkel in het Antwerpse ga. Ik heb er nu al een hele tijd over nagedacht. Ik ben niet zo goed face to face, schrijven gaat me makkelijker af. Echter is dit niet de juiste manier en dus ga ik zaterdag vertellen, dat ik nog niet goed weet wat met mijn toekomst te doen bij mijn huidige werkgever. Als mijn werk me ontslaat dan staat me een mooie uitbetaling te wachten. En ik kan je garanderen, ik heb 10 jaren mijn kloten afgedraaid en veel meer gedaan dan ik ooit moest doen, van wc's kuisen voor vergaderingen tot auto's uit velden laten takelen omdat ze daar zijn ingereden met hun semi-zatte botten.
Ik heb teveel opgestart zoals ons logistiek platform en het systeem waar we mee werken (toen nog in DOS) om dat zomaar achter te laten, zonder dat ik zeker weet dat het wel in orde zal komen. Daar wil ik dus zaterdag ook eerlijk in zijn.

Intussen gaat het wel van kwaad naar erger, op de inventaris moet zowat elke stylo en paperclip genoteerd worden. Dat is belachelijk want de meeste stylo's heb ik zelf gekocht of gekregen van bv Sony omdat ik die spaar. Net zoals onze soepkommen die ik en mijn collega hebben meegebracht. Je kan het zo gek niet bedenken. Ik mag al van geluk spreken dat mijn vissen er niet op staan en een waardebepaling meekrijgen.
Om maar te zeggen dat het een vaart gaat.

Enfin, zolang we in het ongewisse worden gelaten, ga ik me er niet teveel van aantrekken.

Ik kreeg niet zo lang geleden de opmerking dat ik me gemakkelijk kan neerleggen bij een situatie.
Dat was een opmerking van iemand die me niet goed kent. Ik ben niet iemand die zich neerlegt bij een situatie. Je kan soms gewoon niet anders dan je ergens bij neerleggen.

Als je er niets aan kan veranderen, wat moet je dan nog doen? Buiten er het beste van te maken.
Sommige zaken daar kan je zoveel bij nadenken als je wil, maar het is enkel nog de herinnering die uiteindelijk overblijft. De rest heb je dan intussen van je moeten afwassen.

Of redeneer ik verkeerd?

Wie te lang nadenkt voor hij een stap zet, staat zijn leven lang op één been

2011-01-11T13:17:00.003+01:00

Rustige avond gisteren.

Naar de dokter geweest, heel even langs een vriendin geweest en iets gegeten.

Vandaag komt het immokantoor foto's trekken van ons huis om het terug te verhuren.
De aannemer vertelde dat onze gelijkvloers goed is en we deze dus niet een meter moeten uitgraven. Ik voelde grote dankbaarheid voor de man. Onze plafonds zijn hoog genoeg, waardoor we de vloer 20 cm gaan ophogen.
Als we naar Morzine op verlof gaan komt hij het huis onderstutten. Bestaat dat woord?

Mijn iets 'antiekere' collega kwam vandaag bij me. Hij wou info kennen over enkele mensen. dus ik vertelde hem dat hij dat via die ene site wel zou kunnen zien. Maar hij heeft er geen profiel, dus ik logde in via mijn profiel. Ik moet het er maar bij nemen dat die mensen nu allemaal in hun overzicht gaan zien dat ik zogezegd bij hen ben komen kijken en bovendien besloot de leukerd om mijn geboortejaar even 22 jaar te vervroegen. Wat ook wel in enkele overzichten zal tevoorschijn komen.
Hij moet dringend eens een profiel aanmaken, maar hij ziet het nut er niet van in.

De komende avonden geen speciale agenda, dus het zullen hopelijk rustige avonden thuis zijn en een beetje voorbereiden op de verhuis en de vakantie.

Gewijzigd, wegens teveel gegoogeld

2011-01-10T16:03:00.003+01:00

Het weekend is verlopen zoals voorspeld.

Zaterdag ging ik met mijn zus op schoenenjacht voor mijzelve. Dat houdt in, dat ik luister naar mijn zus en haar verhalen en haar alle winkels intrek waar zij nog niet is binnengeweest. Ik vond dus geen knappe bot met een stilettohak om over mijn rouw van de gesneuvelde te geraken.
Ik zag veel botten die ik leuk vond en waarvan ik tot ik tot de conclusie kwam dat ik die thuis heb staan, maar niet draag.
Ik kocht wel een paar nieuwe paarse botjes, want de andere zijn niet meer zo mooi. Het is wel een ander model nu. Héél leuk.

's Avonds ging ik dan iets eten met mijn allerliefste vriendin, waar ik vooral aan het praten was en zij luisterde naar me. Het was een gezellige avond hoewel ik uiteindelijk mijn eigen stemgeluid een beetje beu was. Ik had met haar afgesproken in het dorp waar we een huis hebben gekocht, maar zoals ik had verwacht stond daar niet en ook niet waar we nu in de bossen wonen, maar aan het vorig huis waar we woonden. Ze is zo verstrooid, goed dat ik haar een beetje ken.
Ze is op weg naar huis nog tegengehouden om te blazen en heeft een Bobsleutel gekregen.
Haar gsm werkte niet en ze denkt net als 95% van mijn omgeving omdat ik 'iets' in de telecom doe, ik ook een technisch specialist ben. Nu bij haar was het effectief een simpel probleemke. Ze weet niet hoe ze haar gsm moet opzetten...... .

Zondagmorgen heb ik wat huishoudelijke taken gedaan om dan te vertrekken naar Hopland waar ik al bewust te laat kwam en mijn vriendin nog later dan 'mijn te laat komen'. Ik heb er een hekel aan. Beseft ze dan niet, dat het erg vervelend is als je moet wachten op iemand?
Iets gaan drinken in de Cafénation om dan naar de Mango te gaan. die gesloten was ... een teken dat ik geen geld mocht uitgeven denk ik. Maar daarnaast is er een lingeriewinkel en daar kocht ik dan maar iets.
Terug naar het huis om te zien dat de gyproc afgewerkt was en dat de vloer van de zolder volledig moet vervangen worden. Wat een financiële tegenslag is.
Dan naar huis gegaan een een douchke genomen om terug de wagen in te springen om naaar onze vrienden te rijden in Hamme. Daar bubbels gedronken en aan de babbel geslagen om veel te laat thuis te komen.

Deze morgen werd ik extreem vroeg wakker gebeld, waar ik niet dankbaar voor was.

Ik heb besloten een nieuwe trend te zetten. Ik ga beginnen diademen te dragen. De mannen op het werk lachen met al uit, mijn lief zal zeggen dat ik moet stoppen met al mijn 'truttendingen', maar ik ga gewoon blijven doorzetten. Nah ...

Mensen die zichzelf beklagen, kunnen het leed van anderen niet begrijpen.

2011-01-07T14:47:00.002+01:00

Gisteren reed ik na het werk naar ons huis om 65 gyprocplaten af te laden. Maar dat was dan ook alles.
Er zat niet meer in me.

Vanavond na het werk ga ik er dan maar invliegen. Ik heb nu zelfs 'echte' werkschoenen. Het enige probleem is dat ze thuis staan. Dus het zullen terug mijn prachtige Dr Martens zijn die reeds veelbesproken zijn.

Morgenvroeg ga ik vroeg opstaan, want ik wil nieuwe schoenen kopen. Het is belacheljk want ik heb ongeveer 70 paar schoenen, maar wel een noodzaak voor mijn mentaal welzijn.
Om 18.00 uur heb ik afgesproken met mijn allerliefste vriendin Moon om te gaan eten voor haar verjaardag in Kasteel Walburg en omdat ik met haar wil praten.
Ik heb haar dilemma's voor te leggen van allerlei aard.

Er is dan vandaag nog een dilemma bijgekomen, maar ik ga er nog niet over uitweiden tot ik zelf beslist heb.

Ik zal dan thuiskomen op een deftig uur en zondagmorgen vroeg opstaan, want ik wil in de voormiddag helpen in het huis, maar heb in de namiddag op Hopland afgesproken met vriendin M om de lucht te klaren tussen ons en de Mango is open en daar wou ik ook naartoe.
Dan heb ik met mijn lief rond 20.00 uur afgesproken in Hamme om daar met vrienden een glaasje te klinken op het nieuwe jaar. Dat is bij vriendin P die toch nog eens probeert met haar man M.
En voor je het weet is het dan alweer maandag.

Eén van mijn afspraken vertelde dat ze ontslag had genomen bij haar baas omdat hij, nu gewoon geen vertrouwen en respect heeft in zijn personeel, maar de baas gaat haar niet vervangen. Ik heb nu meestal geen al te stevige band met andere vrouwen (vreemd hé), maar als zij gaat, denk ik niet dat het zin heeft om nog een nieuw contract te tekenen, hoewel ik dat dan weer in eerste instantie voor de baas deed. Maar het bedrijf is ten dode opgeschreven denk ik, na de verhalen die ik vandaag hoorde.
Wat doe je dan hé, want ze komt nog met haar baas lunchen tegen het einde vande maand voor nieuwe contractbesprekingen. Misschien moet ik die afspraak vooruitschuiven tot ze haar periode heeft uitgedaan. Ik weet het niet zo goed.

Overigens heb ik niets bijzonders te melden, maar breekt mijn hoofd bijna, van alle zeik die erin zit. Geen uitsluitsel hebben over iets, en niet op de hoogte zijn is een van de meeste frustrerende zaken. Niet weten of het beter is iets om te doen of iets niet te doen, hoewel je het wel wil doen. Volgen wie volgen kan momenteel.

Prettig weekend !

Wie vrij leeft, hoeft geen angst te hebben voor veranderingen

2011-01-06T15:30:00.002+01:00

Het is nogal druk, hoewel dat een rare uitdrukking is, daar er niet zoveel werk is.
Maar toch wel, want ik ben bezig met de omzetten voor onze leveranceirs te berekenen. En de ene wil meer detail dan de anderen.
Ik ben de commissies vooor onze klanten aan het berekenen en ik heb nogal veel meetings.

Deze morgen was het een lange, van 9 uur tot bijna 12.30 uur.

De wc heb ik eergisteren zelf gemaakt. dit is niet voor gevoelige lezers ....
Vettige boel zene amai. Ik was er nog niet binnen geweest, maar was het nu toch beu, dat ik op rantsoen stond en niet kon gaan plassen. Djezuuss, mijn lief had er dus nu hoop chemische brol op zijn shit (letterlijk en figuurlijk) gekapt.
Ik moet haast kotsen. Ik heb de bak laten vollopen, heb mijn handschoenen aangetrokken, alle proppen eruitgehaald en ben beginnen met dat ding dat ervoor dient, zo'n rood rubberen iets met een houten stok stoempen.

En 't was opgelost. Dan moest ik die wc nog uitkuisen natuurlijk, ik was echt kwaad op mijn lief. Zo'n vetzak en ik heb het hem ook gezegd toen hij thuiskwam. Jakkes !!!

Gisteren was ik gaan shoppen, maar ik was niet gemotiveerd en heb alleen een t-shirt in de nieuwe collectie gekocht. Ook stoem!!!

Vanavond is het werken in het huis. En goesting dat ik heb ..(lees dit met een zware zucht).

Morgenvoormiddag heb ik 3 afspraken, dus de voormiddag zit vol. En dan is het alweer weekend.
Maar omdat ik morgen nog iets moet te vertellen hebben, morgen daarover meer .....

Wat moeilijk te dragen was, is heerlijk om zich te herinneren.

2011-01-04T13:16:00.002+01:00

Gisterenavond was een redelijk rustige avond.

Het grootste probleem is momenteel een wc-probleem. Nu voor mij is dat niet echt een probleem, ik ben niet echt ne grote kakker. Ik druk me ongeveer 1x per 2 weken eens 'uit'.
Maaarrr mijn lief is een grote kakker en bij hem is ook het probleem vastgesteld. En hij heeft nu toch weer net diarree. Hij heeft intussen al 37 producten in toilet gegooid. Iets waar ik gewoon voorbijloop. Ik douche nu een keertje extra, doe een plasje op mijn voeten (blijkt gezond te zijn) en beperk mijn drankverbruik.
Ik had voorgesteld dat ik in de gootsteen zou plassen, maar dat werd me verboden, 'omdat ik dat tegen iedereen vertel'. Wat effectief waar zou zijn. Het is toch grappig.

Gisteren in bed was mijn lief aan het afzien van de krampen en aan het kreunen en ineens was hij verdwenen. Ik hoorde de schuifraam ... ik peins dat mijn lief is gaan kakken in onze tuin !!!!!!!

Ik heb vanmorgen maar naar het immokantoor gebeld en gezegd dat ze de huisbaas moeten informeren.

Stilaan ga ik beginnen inpakken, want de zoveelste verhuis komt eraan. Mijn schoonzussen willen een deel van mijn kleren stockeren. Ik kan dat niet aan mijn zus toevertrouwen vrees ik.

Ik wil dat de zolder afgezet wordt met gyproc, maar mijn lief wilt scrooten omdat het makkelijker is. Nu wil hij me overtuigen. Dus morgenmiddag ga ik even naar de winkel kijken.

Overigens heb ik gisteren 5 pakken sla gekocht, want de junk food komt mijn oren uit, na een week werken in ons huis, maar mijn sla ben ik ook al beu intussen.

De zeef verwijt de naald dat zij een opening heeft in haar staart.

2011-01-03T10:02:00.005+01:00

Aan alle medebloggers en lezers een héél gelukkig 2011 ! Dat al jullie wensen en dromen mogen uitkomen en vooral een goede gezondheid.

Oudjaar was bij de schoonmama. Lekker gegeten en op de Wii gespeeld. Dik verloren. Mario kart is niet aan mij besteed.

Ook vrijdag op het werk op de rustigste dag van het jaar op de Wii gespeeld, ik ben er wel een hak van mijn botje kwijtgeraakt, waardoor ik op mijn kousen heb gelopen de rest vna de dag. Ik moet niet vertellen dat ik gewonnen heb.

Zaterdag naar de Duitse oma van mijn lief, alleen en naar de andere oma, ook alleen. Mijn lief had moeten werken tot 14.00 uur dus was aan het slapen. Dan ben ik gestart met een gat te slagen in mijn gecreeërde chaos, maar dat lukte niet. Dan moesten we naar de schoonpapa en dan wa sh e weer tijd om te gaan slapen. Het lief stond met de vroege.

Zondag ben ik er dan ingevlogen, gewassen, opgeruimd, gekuisd, tv gekeken ondertussen. Ik heb een madam gevonden, enfin alweer mijn lief, die echt goed kan strijken en de prijs is heel menselijk. zo gemakkelijk.

's Avonds zijn we naar de ene oma gegaan, waar ik al alleen was geweest en hebben we daar gegeten. Haar even gezelschap gehouden en dan naar huis om Lost te kijken. hoewel ik dat alleen heb gezien, want mijn lief lag uitgeteld naast me.

En nu .... nu zijn het solden .... Jipppieeeeeee. Hoewel ik niet zou mogen uitgeven. Maar ik heb natuurlijk een paar schoenen die nu kapot zijn, dus ik mag wel nieuwe botten kopen hé. Let the shopping begin !!!

Ook de tijd heeft tijd nodig.

2010-12-30T09:35:00.003+01:00

We zijn dus dinsdag gaan karten, wat niet zo heel goed is voor mijn competieve geest en daarna tapas gaan eten in El Puerto op de Waalse Kaai. Afgesloten in Café Zurich.
Toen we in de karting waren, sprak mijn lief zijn schoonzus aan met de naam van zijn ex. Kun je nog volgen?

Toen ik hem daarop zei dat het een verdere stille avond ging worden wees hij me er even op dat ik tijdens het weekend in mijn slaap blijkbaar volgende woorden had uitgesproken ' Dadaa Filip of Philip, voorzichtig rijden hé"op een zeer liefdevolle wijze. Ik heb hem toen gezegd dat ik een hoop mannen met die naam ken, onder meer die ene waar hij zo'n beetje jaloers op is, die me vorig jaar heeft geholpen om niet constant met mijn gezicht in de sneeuw te liggen bij het snowboarden. En dat ik bovendien iedereen toewens om voorzichtig thuis te raken.

Enfin, ik schoot in de lach en zei dat hij gelijk had. Nu zeg ik wel elke avond welke personages er in mijn boek voorkomen, ... moest ik erover dromen.

Voor de rest, voelt mijn gezicht al een paar dagen aan als de rollen rockwool die we gebruiken om te isoleren. In ieder geval, we zijn bijna klaar met isoleren, volgende stap is de gyproc. Ik was gisterenavond zo moe, dat ik thuiskwam, ging douchen en nog een tas thee wou drinken. Ik had echter het zakje niet in mijn tas gezwierd maar ernaast. Mijn sleutels staken nog op de voordeur en ik viel over mijn eigen schoenen. Ik moet die echt leren opruimen ...
Ik heb 2x met mijn heup op een zeer scherpe punt gebotst, wat meer een mooie blauwe plek oplevert.
Vanavond is de laatste dag van het jaar dat we in het huis gaan werken.
Mijn lief ligt waarschijnlijk nog te slapen, maar zal er toch uit moeten om 13.00 uur, want dan komt de kuisvrouw. Hij heeft de nachtshift.

Op het werk.... ja mijn baas zegt er niets van, maar is er in geslaagd zich te verspreken, dus daardoor weet ik dat we op 1 april niet langer meer werknemers zijn van het bedrijf waar ik nu voor werk. Ik voel me nu dus heel achterlijk dat ik het jobaanbod niet heb aangenomen dat ze me eens hebben gedaan. Ik verlies allezins sowieso, want mijn job is reeds ingevuld, door een man. ik werk in een mannenwereld. Ik ga gewoon even afwachten wat er nu van komt, maar ik voel me er bijzonder slecht bij.

Ik heb vandaag nog een afspraak van een paar uur, maar ik heb mijn Wii meegebracht en ik ga in de namiddag mijn collega overtuigen dat tennis op de Wii even vermoeiend is als zijne tennis op het veld. Nah ... Fuck it !!!

Tranen veeg je best weg met je eigen hand.

2010-12-28T15:06:00.003+01:00

Ik heb nog enkele updates, waar ik ze intussen nog niet vergeten ben.

Mijn moeder wist mijn lief te vertellen dat ik tijdens oudjaar van 1996 de dag erna 's middags zo stoned als een garnaal ben thuisgekomen. Laat me nu al opmerken, dat ik nog een garnaal stoned heb gezien en die waarschijnlijk niet veel nodig heeft, vond ik het niet nodig dat ze dat vertelde. Het klopt dat ik een tijdje graatmager was en 'lijkje' geheten werd in de omgeving en dat ik nogal veel speed nam (wat ze natuurlijk ook vertelde), maar ik stond wel elke dag heel vroeg op om voor mijn broer te zorgen, naar school te gaan en tot zeer laat op te blijven om voor mijn broer te zorgen. En hoewel dat een heel slecht excuus is, was het op die moment een grote hulp. Dat vergat ze erbij te vertellen. Ze vergat ook te vertellen dat ik haar shit en weed verkocht om schoolgerief te betalen omdat ik anders mijn cosinus en tangens niet kon berekenen.
Ik heb even diep ademgehaald, gezegd dat ik dat was vergeten, maar dat het effectief klopt en voor de rest niet meer gereageerd.

Ik heb mijn broer zijn internet gemaakt want zijn stiefvader had niet zijn kabel kapot geknipt, maar eenstuk van 10 cm uit zijn internet kabel geknipt ...

Onze Sam een groot been heeft gekregen voor zijn kerst dat hij bijna niet kan tillen en natuurlijk onze andere hond ook.

A ja en toen we op bezoek zijn gegaan bij dat eerste liefke van mijn lief, heb ik hem toch nog geplaagd met die wederzijdse ontmaagding. het was sterker als mezelf.

Zondag hebben we dan 4/8, zoals ik het zelf zei geïsoleerd. Dus de 6 cm steekt overal, de gaten zijn gevuld, ik kan geen isolatie meer zien, maar nu zijn we begonnen aan de 12 cm bovenop die 6 cm.
Mijn lief was 's avonds kapot en viel in slaap in de zetel en voelde zich vervolgens ziek (mannen hé)

Mijn vinger waarin de Anna heeft gebeten is terug beginnen tintelen. Dat is heel ervelend, het is begonnen terwijl we aan het isoleren waren.

Gisteren zijn de 2 honden gaan lopen. apart van elkaar lopen ze niet weg, maar samen zijn ze plots verdwenen. Ik ben er neit achter gegaan, maar ben rustig gebleven en ben hun halsbanden gaan halen. Ik ben de weg beginnen afwandelen die ze zelf kennen van onze wandelingen. Ik panikeerde even, enfin al van ht begin, maar wou het bedwingen, toen ik allerlei ganzen en dergelijke gevleugelden hoorde, maar plots kwam de Sam eraan gespurt nadat ik hem met mijn leifst stem voor de 100ste ker had geroepen. De vreugde van vrijheid stond op zijn smoeltje te lezen. Een minuut later was onze andere hond er ook. Mijn lief was intussen de straat afgereden met de wagen om ze te zoeken. In de bossen kan het nog wel, maar wat als ze dat doen als we terug in een dorp wonen? Ik mag er niet aan denken.

Vanavond moeten we om 18 uur bij de vader van mijn lief zijn, met platte schoenen ???!!!! en in een overal. Ik hou mijn hart vast. Ik ben niet avontuurlijk aangelegd. Daaronder moeten we goede kleren hebben om iets te gaan eten achteraf. Het zal dus geen salsa les worden :-)

Vooral kritiek moet je kritisch behandelen.

2010-12-26T09:31:00.004+01:00

Woensdag en donderdag waren zeer drukken dagen op het werk. Ook vrijdag was nog lekker druk. Mijn afspraak belde af door de sneeuw. Ik bleef langer op het werk voor de transporteur, ik belde met onze klante nuit Luxemburg en de kanten van St Vith omdat die hun goederen serieuze vertraging hebben opgelopen.

Ik denk dat het dinsdag of woesndagavond was dat ik op vraag van belde naar onze grootste klant uit Antwerpen. Hij zit in Merksem op een drukke baan. We kennen elkaar al een hele tijd, ik was op zijn trouw en gaf hem een roze lederen draagtas voor hun hond. Zijn vrouw is een prachtig mens en kan mijn eindeloos geflirt met haar man goed verdragen.
Hij is 54 en altijd piekfijn gekleed.
Toen ik hem belde vertelde hij me dat hij over enkele jaren iets rustiger wil beginnen werken en erover had verteld tegen zijn rechterhand. Die rechterhnd wil het niet alleen doen en ze zijn dus kandidaten aan het zoeken.
Niet dat hij zijn winkel zou overgeven, hij verdient er te goed aan hé, maar iemand om het mee in goede banen te leiden.
Nu zien ze het wel zitten dat ik bij hen kom werken. Hij heeft al zijn andere kandidaten on hold gezet, want eigenlijk heb ik de job al, we moeten enkel zien dat ik gelukkig zal zijn om het in zijn woorden te zeggen.
Ik was in eerste instantie blij verrast voor het vertrouwen.

In 2de instantie begon in na te denken. Ik heb voorgesteld elkaar te ontmoeten in januari na al de eindejaarsdrukte.
Als ik in een winkel zou werken, wat ik nog nooit heb gedaan, dan heb ik ook geen dooorgroeimogelijkheden meer. Natuurljk zou ik samen met een ander de verantwoordelijk hebben over alles van de winkel en ik zou veel beter verdienen als nu.
Maar hij heeft niets met telecom te maken, wat nu eigenlijk wel mijn dada is. Zou hij daarmee willen beginnen? Ik vrees ervoor.
Ik moet er heel goed over nadenken.

Kerstavond was bij mijn ma en haar man. Ik kreeg al lichtelijk spijt toen ze mijn ex 3X vermeldde in de eerste 5 minuten en er ook nog een bovenop gooide dat die verliefd was geweest op mijn zus. Wat dikke zever was, mijn zus is de perfecte huisvrouw en zou daardoor heel veel mannen gelukkig maken. Ook mijn ex was daardoor aangetrokken, maar mijn zus was absoluut zijn type niet. Toch zindert dat nu al een paar dagen na natuurlijk.
Ik heb op risico mijn lief een paar keer alleen gelaten om boven mijn broer te helpen zijn internet in orde te krijgen.
Er is veel gezopen. Niet door mij natuurlijk.

Gisteren hebben we dan de hele dag in het huis aan het werken geweest en dat gaan we ook vandaag doen. eigenlijk dubbel werk. Mijn lief had 12cm isolatie gekocht met een R3 waarde. Hier door krijgen we 2 euro per m² terug als we het zelf doen, maar donderdag vertelde de architect dat hij minstens 18 cm isoleert. Zodoende wou ik meer isolatie en moeten we nu alles dubbel doen. Ik hoop dat we vandaag toch de helft van het dak geïsoleerd krijgen.
De architect zien we de 2de week van januari terug. hij wil de voordeur en dergelijke verplaatsenen een hoop andere aanpassingen doen. Niet alleen moet de vloer er volledig uit op het eerste, die moet helemaal opnieuw gezet worden, maar hij zegt ook dat de muren eruit meoten, dus het hele huis moet onderstut worden met schoren.

Wat ik vandaag doe is belangrijk, want ik geef er een dag van mijn leven voor.

2010-12-22T09:49:00.002+01:00

Maandag was niet zo'n fijne dag. Om 17 uur kwam mijn baas opperen of ik nog wou blijven, want onze transporteur zat vast in Wetteren en onze verantwoordelijke logistiek was reeds vertrokken om 15 uur, hoewel die pas om 09.30 uur was toegekomen.
Ik heb beleefd geweigerd, mijn dag was lang genoeg geweest.

Dinsdag geraakte ik met moeite op het werk en hadden we 's middags een extra chipske aan tafel omdat het bijna kerst is. Ik had liever een bonus gekregen of nog beter een klein woordje van onze baas om te vertellen dat hij onze inzet apprecieert. Maar neen, dat was er dus niet.
Hij vertrok naar huis zonder iemand een goedendag te zeggen.

Ik begin verbitterd te klinken als het over mijn werk gaat en dat wil ik niet, want ik ben verzot op mijn job, maar blijkbaar mijn job niet op mij. Ik begin me te realiseren als ik vooruit wil dat ik moet stoppen in de loze beloftes te trappen van mijn baas en eigenlijk doet dat best pijn.

Ik moet dringend tanken en probeer dat echt uit te stellen, want vanavond gaan we op bezoek bij het allereerste liefke van mijn lief en die woont naast een Q8. En dat is nu net het station waar ik moet tanken.
Het is mijn idee om bij haar op bezoek te gaan, ze is 4 maanden zwanger en ook uiterlijk niet echt concurrentie. Eigenlijk zelfs niet 'niet echt', gewoon niet.
Maar .... realiseerde ik mee deze morgen met het juiste drama gehalte, die 2 hebben elkaar wel ontmaagd !!! En ze zeggen dat je je eerste nooit vergeet.

Misschien moet ik toch nog een klapke doen met mijn lief voor we vertrekken, hoewel ik er dan net de nadruk op leg en hem er terug aan doe denken. Dilemma, dilemma ..

Ondankbaarheid is de dochter van trots.

2010-12-20T06:10:00.003+01:00

Vandaag zat ik op het werk voor 5 uur in de ochtend.

De reden is dat mijn wagen niet op straat geraakt. Ik woon dus zoals jullie weten in een bos en daar komen geen strooiwagens.

Ik ben natuurlik achterlijk, want we hebben een dubbele garage, maar ik ben te lui om de wagen daarin te zetten.

Gisteren ging ik eigenlijk naar Antwerpen rijden om naar de kerstmarkt te gaan met vriendinnen, maar daar stak koning winter dus een stokje voor.

Oké ik hoor het jullie zeggen, " je bent een vrouw", en dat klopt 100%. Ik ben heel veel vrouw als het op zo'n dingen aankomt, maar ..... mijn lief kreeg ook geen beweging in mijn wagen.

Ikzelf gaf geen gas, enkel met de koppeling werken. Oké, eerlijk is eerlijk, toen ik gefrustreerd raakte, heb ik gas gegeven, wat uitermate belachelijk was natuurlijk.

Ik kan makkelijk van thuis uit werken, daar ik alles in mijn buurt heb, maar daar stak mijn baas een stok in de wielen. Mijn collega met winterbanden die vandaag verlof heeft zorgt ervoor dat ik (zonder winterbanden) moet aanwezig zijn hoewel hij zelf 'niet zeker is dat hij er gaat geraken'.

Ik kan u zeggen waarde lezers dat de stoom me dan uit de oren komt.

Ik heb dan al helemaal geen zin als ik weet dat mijn collega een koprol heeft gedaan.

Zodoende hopte ik deze morgen om 4 uur in de wagen van mijn lief en vroeg hem heel lief om me op het werk af te zetten en met te komen halen om 17.00 uur.

Tomorrow is another day.

Stukje tuin

Mijn wagen na de eerste sneeuwbui, daarna volgde er nog enkele

Stukje tuin

Sneeuwpoppen komen als bouwpakket uit de hemel vallen.

2010-12-18T09:57:00.002+01:00

Donderdag en vrijdag gingen gezwind voorbij en ik weet eigenlijk al niet mer goed wat ik donderdag deed. Ik bezocht Eandis, maar daar stond het vol met mensen die hun kaart moesten opladen, waar mijn bedoeling is om van de budgetmeter in het nieuwe huis af te raken. We zullen het per telefoon doen.

Ik trok foto's van het huis en we plaatsen een nieuw slot. Enfin, een hangslot. We moeten de voordeur vervangen. Ze hadden geen enkele sleutel meer en gingen altijd via het hek naar binnen.

We zijn iets gaan eten voor mijn lief zijn verjaardag en tot mijn eigen verbazing dronk ik te veel. Eigenlijk had ik zelfs weinig gedronken, maar ik wist ervan. Mijn lief had het nog niet eerder meegemaakt en ik was a blij dat ik me nog redelijk bewust was van mijn gedachtegang. Anders is het hek van de dam. :-)

Vrijdag gingen we dus naar het boekenfestijn en gingen we de oprit al vrij maken van alle rodendendrond dat er stond en andere soorten planten. De oprit is 3,5 meter breed, maar met die planten geraakte er amper een wagen op.

Zodoende zijn we aan zaterdag beland. Mijn lief is gaan werken en ik ging in mijn M&M pyama de tuin in. Ik zakte tot mijn plezier tot halverwege mijn kuit in de sneeuw. Sam begon spontaan mijn voeten op te graven, zo schattig. Ik hou van de sneeuw als ik er niet door moet. Maarrrrrr ik moet naar het containerpark voor het groen weg te doen, wat toch een remorque vol is.
Ik heb nog geen aangepaste overal om in te werken, dus ik heb er één van mijn lief een beetje opgefleurt met een roze riem en ik gebruik mijn Dr. Martens voorlopig, met roosjes op en natuurlijk roze werkhandschoenen.
Ik hoop stiekem dat m'n lief me nu belt en zegt dat we het samen gaan doen, enfin ik reken erop, want hij weet dat ik niet graag rijd in dit weer.

Ik heb geen winterbanden en mijn collega met dezelfde wagen als ik, is donderdag in een gracht beland nadat hij eerst overkop is gegaan.... . Hij is in orde, de wagen niet.
Oké nu ik me dat herinner ga ik zeker wachten. Ik zal wel wat strijken intussen.

Fijn weekend nog, ik ga een witte wandeling maken met de honden en daar volle bak van genieten.

Heilige huisjes zijn ook maar huurwoningen.

2010-12-15T13:20:00.002+01:00

Gisteren is de dag nog zonder noemenswaardige problemen verlopen. Ik heb niets gebroken, geen auto accident gehad en niemand meer tegen het hoofd gestoten. (denk ik)

Gisterenavond gingen we bij vrienden kerstleffe drinken en dan is het al snel veel te laat als je thuiskomt.
Deze morgen met een mega ochtenhumeur opgestaan, terwijl mijn lief vandaag 30 jaar is geworden.
Ik heb geprobeerd het te verbijten maar het lukte me niet.

Om 9 uur bij de notaris en daar gezeten tot iets na 11 uur om dan naar de bank te vliegen, om nog stapels te tekenen, nog de meterstanden gaan opnemen en nu terug aan het werk.
Enfin, het huis is nu écht van ons. Tis in orde.
In de wagen zakte de moed me al in de schoenen, we hebben een krot gekocht. :-)))) Echt waar.
Maar mijn lief is superoptimistisch en megablij dat de mens zijn piano heeft achtergelaten en een lelijke stenen beeld van een blote madam die op haren buik ligt.
Hoe een mens snel gelukkig kan zijn.

Hij mag de piano hebben als hij lessen neemt.

Vanavond komt de familie van mijn lief voor zijn verjaardag te vieren en hij heeft zijn cadeau al gekregen van me, namelijk zijn KitchenAid waar hij al héél lang achter zaagt.
Eerlijk ik heb een roze gekozen, want ik mag er ook iets aan hebben. En nu moet de rest van het keukengerief ook aan die kleur aangepast worden.
Nu kan hij aan zijn taarten enzo beginnen. Ik ben blij dat hij blij is.

Vrijdag wil ik naar het boekenfestijn . Ik koop me daar ziek aan boeken. elk jaar opnieuw. Maar ik heb altijd een heerlijk gevoel achteraf.

Het geluk bestaat daaruit dat men met zijn ongeluk tevreden is.

2010-12-14T09:45:00.002+01:00

Na alweer een nacht met een slechte nachtrust, kon ik niet de trap af stappen deze morgen, neen het lot besloot, me naar beneden te laten schuiven.

Het is een klapdeur, dus toen ik die dan open deed voor de kat en blijkbaar er teveel kracht tegen zetten, kreeg ik die ook nog in mijn wezen.
Dit was zelfs voor ik mijn tanden gepoetst had.

Ik kom trouwens naakt de trap en en doe de schuifraam open om te honden buiten te laten. Onze Sam besloot zijn gemakt te nemen en mijn borsten kregen alvast een frisse oefening om stevig te blijven en goed kans dat mijn muiseke een valling heeft opgelopen.

In de spiegel zag ik een bleek gezicht en toen ik naar beneden keek zag ik verkeerde sokken aan mijn voeten. Kut, want het zijn echt lelijke, maar ik het ze dan toch maar aangehouden.
Mijn haar en ik hebben al weken ruzie en ik heb de strijd opgegeven.

Ik wou de kat melk geven, maar ze was zo ongeduldig dat ze met haar kop tegen mijn hand duwde en daardoor er gen melk in haar potje zit, maar ernaast. Ook kut, maar de boom in. 's Morgens is mijn humeur net iets te fris.

Gelukkig was ik mijn handschoenen en sleutels niet kwijt, maar ik moest nog wel een nieuw stuk voor mijn oortje zoeken. Dat ging naar mijn normen redelijk vlot, als je weet dat ik de avond ervoor er reeds een uur achter aan het zoeken was. Ik werd afgelopen nacht wakker, met in mijn hoofd, de plaats waar het zou kunnen liggen, en voila, ik heb een nieuw oortje en kan weer naar hartelust bellen.

Toen ik naar mijn wagen ploeterde, zag ik dat hij aangevroren was en toen ik de deur opentrok, knalde de punt van de deur snoeihard tegen mijn been. Er kwam een stevige grom en vloek uit mijn mond en ik besloot dat het weer één van die dagen is.

Aangekomen op het werk, wil ik een cadeau inpakken en ik merk op dat ik te kort kom, dus een hoop plak en knipwerk.
Ik heb nog niets gegeten, de koffie is niet te zuipen sinds onze Nespresso weg is en er ligt een stapel 'ik vind je niet erg leuk werk' te wachten op me.

Let's start .... JJIIHAAAAA

Wees jezelf, er zijn al anderen genoeg.

2010-12-13T11:12:00.002+01:00

Het weekend kon verschillende richtingen uitgaan.

Mijn vriend uit St Tropez belde om te zeggen dat hij een weekend in Amsterdam zat om op te treden op decadente feestjes van Bn'ers en of ik niet mee wou komen feesten gedurende 3 dagen.
Daar bedankte ik voor, hoewel ik 2 seconden twijfelde, misschien is het net wat ik nodig heb.
Ik ging vroeger veel met hem feestjes bouwen in Amsterdam en het was altijd leuk.

Maar dat deed ik dus niet dit weekend.

Ik kreeg de vraag van een leverancier om te gaan kijken in de loge van Anderlecht , naar de wedstrijd tegen Lokeren. Hoewel ik live voetbal kijken heel leuk vind en ik meestal de pot win, had ik geen zin om in de donkerte te rijden. Dus daar had ik al diplomatisch voor gepast een tijdje terug.

Dat deed ik dus ook niet.

Wat ik dan wel deed, buiten megaslecht slapen.

Wel ik heb een bezoekje gebracht an mijn zus. Hoewel ik dacht er maar een uur te zitten ofzo, is dat een paar uur geworden. Het was best gezellig. De broer van mijn schoonbroer was ook opgedoken.

Ik zag mijn moeder die me uitnodigde voor kerstmis en me voor de rest van het weekend met een dilemma opzadelde. Het is een stap, maar is die niet te vroeg. wat gaat er weer gebeuren, hoeveel gaat er gedronken worden, moet ik mijn lief introduceren,....

De kerstboom kwam aan en die gooide ik vol met de ballen van vorig jaar en een hoop vlinders.
Geen slingers en niet teveel frullen. Ik denk dat we toch niet veel gaan thuis zijn dit jaar. Dus niet teveel moeite doen, de kerstspirit heeft me nog niet bereikt.

En ik begon aan een grondige schoonmaakbeurt omdat we woensdag wat volk verwachten voor mijn lief zijn verjaardag. Donderdag en vrijdag ben ik thuis en zal ik dus voor het eerst onze kuisvrouw zien en ineens een zacht eitje met haar en haar ouderwetse kuisidealen pellen.
Ze moet niet komen als ze het niet beter doet dan ik en en buiten de douche streepvrij krijgen, doet ze niet veel beters, integendeel. ze stofzuigt blijkbaar niet achter, onder en naast kasten. Vreemd hoor. E n we hebben maar 1 kast !

Een verzameling mooie uitspraken is meer waard dan een hoop schatten.

2010-12-10T16:01:00.004+01:00

Gisteren onderweg naar huis besloot ik mijn gsm in mijn handtas te laten steken en een selectie van mijn mp3 af te spelen. Dat is vreemd omdat ik normaal van start tot thuiskomst aan het bellen ben. Met mijn zus, vriendin, of voor het werk.

Gisteren dacht ik aan de uitspraken die me het meest zijn bijbegbleven in 2010.

Vriendin P: "Mannen vallen op mijn borsten en lichaam. Bij u vallen ze op uw verstand"
T was een compliment met een serieuze baksteen eraan. Ik wist niet hoe erop te reageren. Ik heb dan 's avonds maar eens heel lang in de spiegel gekeken.

Diezelfde P: "Voor je met je lief samen was, was je veel grappiger"
Oké nog zo eentje. Ja, vertelde ik haar toen, het klopte dat ik als vrijgezel toen we 5 op 7 dagen op stap waren iets toegankelijker was, maar mijn humor is hetzelfde gebleven.

Vriendin Moon in de toiletten in een restaurant: "Ik durf niet naar uw lief kijken, hij is zo knap"
Waarop ik antwoordde dat hij niet zo aantrekkelijk is als hij scheten laat en als ze wou dat ze hem zelfs eens mocht aanraken.

Als het over mijn relatie ging:

"You two are north and south"
"Hoe ist met uwe lange?"
" Hij is niet sterk genoeg voor jou"

Zo kan ik even doorgaan, het komt erop neer dat de meeste onze slaagkansen niet hoog inschatten. Vrienden van mijn kant dan.

Ik kan er maar 1 ding op zeggen. Ik zie mijn lief doodgraag en ik geloof er wel in. Niemand heeft gezegd dat een weg zonder bulten leuker is om op te wandelen, geef mij maar wat werk.

Voornemens maak ik absoluut niet voor 2011. Ik breng er toch niets van terecht.

Fijn weekend!

Je kan niet tegelijkertijd op je bed blijven liggen en sprinkhanen vangen.

2010-12-09T10:41:00.005+01:00

Mijn collega logistiek is er niet, dus het is weer redelijk druk voor me.

Ik heb morgen al een afspraak afgezegd. Eén kan ik niet afzeggen omdat het een lunch is en de andere daar heb ik eigenlijk zelfs geen zin in.
Het is een dame waar weinigen over tevreden zijn. Misschien doet ze haar best, misschien niet, ik weet het niet. Ik heb haar altijd verdedigd tov onze aandeelhoders, maar ze heeft intussen wel wat krediet verloren. Ik heb geprobeerd er energie in te steken, maar ik geef het echt op. Sommige willen het niet zien.
Ze zoekt trouwens telkens naar ander werk als haar commissies haar tegensteken. Dus in mijn ogen, is ze niet gepassionneerd door haar job.

Ik was aan het praten met een vertegenwoordiger van Nikon, een superkerel en het feit dat we te laf zijn om als zelfstandige te beginnen. Ik zou het helemaal zien zitten, maar ik durf het niet. Hij heeft hetzelfde. Hij stopt met werken als zijn oma sterft. Ik heb gevraagd of hij nog een oma over heeft voor me, maar dat is dus niet.

Veel werken en weinig tijd hebben, maar van me een andr mens. Het klopt, je hebt geen tijd om na te denken over andere dingen en ik vind dat schitterend.

Ik lig hopeloos in de knoop met het beeld dat ik van mezelf heb en van anderen. Ik voel me bedrogen (hoewel dat niet het juiste woord is), door sommige hun houding.

Ze beloven vriendschap, maar draaien je de rug toe.

Geen enkele van mijn vrienden heeft angst voor me, ik bedoel daarmee, ze weten dat ze alles tegen me kunnen zeggen, ik spreek er met niemand anders over.

Niemand weet beter dan ik, hoe zwaar het is om iets alleen te dragen. Ik wil die last mee overnemen voor hen. En al vraagt de ene vriendin of ik weet wat het is met de andere vriendin, ik zal me van den domme houden.

Nieuwe vriendschappen die ontstaan, ontstaan meestal door een gebeurtenis, zoals bijvoorbeeld een gesprek, een dans, een avondje uit, ... en een gevoel dat daarmee ontstaat.
Vriendschap is voor mij het hoogste goed, dat ik geen 2 handen nodig heb om het aantal vrienden te tellen.
Daarom dat het extra pijn doet als je ziet dat iemand uit vrees je de rug toekeert.

Hier Gene Pitney, origineel van 1963, op de Top of the Pops lp die ik heb van 1989 met een herwerkte versie met Marc Almond.
Maar ... eerlijk is eerlijk, origneel is altijd beter.

Eindigheid omarmd door liefde is eeuwigheid.

2010-12-08T14:24:00.003+01:00

Deze morgen op kantoor toegekomen en eerst de mails beginnen afwerken die het snelst gaan.
Nu moet ik beginnen met de kuitenbijters.

In de voormiddag vertrokken naar de begrafenis van de papa van mijn collega. Ik ben daar redelijk koppig in, want mijn baas, die notabene schoonfamilie is van de overledene zijn mening is dat het maar emotioneel gedoe is en het een te drukke periode is. Mijn collega is belangrijker dan mijn werk op die moment, dus ik ben er een paar uur tussenuit gegaan.

Gisteren heb ik thuis veel gestreken en opgeruimd. Mijn zus die me belde zei me dat ik geen vakantie zonder doel mag nemen omdat ik dan teveel nadenk. Ik kan beter werken zegt ze. Ze heeft misschien gelijk.

De broer van mijn schoonbroer heeft laten weten aan zijn broer dat hij een einde wil maken aan zijn relatie omdat hij ervan overtuigd is dat hij en ik samenhoren en ik mijn lief toch niet zo graag zie.
Hij gaat van een kale reis terugkomen vrees ik. Ik zie mijn lief namelijk erg graag.

Het klopt dat ik hem intussen 16 jaar ken en dat we elkaar goed aanvoelen, maar we zijn dan ook op dezelfde dag van hetzelfde jaar geboren. Het klopt dat we ooit overwogen hebben om samen iets te beginnen, maar het een te slechte tijd was voor ons beiden en we dat dan maar niet hebben gedaan.
Dat is al zovele jaren terug en ook al komen we goed overweg, dat is me nu net iets te drastisch. Ik was al slechtgezind op hem toen hij zijn zoon vertelde, terwijl mijn lief erbij zat dat die niet teveel naar me mocht kijken omdat hij anders zou verliefd worden op me "net als zijn papa". Superongepast!!!

Ik hoop dat hij zich gaat realiseren dat hij beter bij zijn vriendin blijft, anders moet ik mijn lief erover aanspreken en die heeft het er al moeilijk mee.

Enfin, ik ga me er niet druk in maken voorlopig en me concentreren op het werk en het eindejaar.

Wat de eb meeneemt, brengt de vloed terug.

2010-12-07T13:35:00.002+01:00

Ik was vandaag van plan om naar Antwerpen te rijden, maar ik hoorde net dat er een ongeval is gebeurd aan Linkeroever. Ik zal dus maar starten met wat strijk vandaag.
En ik zou cadeautjes moeten inpakken, iets wat ik normaal heel graag doe, maar eigenlijk nog niet heel veel zin in heb.

De ochtend begon met een bezoekje aan de post. Natuurlijk stond bejaard vlaanderen voor me. Diegene die dan net voor me stond en dan was ik al aan het einde van mijn onbestaande geduld kwam 150 euro afhalen en moest het dan nog eens 7 keer natellen.

Ik zag dat de post intussen ook een MVNO heeft opgestart met hoogstwaarschijnlijk Base, maar de tarieven zijn niet mals.

Hierbij iets wat ik al langer heb klaarstaan. Als je vindt dat je GSM te snel op voicemail sprint, kun je onderstaande doen, om hem langer te laten rinkelen. Ik heb het ook gebruikt.

De werkwijze: Toets de code van je provider in, op dezelfde manier zoals je een telefoonnummer zou intoetsen.

Proximus: **61*+32475151516*11*30# of **61*+32475151516**30#
Base: **61*+32486191933**30# of *61*+32486191933**30#
Mobistar: **61*5555**30#
Telenet: **61*5555**30#

Daarna moet je op verzenden of op de groene knop van je gsm drukken.

Overigens ben ik gisteren onderuit gegaan toen ik uit de wagen stapte. Het was net voor het huis dat we hebben gekocht en de buurman die ik net heb leren kennen stond buiten. Ik begon te gieren van het lachen, want ik denk dat het heel grappig was, mijn lief was eerder genegeerd door mijn lachbui.
Het lachen verging me heel snel toen ik merkte dat de waterleiding gesprongen is en er een nieuwe meter moet geplaatst worden.

Ik zei deze morgen tegen mijn lief dat ik graag eens een maand zou thuiszitten en niets doen. Alles van me af laten glijden. Hij zegt dat ik me alles teveel aantrek en dat ik moet leren mijn mail dicht te houden als ik thuis ben. Waarop ik zeg, als ik dat 2 dagen doe, er ongeveer 200 mails in mijn inbox zitten en me dat nog meer stress veroorzaakt omdat ik dan niet direct kan antwoorden en helpen / oplossen. Mijn deel van onze eindejaarsfolder suckt dit eindejaar. Ik zal de schuld maar in mijn eigen schoenen schuiven. Ik had teveel vertrouwen in de capaciteiten van anderen. Grote vergissing. Ik zit met een kleine crisis bij onze aandeelhouders en moet het maar zien op te lossen.
Ik ben positief, ik los het morgen op.

Het strijkijzer blaast stoom dus dat is mijn teken .....

Je kunt geen vuistslag geven op de punt van een naald.

2010-12-06T14:47:00.002+01:00

Mijn weekend was rustig.

Zaterdag zijn we op zoek gegaan naar badkamers, keuken en soorten verwarming. We hebben discussies gehad over parket en tegels. Hij mag de soort van verwarming kiezen, maar ik heb hem erop gewezen, dat een warmtepomp goed is, maar vooral voor een nieuwbouw en niet voor een verbouwing.

Zondag zijn we een lange wandeling gaan maken met de honden en daarna naar een kerstevenement gegaan. We hebben een kertboom gekozen, een kleintje, en een beetje gekeuveld en roddels gehoord.
Daarna gaan etern bij de schoonzussen en naar huis gegaan.

Nu heb ik enkel dagen vrijaf.

Ik voel me al een paar dagen niet goed. En dat ligt enkel aan mezelf. Ik lig met mezelf in de knoop. Mijn moeder die haar weg naar facebook heeft gevonden. Ik die 2 volle neven van mijn moeder gevonden. Ik, die zich begint af te vragen wie ze nu eigenlijk is.
Geen familie, een halfbroer en halfzus en vrienden die me zeggen dat ik part of the family ben. En hoewel me dat erg goed doet en ik erg dankbaar ben met hen allen, hebben ze mijn genen niet. Ik zag kinderen van de volle neven en ik merkte dat we trekken van elkaar hebben. Ik merkte dat de wereld erg klein is.
Ik heb werk met mezelf.

Mijn schoonzus zei me dat ze de indruk heeft dat één van mijn vriendinnen erg egocentrisch is. Ze sloeg de nagel op de kop. Dat is ze ook, maar ik weet dat en ik zie haar niet minder graag. Ik zit er niet mee in, omdat ik zelf niet egocentrisch ben en zij die plaats in het middelpunt van me mag hebben.
Ik hoop dat ik later zal herinnert worden als iemand die zichzelf vooral ten dienste stelde van haar dierbaren.

"Karstboem in olle gat"

2010-12-02T10:05:00.001+01:00

een opmerkelijk stukje kerstspirit:

Op lijn 7 ging een tramchauffeur dinsdagmorgen compleet door het lint. Hij beledigde de reizigers en reed ook drie keer door het rood.

“Ik denk dat die man recht vanuit het café op zijn tram is gestapt”, zegt reiziger Marc De Beckker uit Berchem over de chauffeur, die dinsdagmorgen rond 9.30u met een bomvolle tram van Berchem naar de Sint-Katelijnevest reed.

“Ik stapte op aan het Pulhof in Berchem. Als frequent tramgebruiker ben ik wel wat gewend, maar wat ik dinsdag meemaakte, is ongehoord.”

Rotvaart“Eerst denderde de tram de Grotesteenweg af. Ja, hij reed werkelijk met een rotvaart. Veel sneller dan gewoonlijk. Ik dacht eerst: ‘Die is te laat vertrokken en wil de verloren tijd inhalen’”, vertelt Marc De Beckker.

Als dat zo was, dan deed de trambestuurder dat wel erg creatief. “Aan de Koninklijke laan, de Elisabethlaan en de Van Schoonbekestraat reed hij flagrant door het rode licht, of voor trams dat sein met een dwarsbalkje. Op het kruispunt met de Elisabethlaan staken nog auto’s over toen hij alweer vertrok.”

“Aan de haltes Koninklijkelaan, Driekoningenstraat en Mechelsesteenweg stopte hij ver voorbij het schuilhokje”, zegt Marc.

De bestuurder, die vooraan intussen gezelschap had gekregen van een kennis, schoot de hoofdvogel af aan het Elzenveld.
“Naar een voetgangster riep hij: ‘Hey slet, de tram heeft hier wel voorrang, hé.’ Toen een reiziger daarop reageerde, draaide de chauffeur zich om en riep naar de volle tram: ‘Stekt allemoal ne karstboem in olle gat’.

De meeste passagiers zijn uitgestapt aan de Oudaan”, besluit passagier Marc. “Iemand kan een slechte dag hebben, maar zo’n reactie naar reizigers, terecht of niet, dat kan niet”, zegt woordvoerder Koen Peeters van De Lijn. “Zo onbeschoft, dat is openlijk solliciteren naar een sanctie.”

Als er plaats is in je hart, is er plaats in je huis.

2010-12-02T09:47:00.002+01:00

Alweer een zwarte dag. De papa van mijn collega is overleden. Het is niet eerlijk, hij is zijn mama ook reeds kwijtgeraakt. Ik belde nog gisteren met hem omdat hij gemengde gevoelens had en omdat hij de relatie met mijn ma kent, ik hem daar beter in kan volgen als een ander.
Het doet pijn om te zien dat een collega verdriet heeft. Zeker als het een collega is waar ik zelf zeer dicht bij sta.

Blijkt uit een aandeelhoudersvergadering, wij de 2 populairste werknemers van Top Camera zijn. Ze hebben een enquête gehouden. Ik sta op nummer 1 en hij op nummer 2. Maar we werken ook al zo lang bij het bedrijf, dat het ergens logisch is. Mijn tactiek is eerlijk zijn en hard werken en hij maakt een prachtig product voor de winkels. Het minst populair is mijn baas (lijkt me ook logisch), maar op de laatste plaats staat mijn andere collega waar ik samen mee de aankoop verzorg. Zo blijkt maar dat altijd een omweg nemen en te tactvol zijn niet altijd goed is.

Vandaag deed ik er anderhalf uur over om op het werk te geraken. Ik maak me er niet meer druk in, vroeger zou ik stressen over te laat komen, maar dat is gepasseerd.

Hoe meer kennis, hoe meer twijfel.

2010-11-30T09:37:00.002+01:00

Bij weer zoals vandaag, verander ik in 150% vrouw. Dan word ik zenuwachtig, krijg ik kriebels in mijn buik en vraag ik 10x hoe ik nu weer juist moet handelen als ik zou slippen.
Intussen is het geweten, ik woon in een bos. De plaats waar ze zelfs nog niet aan denken om te komen strooien. Ik was de 2de wagen die er reed.
Mijn lief was de eerste toen hij van de nacht afkwam.

En voor ik de E34 opga, moet ik parallel rijden met die baan, enkele kilometers. Waar ze ook niet strooien. Ik heb er een uur over gedaan om op het werk te geraken. Maar ik verander niet alleen in een op en top vrouw, ik verander ook in ee n80-jarige en ik rijd niet sneller dan 30 km/uur. Op de snelweg doe ik er nog een 80 km/uur.

Gisteren had ik een hele dag opleiding. Ik moest er om 9 uur zijn en ik kwam aan om 9.30uur. Ik kom niet te laat, dat staat niet in mijn boek, maar het verkeer gisteren besliste anders.
De eerste test was er een half uur na aankomst. Over een stuk dat ik dus gemist had. Ik had toch nog 80%.

Toen de middag er was, hadden ze voor mij geen eten voorzien, want 'ik was te laat'. Dank je wel belgacom!. Ik dus naar buiten op zoek naar eten, om te zien dat ik in mijn haast mijn auto had geparkeerd voor een poort. Typisch ik.

Wer hadden 2 testen + een examen en wil je je nieuwe login en paswoord, dan moet je goed, zeer goed slagen. Het bleek geen probleem te zijn en ik ga me inschrijven voor de opleiding voor gevorderden.

Afgelopen weekend hadden we oud-ledenavond van de scouts. Mijn lief zijn scouts welteverstaan ik heb dat nooit gedaan. Ik zat in het Jeugd Rode Kruis en wij doen geen oudledenavonden.
Er was veel volk en veel drank. Ik was de verantwoordelijke en ik heb mijn liefke laten doen, hoewel ik wist dat hij om 7 uur moest beginnen werken en dat misschien problemen zou geven. Maar hij fleurde zo op bij het zien van zijn vrienden, het was schattig.

Toen ik gisteren thuiskwam, baadde ons huis in kaarslicht en de tafel was mooi gedekt. We dronken een aperitief, aten een voorgerechtje, praatten over het leven, aten een hoofdgerecht. Ik kreeg een massage en een dessert met koffie.
Het waarom, omdat mijn lief me graag ziet vertelde hij me.
Ik voelde me een beetje schuldig, want ik had de avond ervoor een grote aanslag op zijn ego gepleegd en toen ik hem dat vertelde zei hij me, dat we er eens over moeten praten. Op die moment blokkeer ik dan weer en ... enfin het was een heel leuke avond.

De moeilijkheid met onwetendheid is dat die gaandeweg meer zelfvertrouwen krijgt.

2010-11-26T09:39:00.002+01:00

Gisteren moest ik dus eigenlijk naar die ene leverancier, waar ik zo'n eind voor moest rijden.
U hoort het al, ik ging niet.

Ik wou wel, hoewel de lange tijd alleen in de wagen me tegensteekt en ik dat liever niet alleen doe. Ook het weer was niet echt een motivatie.

Mijn baas bracht de oplossing en vroeg me of er een groepsovereenkomst was. Neen, moest ik hem naar waarheid antwoorden. We hebben een een geschreven overeenkomst die aantoont dat we respect hebben en elkaar helpen in nood.
Bijvoorbeeld, toen onze nummer 1, enfin nummer 2 leverancier, een artikel niet kon leveren dat flitsters opspoort, dan hebben we er daar héél veel gekocht.
Ik deed hem een plezier en de leden ook doordat we konden leveren, en hij bezorgt mij de info die ik nodig heb.

Mijn baas en ik lopen daar absoluut niet op dezelfde lijn. Ik ben van het principe 'if you can't beat them, join them' en dat deed ik. Hun grootste Vlaamse klant is ook een klant van mij.
We werken met zelfstandigen, dus ik kan hem wil proberen in een richting te duwen en de verschillen uitleggen, maar ik kan en wil hem niet dwingen.

Enfin, een lang verhaal om uiteindelijk niet te gaan, wantde diesel is niet goedkoop volgens mijn baas. Hoewel de aandeelhouders mijn diesel betalen en niet mijn baas, maar laat ons die discussie niet starten.
Ik was er niet kwaad om.

De dood dient te blijven zoals hij is en vooral ongelooflijk stil.

2010-11-25T09:24:00.006+01:00

Het witte sneeuwtapijt deze morgen was een goede weerspiegeling van hoe ik me voel.

Gisterenmiddag kreeg ik het nieuws dat een dierbaar vriend van me gestorven is. Onverwachts, want het is niet lang geleden dat ik hem gezien heb.

Hoe een stomme verkoudheid kan escaleren in elkaar nooit meer zien of horen.

38 jaar, 3 kinderen en een vrouw.

Hoe snel het kan afgelopen zijn. Hoe we teveel blijven stil staan bij kleine dingen en niet aan de grote dingen beginnen. Hoe weinig we genieten van ons bestaan.

Andrew R.I.P.

De vrees en de liefde eten niet van dezelfde schotel.

2010-11-24T10:01:00.002+01:00

Gisteren toen ik op mijn gsm checkte wat het programma vandaag op het werk was vertelde ik mijn lief dat er een knappe blonde met dikke borsten langskwam. Om maar te zeggen iemand die meedeed met Miss België in het verleden. Mijn lief antwoorde dat hij haar niet kende, waarop ik hem zei al hij geïnteresseerd was dat hij haar moest googelen.
Hij vertelde me trots dat hij haar niet kende en dusdanig geen interesse had in haar.
Ik vroeg hem hoe het dan kwam dat hij porno kijkt met lesbo's, waarvan hij de vrouwen niet kent en dat hij daar dan toch wel interesse in heeft. Hij zei dat ik een sloerie was en speelde verder zijn spelletje op zijn iPad.

Ik zat met de woorden van Ollie in mijn hoofd toen ik me iets herinnerde uit NY. Ik zat in een tatoeage zaak waar een hele speciale kerel die had leren tatoeëren in de gevangenis bezig was me een tatoeage. Hij vertelde op zeer uitgesproken wijze over zijn ex vrouw, die bekend kunstenaar was intussen in Parijs. Ze was zot, en een kreng en dit en dat. Maar zei hij, ze had een Duitse vader en een Joodse moeder en daar kunne alleen maar 'crazy bitches' van komen.
Mijn lief keek even naar mij en ik zei tegen Ray, zo heette de man "Well Ray, my mother is Jewish and my father is German". Hij keek naar mij, hij keek naar mijn lief en zei tegen hem " What the fuck are you doing boss, run, run now !!'
Ik kreeg de slappe lach, de mens meende het echt, het was een moment dat ik niet snel zal vergeten.

Al 2 dagen spreek ik met mensen uit mijn omgeving over de onthaalmoeder die een kindje zo mishandelde dat het kindje gehandicapt is. Vreselijk is het. Ik kan er niet goed bij, dat zulke dingen gebeuren in onze maatschappij. In eenders welke maatschappij. Mijn lief vroeg me wat voor een leven er nog is voor die ouders en hun kindje.
Dat zet natuurlijk de discussie gezonde en minder gezonde kinderen in gang. Wat doe je als je zwanger bent en je weet dat je kindje niet gezond zal zijn.

Ook de ramp in Nieuw Zeeland en de doden die er zijn gevallen. Zo erg!
De pesterijen bij MacTac en de werknemers die het eigenlijk allemaal afdoen als 'grapjes'. Degoutant !
De hetze tussen Noord- en Zuid Korea.

Het slaagt allemaal in. Ik zou liever geen kranten meer lezen en geen nieuws meer zien.
Maar is dan niet je ogen sluiten voor realiteit?

Wie met u roddelt, zal over u roddelen.

2010-11-23T09:11:00.003+01:00

Om even updates te geven.

De maestro affaire is niet zo baanbrekend als eerst deed vermoeden. Je kan nog steeds je maestro in 51 landen gebruiken.
Om ook in te gaan op hetgeen WildCard zei over het onder 0 gaan op je zichtrekening. Ik kan dat niet en ik ben er geen voorstander van. Ik wil geen geld uitgeven dat ik niet heb en een put maken die moeilijk te dichten is. Ik heb het in het verleden al gezien.

De verandering van plan om het werk, waarvoor ik mijn waxmadam niet ga annuleren. Nu de aandeelhoudersvergadering is verzet en ik al had geannuleerd op een ander event omdat ik 'die' vergadering had, heeft de vertegenwoordiger van enkele aandeelhouders gehoord dat die vergadering verzet is en hij belde me reeds vrijdagavond. En maandagochtend en middag. Kun je nog volgen? Omdat het ver rijden is, zag ik het niet zitten. Ik zit namelijk niet graag alleen in de wagen. Ik vroeg al om te carpoolen aan enkelen, maar het was een neen uit angst voor mijn persoonlijkheid, zal ik maar even denken, neen, want er is een jaloerse vrouw, en een ja, maar dan moest ik eerst naar de Antwerpse Kempen rijden, wat dan weer in een neen van mijn kant resulteerde.
Dus ik zei opnieuw neen tegen mijn vertegenwoordiger die me daarop smeekte en waardoor ik begon te denken dat er maar zeer weinig volk zal zijn. Enfin, tzal dus een eenzame rit worden en een vermoeiende vrijdag.

Met mijn broertje is alles goed momenteel, mijn zus doet relatief normaal tegen me.
Mijn lief heeft een volledige shift gedaan en is dus heel moe en daardoor stiller. Ik heb hem gisteren de afstandsbediening gegeven om te kiezen wat hij wou kijken. Er was namelijk niets op tv en ik wast dat hij dus voor Top Gear zou gaan.

Anna de kater slaagt er in om in de slaapkamer te geraken. Ze moet daarvoor over de deur springen en ze moet daarvoor toch een sprong doen van 2.10 meter. Het is een klapdeur naar de trap van de slaapkamer. dus deze nacht bezoek van de kat. Mijn lief niet content, ikke wel. Enfin content, ze heeft me maar 3x wakker gemaakt.

De honden die nu af en toe binnen mogen slapen, allemaal heel schattig, ware het niet dat ik de Yoko betrapt heb in onze zetel. Dat vind in nu zelf wel een beetje vies. Geen honden in de zetel. Dat is not done!
Mijn beste vriendin heeft een hondje gekocht, namelijk een chihuahua, wat best grappig is. Ze is niet echt een hondenmadam.
Mijn andere vriendin wil een Pomeriaantje kopen.

Nadat wij Sam haden gekocht, kocht de broer van mijn schoonbroer een hond (de broer waar ik even mee heb gedate en .. enfin ik ga er niet over uitwijden) en mijn zus ook.
Hoe één handeling een hoop handelingen kan in gang zetten.