De ogen zijn de schalen van de balans waarvan het gewicht het hart is.

Ik was vergeten wat een uitlaatklep hier schrijven eigenlijk kan zijn voor me.
En hoeveel ik aan jullie reacties heb. Dank daarvoor.

Gisteren ben ik iets gaan eten en naar de cinema geweest. Zeer toepasselijk is het 'New Years Eve' geworden. Een echte chickflik.

New Year's Eve speelt zich af in New York (waar ik alweer naar wil teruggaan, als ik zo'n films zie) en gaat over liefde, hoop, vergiffenis, tweede kansen en een nieuw begin. Alle aparte verhaallijnen komen min of meer samen op het einde van de film.

De cast zit boordevol bekende acteurs onder meer Jim Belushi, Robert De Niro, Michelle Pfeiffer, Halle Berry, Jessica Biel, Jon Bon Jovi, Katherine Heighl, Ashton Kutcher, Sarah Jessica Parker en Hilary Swank. En dat zijn er slechts enkele.
Hij zal geen oscars halen, maar is wel er leuk en gemakkelijk voor de ogen om naar te kijken.

Vandaag heb ik afgesproken voor een definitief plaatsbeschrijf met de huisbazin. Hopelijk wil ze een nieuwe afwasmachine en oven laten plaatsen.

Intussen ga ik iets gaan eten op oudjaar in een restaurant niet zo ver van de deur. Dus eindelijk een plan. :-)

Als we niet vechten, blijven we gelijken, maar als we vechten zal één van ons verliezen.

Soms kan ik moeilijk plaatsen. Sommige dingen kunnen me diep raken.

Ach ik weet wel dat ik niet erg sympathiek oog naar de buitenwereld, ik weet dat ik mijn gebreken en fouten meedraag, nochtans niet meer probeer te herhalen.

Maar, diegenen die me kennen, weten toch, kunnen toch met zekerheid zeggen, dat er niets onsympathieks aan me is. Dat ik fouten maken omdat ik leef en wil voelen dat ik leef. Dat wat voor een ander een fout is, dit niet voor mij een fout hoeft te zijn?

Ik ben liefdevol, ik geef om anderen, ik ben snel geraakt.

Ik ben geraakt, door diegene waarvan ik niet dacht dat die dit zou doen, maar ik kreeg alweer een genadeloze slag in mijn gezicht.

En zo zie je maar, dat voor sommige geld veel belangrijker is dan vriendschap. Zo jammer. Dat eerlijkheid samen met de kleinste eurocent verloren gaat.
Dat iemand die je vraagt om te trouwen met je, amper de deur achter je sluit om een andere open te zetten om de vollende huwelijkskandidate binnen te laten.

Terecht, maar ....

De relatie is van ons beide en niet van jou of mij.

Ik realiseerde me vandaag dat een relatie eigenlijk weinig relatie is.

de meeste tijd die je met elkaar doorbrengt is de moment dat je samen op vakantie gaat.
Wat blijft er overigens over?

Je bent ongeveer een 10 uur per dag met je werk bezig. Je slaapt gemiddeld 8 uur. Dan blijft er nog 6 uur over, waarbij je bezig bent met je huishouden, je koken, je wassen en verzorgen, achter je pc te zitten of naar TV te staren. Hoeveel tijd brengen we door met elkaar?

Hoeveel tijd heeft een relatie nodig om te overleven?

Eenzaamheid is nooit erger dan in het gezelschap van iemand anders.

Kerst ben ik vlot doorsparteld, al was het moelijk om het hoofd recht te houden samen met de schouders en de rug.

Het is natuurlijk de periode om me zo te voelen, maar ik voel me ontzettend alleen op de wereld en dat heeft niets met liefde of vrienden te maken.

Ik heb een hekel aan moeite doen bij zaken die vlot moeten lopen en zonder problemen. Ik heb er moeite mee dat ik 50 woorden moet gebruiken om me verstaanbaar te maken, als er eigenlijk maar 5 nodig zijn.

Als alles volgens het schema verloopt dat ik eigenlijk niet kennen kan, dan zal ik deze week naar de andere afdeling verhuizen.

Overigens zijn er geen speciale plannen. Ik heb nog niets voorzien van Oud op Nieuw en ik moet nog beginnen met kerstkaartjes te schrijven.
Ik heb geen vrolijke ho-ho- ho's op de moment.

Een amusant momentje dit wekeend was toen ik uit de Delhaize wandelde en er een man achter me liep en plotsklaps zijn vrouw riep 'Elaba, hier moete gij zijn' Iets in die stijl. Ik had wel een strak niet te lang kleed aan :-)

Verwondering is de dochter van de onwetendheid.

Gisteren was mijn laatste vrije dag van 2011.

En ik had een programma af te werken. Ik moest naar de Post om een pakje af te halen van ECI. Natuurlijk stond ik daar de gemiddelde leeftijd serieus naar beneden te trekken. Besloot de dame aan de andere kant ook nog over haar kinderen te vertellen en blablabla.
Ik op weg met mijn doos naar de fotograaf om opnieuw pasfoto's te laten nemen, want ik ben diegene die ik vorige week heb laten nemen alreeds kwijt.
Ik sta dus met de meest fake smile op mijn idenditeitskaart de eerstkomende 5 jaar. Nondedju toch.
Vervolgens naar de GB om pasta te kopen en mee op de doos te leggen.
Met mijn doos en mijn pasta naar het gemeentehuis om daar de laatste administratie rond mijn verhuis en identiteitskaart in orde te brengen.
Daar zat ik toch ook een 20 minuten te draaien.

Met mijn pasta, doos en papieren van de gemeente naar de gazettenwinkel voor de Flair en de Cosmopolitan.
Vervolgens naar de zonnebank met mijn pasta, doos, papieren, Flair en Cosmopolitan om mijn kaart te gaan halen omdat ik die vergeten was de laatste keer.
Kom ik daar binnen en valt de pasta van mijn doos tegen de grond en de grond lag dus vol met pasta.
De dame van de zonnebank stelde voor dat ik dan maar ineens een zonnebankste deed om te relaxen.
Goed plan dat heb ik dus gedaan.

Toen was het nog geen middag !!

Laat me stellen dat mijn dag nogal hectisch was en druk.

Sam heeft zich weer uitgeleefd op de hondenwei, dus dat was fijn om te zien.

Deze morgen ben ik tussen al de rest door wel mijn strijk vergeten mee te nemen naar het werk. Dat was weer een tegenslag.

Ik heb de hele dag opleiding dus er kan al niet te veel mislopen. Hoop ik .....

Het verlangen naar eenzaamheid is dikwijls een vorm van hoogmoed

Gisteren was een redelijk rustige avond.

Ik moest me aanmelden bij de politie, want de politie, uw vriend, komt niet kijken of ik wel degelijk op mijn nieuwe bestemming woon, neen, ik moet naar hen.

Ik speelde gisterenavond een spelletje en dronk ene glas wijn.

Ik deed mijn werk op het werk en mijn dag was gevuld.

Je ziet het, absoluut geen interessante dag.

Het intussen EX-lief, waarvan ik weet dat hij niet alleen kan zijn heeft alvast een nieuw vriendinnetje. Vreemd gewaardwording, dat je een maand geleden nog gaat trouwen en nu er een nieuw leven met iemand anders zal gestart worden.
Ik begrijp het volledig, ik hoop het beste, maar het komt nog steeds aan, niettegenstaande mijn eigen situatie.

Ik voel me eenzaam, maar ik hem mijn maandelijkse bezoeker en ik heb dus een veel te hoge hormonenspiegel.

Massa is meervoud van niemand.

Oei Oei weer een week ertussen gelaten. Ik heb ene excuus, het was druk :-)

Dus de show, wat eigenlijk een improvisatieavond was met onder meer Philippe Geubels was fijn. Het was ten voordele van ... de naam ontsnapt me, maar het was iets met hockey en kinderen met een handicap de kans geven om hockery te spelen.
Het was een amusante avond.

De meeting met de grote baas was even snel weer over als hij begonnen was. Ik ga op een andere afdeling werken, maar moet ook mijn huidige taken blijven vervullen. Dus of ze hebben vele vertrouwen of diegene wiens job ik overneem had er geen fulltime aan. Ik zal het u weten te vertellen. De keuze die ik daartegenover mocht maken was nog iets minder interessant.

Donderdag was het dan de verjaardag van mijn vriendin Moon en gingen we eten in huis De Colvenier. die vonde nhet best fijn dat er een tafel was met 5 vrouwen. Het was lekker, maar de lieve muziek (sax) was te luid en storend. Het was 350 euro voor ons 5, wat ik weinig vond daar ik het weekend ervoor 200 euro haf betaald voor 2 personen.

De lunch 's middags met mijn vriend J. was ook gezellig. Het was al lang geleden dat ik hem nog eens had gezien.

Het weekend is al een eind geleden, maar ik herinner me wel dat ik een eettafel kocht en een stuk armer was.

Ik bezocht de hondenweide weer enkele malen en Sam was supergelukkig, maar ook moe. Er zijn mensen die dichterbij wonen en met de wagen naar de hondenwei gaan.

Maandag en dinsdag was ik vrij en versierde ik de boom en plakte ik nog een kamer af om te schilderen. Ik ging naar de handcarwash tussen 2 buien door, ik weet het, gekkenwerk, maar ik had toch enige vorm van voldoening.

Hou ook rekening met de mening van degenen die zwijgen

Het weekend vloog voorbij en ik kreeg al een dag extra.

Ik ging met Sam enkele malen naar de hondenwei en het was super! De sjieke dame met de windhond vertelde me dat mijne hond wel snel was. Dat was niets nieuws voor mij, maar het was wel tof dat een ander er bewondering voor heeft.

Een andere dag stonden er veel hondjes en Sam amuseerde zich geweldig. Het is zo fijn. Hij voelt zich niet 100%, dat merk ik, dus het is wel leuk dat hij zich kan uitleven.
Intussen is Anna, de kater al 2x buitengeweest en komt netjes terug. Ook een pak van mijn hart.

Veel buitenshuis is er niet geweest qua entertainement, want het was vooral nog steeds de nieuwe woonst op orde zetten. en het einde is er nog niet.
Maar het zal een drukke sociale week worden.

Beginnend met vanavond een show van Philippe Geubels ten voordele van .... (ik weet het niet meer. Maar het is in Edegem.

Morgen moet ik melding maken bij de grote baas.

Donderdag werk ik maar een halve dag en ga ik lunchen met een vriend en 's avonds eten voor Moon haar verjaardag.

De week gaat dus vliegen !!