woensdag 28 december 2011

Als we niet vechten, blijven we gelijken, maar als we vechten zal één van ons verliezen.

Soms kan ik moeilijk plaatsen. Sommige dingen kunnen me diep raken.

Ach ik weet wel dat ik niet erg sympathiek oog naar de buitenwereld, ik weet dat ik mijn gebreken en fouten meedraag, nochtans niet meer probeer te herhalen.

Maar, diegenen die me kennen, weten toch, kunnen toch met zekerheid zeggen, dat er niets onsympathieks aan me is. Dat ik fouten maken omdat ik leef en wil voelen dat ik leef. Dat wat voor een ander een fout is, dit niet voor mij een fout hoeft te zijn?

Ik ben liefdevol, ik geef om anderen, ik ben snel geraakt.

Ik ben geraakt, door diegene waarvan ik niet dacht dat die dit zou doen, maar ik kreeg alweer een genadeloze slag in mijn gezicht.

En zo zie je maar, dat voor sommige geld veel belangrijker is dan vriendschap. Zo jammer. Dat eerlijkheid samen met de kleinste eurocent verloren gaat.
Dat iemand die je vraagt om te trouwen met je, amper de deur achter je sluit om een andere open te zetten om de vollende huwelijkskandidate binnen te laten.

Terecht, maar ....

0 reacties:

Een reactie plaatsen