Gisteren wou ik naar vriendin P die een weekje in het ziekenhuis heeft gelegen. Maar ze nam de telefoon niet op, dus ik besloot in mijn wagen te springen en naar Antwerpen (hoe kan het ook anders) te rijden.
Daar belandde ik in Vibes (hoe kan het ook anders). Ik overwoog nog naar Publik te gaan, waar een verjaardagsfeestje an de gang was, maar ik was niet echt in een partyoutfit.
Ik heb lang in Vibes gezeten. Goed aan het praten geweest, aan het lachen geweest, aan het mijmeren geweest.
Waarom het over is tussen mij en het Lief. Ik kan mijn vinger er niet op leggen. Clichématig kan ik verkondigen dat liefde soms niet genoeg is. We zien elkaar graag. Ik mis iets. Iets essentieels voor mezelf. Iets waarvan ik dacht dat ik ermee kon leven, maar nu blijkt mijn drang naar mezelf groter, dan naar mijn drang naar stabiliteit.
Ja, het is jammer. Maar we hebben goed gelachen, ons goed geamuseerd, mooie herinneringen.
En ja, het doet pijn, al is er altijd plaats voor iets nieuws en iets moois. En beide staat ons dat ook te wachten. Daar ben ik zeker van.
Oei... even schrikken toen ik las dat het tussen jou en het lief gedaan is. Het belangrijkste is natuurlijk dat jullie nog als goede vrienden met elkaar kunnen omgaan, zéker als je al samen iets gekocht had...
BeantwoordenVerwijderenEén van de redenen waarom ik altijd voor mezelf eerst mijn eigen plekje wil hebben, als het niet schijnt te lukken, hang je dan toch niet meteen aan iets vast.
In elk geval, veel sterkte en als er nood aan een babbel is, you know my info ;-)
Hey WildCard, I know en ik ben je er zeer dankbaar voor. :-)
BeantwoordenVerwijderenIdd. effe schrikken en toch ook weer niet ...
BeantwoordenVerwijderenYou go girl !