Ik ben beschaamd dat het zo lang geleden is dat ik heb geschreven.
Ik heb geen excuses, of enkele maar ze zijn niet goed. Vroeger schreef ik op het werk. Ik doe dat niet meer door de hoge graad van checks door de ICT afdeling.
Ik schrijf ook niet als het lief in de buurt is.
Nochtans ik ben genoeg alleen thuis.
Ik ben alleen met heel veel bezig.
Onze parket is er nog steeds niet. Dat begint vervelend te worden, want we kunnen de levering van het bed niet nog eens uitstellen. We moeten dezelfde parket hebben voor de badkamer en die hebben we nog niet eens besteld. Nu de slaapkamer on hold staat, zijn we daar dus mee begonnen. En dan is het wachten op de bouwvergunning om nog veel te mogen doen en financieel zitten we door onze reserves.
Heb ik verteld over die boete in Mortsel? Ik weet het allemaal neit meer nu ik zo weinig schrijf. Ik had dus betaald per sms, en er stak een boete dus mijn raam. Ik heb die gecontesteerd en nu nog niets van gehoord. Rotgemeente.
Ik was daar om naar de Tramblues te gaan, mijne maat Stef Peirre speelde er (heb ik dus vorig jaar ook geschreven). En achter den toog staan kerels van Brotherhood MC. Ook uit een ver verleden. Daardoor is er een foto van me in de streekkrant verschenen. En vriendin van me die daar werkt had er één nodig en blijkbaar had ik er eentje die ze kon gebruiken.
Op het werk krijg ik wel verantwoordelijkheden omdat ze nu intussen weten dat ik geen achterlijke ben, maar dus niets commercieel. Ik heb nog enkele gesprekken gehad en ik heb dinsdag een assessement bij Talent Management. Ik ken een bedrijf met een niche product die 2 mensen zoekt en ik weet als ik daar iemand aanspreek ik de job volgende week heb, maar ik heb altijd gezegd dat ik niet voor die nichtemarkt wil werken, maar moet ik nog kieskeurig zijn?
Ik ben gaan zwemmen met mijn nichtje. Enfin he was meer watertrappelen terwijl zij van de springplank jump. Ik ben dan maar mee bommekes gaan springen. En ik het kinderbadje tikkertje gespeeldt, veel te lang naar mijn goestinf, maar voor die kleine opdonder lijkt een uur maar 5 minuten. Een bubbelbadje gedaan en dan naar de speeltuin.
Ik moet mijn zuster haar hamster verzorgen terwijl ze aan de zee zit. Enfin die van mijn nichtje dus. Ik zal me er maar op voorbereiden dat ik naar de dierenwinkel moet om een nieuwe te kopen.
Ik ben intussen terug 4 weken aan het joggen. Dat doet me eigenlijk best goed. Ik geniet er meer en meer van. Ik doe het alleen, het lief gaat niet meer mee. Geen karakter, geen zin en hij kan niet meer volgen, naarmate ik langer bezig ben. Zijn woorden, niet de mijne.
Dan ... ik heb eindelijk tegen mijn lief verteld dat ik onze trouw wil uitstellen naar niet nader bepaalde datum. Mijn eerste argument, dat ik vind dat als je uit elkaar gaat dat op 14 dagen meot kunnen gebeuren en niet op 2 jaar, veegde hij van tafel. Maar toen ik vertelde dat ik teveel bindingsangst heb en het al vervelend vind omdat we samen een huis heb gekocht, begreep hij me wel. Of dat zei hij toch.
Nu vertrek ik over een klein uurtje naar een welnessweekend met de ex vriendin van mijn schoonzus. Een dagje relaxen, massage, praten, verstand op 0 en morgen shoppen.
Ik denk dat jullie nu een beetje up to date zijn en ik doe mijn best om meer te komen :-))
- Gewoon een foto van je gsm nemen met een fototoestel, waar duidelijk de tekst van het sms'je op te zien is dat je degelijk betaald hebt. Als voorzorg natuurlijk. Het zou niet nodig hoeven te zijn, maar je weet maar nooit...
BeantwoordenVerwijderen- Voor die job in die nichemarkt, als het een enorme verbetering op je huidige situatie is (wat me al niet fijn lijkt) én die job geeft je wel voldoening en het vertrouwen van het bedrijf, zou ik toch niet lang moeten twijfelen, denk aan het feit dat als men jou kwijt wil, ze ook niet zullen twijfelen, dus waarom altijd aan een ander denken ?
- Ik denk dat er heel wat mensen paniek aanvallen gaan krijgen wanneer de bruid het huwelijk wil uitstellen... dat kan nooit goed zijn.