Gisteren vertrok ik rond de middag naar huis.
Thuisgekomen ging ik wandelen met de honden. De man van scarlet kwam langst.
Ik vertrok naar het ziekenhuis om één van mijn wijsheidstanden te laten trekken. Dik tegen mijn goesting.
Aangekomen een hele administratieve rondslomp doorlopen.
Zit ik daar in een steriele kamer te wachten ... komt de tandarts binnen.
Mondje opendoen, eens kijken, weigert de tandarts mijn wijsheidstand te trekken. Er is ooit een andere tand getrokken om mijn mond symmetrisch te maken en mijn wijsheidstand heeft de plaats ingenomen van die tand en is dus functioneel en zou een gat achterlaten.
Ik, al content, want dan mocht ik vertrekken, dacht ik ....
Hij besloot de twee andere te trekken aan de andere kant. Manneke manneke toch, ze hadden met WIJSgemaakt dat ze geen spijt meer gebruiken. Watte!!!!! Hij heeft ongeveer 8 keer gespoten in mijn kaak, wang om die te verdoven. Dat doet zo'n pijn hé.
En achteraf, ik heb 2 uur bloed aan het spugen geweest. Mijn lief vind dat ik het moet inslikken, maar ik vind dat goor. Hij vond mij goor.
En pijn dat het deed en nog steeds doet.
's Avonds naar de architect, maar ik kwas aan het creperen van de pijn, mijn hoofd stond er niet naar.
Een hoop dafalgans geslikt, want ik ging met mijn broer zijne verjaardag vieren in een dancing genaamd Escape. Het nostagische is, dat ik daar ook mijn uitgaansleven ooit ben begonnen.
Ik was zonder twijfel de oudste van den hoop. Ik keek rond en ik zag het merendeel van al die gasten smssen ... dat deden wij vroege rniet. Wij dansten, dronken, dansten, riepen tegen elkaar ...
Nummers werden mateloos herhaald en het waren dan de nummers waarop iedereen sprong alsof het de eerste keer was dat ze deze hoorden.
Ik zag veel tonggedraai tussen koppelkes, vele korte rokjes, maar ook veel stijlloze meiskes met dikke poepekes.
Het is toch allemaal al veel veranderd. Bij ons stonden er nog halfnaakte vrouwen op boxen te dansen. Dat is ook passé.
Ik ben op een deftig uur naar huis gegaan, waar ik fris gewassen naast mijn lief kroop, die met de vroege stond.
Deze morgen piekte mijn haar alle kanten, ik kan het onmogelijk kammen. Ik ga dus vandaag voor de hele wilde look en zal het vanavond opnieuw wassen.
Ik dacht gisteren in de wagen nog aan die buikspreker. Zijn pop vroeg aan die mens 'Weet je hoe ze haar noemen', Dat is de Iron Lady ... .
Wel ik ben geen Iron Lady, maar als ze dat denken, dan wil dat zeggen dat ik mijne job goed gedaan heb. Nah .. ik ga me het niet meer aantrekken.
Je kan het ook als een compliment opvatten als mensen denken dat je een Iron Lady bent, dat zegt dat ze beseffen dat je iemand bent die niet met z'n voeten laat spelen.
BeantwoordenVerwijderenHahahaha Iron lady , niks van aantrekken meid !
BeantwoordenVerwijderen