Alles komt op tijd voor degenen die kunnen wachten.

Ik heb mijn lief gezegd dat ik het jammer vind dat hij me niet steunt noch begrijpt in mijn werk / broertje situatie.
Dat het geen zin heeft dat ik er nog probeer over te praten met hem, want zijn mening heeft geen enkele zin en maakt enkel dat ik me nog slechter voel.
en dat is moeilijk, heel erg moeilijk, omdat ik alles wil delen met hem. Maar het lukt ons niet om over sommige dingen te communiceren.

We beleven fijne dagen samen, met de nodige stress. We leven momenteel op 40m² en ik kan je garanderen dat het niet altijd even gemakkelijk is.

Mijn gedachten gaan uit de laatste dagen naar mijn 2 vriendinnen die beide in dezelfde sector werken. We gingen meestal samen uit, samen shoppen en met één van hen ging ik naar Ny en op andere weekends.
Maar ik hoor haar bijna niet meer en dat is zelfs overdreven. De laatste maanden kwamen alle inspanningen van mijn zijde.
Op mijn verjaardag ging ze er als eerste zijn en als laatste vertrekken. ze kwam als laatste aan met nog onuitgenodigde mensen erbij en vertrok als eerste. Dat was een minder leuk moment. Vanaf daar ging het bergafwaarts.
Mijn andere vrienden vertellen met dat ze verwend is en egoïstisch. En effectief dat zijn 2 van haar eigenschappen, maar ze is ook prachtig, lief, gevoelig en gaat door een vuur voor mensen die ze graag ziet. Dat weegt voor mij veel zwaarder door.
dus vanaf september 2010 tot vandaag was er een reeks van kleine incidenten die ik negeerde.
In januari ging ik een week skiën. Toen ik onderweg was, 3 dagen na haar verjaardag, wenste ik haar een fijne verjaardag.
Ik denk dat ze me sindsdien niets meer van zich heeft laten horen en alles komt van mijn kant.
Hoewel ze me niet uitnodigde voor haar verjaardag al ben ik 'part of the family' maar haar vriendin die haar haar knipt wel werd uitgenodigd.
Ik sta op een tweesprong wat onze vriendschap betreft. Ik wil haar niet kwijt, ik ie haar graag, maar het kan ook niet zo verder.

Ze is onlangs beginnen liegen tegen me en ik kan het haar inwrijven of ik kan het negeren, maar wat er ook gebeurd, de vriendschap zal nooit meer zijn wat ze was.

Het is pijnlijk zeker omdat ik talloze mails heb van haar 'best friends forever', geen gehiemen en nog allemaal dingen die nu blazblbla blijken, zoals bv mij ngetuige willen zinjn op mijn trouw.

Alweer was ik veel te naiëf, ben ik gekwetst en weet ik niet wat te doen.