dinsdag 29 maart 2011

Wees niet bang voor onwetendheid maar wel voor valse kennis.

Vrijdag hadden we voor de laatste keer een aperitief op het werk. Na het aperitief reden we naar het nieuwe kantoor om daar een eerste ontmoeting te hebben met de nieuwe collegae.

Ik reed naar huis, pikte mijn lief op en vertelde hem onderweg dat als hij zijn Monopoly spel wou meenemen naar het weekend van de oud-scouts, hij niet moest komen zagen als hij achteraf iets ontbrak.
Hij antwoordde dat ik zijn moeder niet was, en trapte daar serieus mee op mijn teen. Ik reageerde er niet op.

We moesten onze 'koffers' nog klaarmaken. dus ik maakte de mijne, jeansbroek, ondergoed, kousen, t-shirten, en badkamergerief. Toen mijn lief vroeg of ik zijn gerief had samengezocht antwoordde ik dat ik zijn moeder niet was en hij dat best zelf kon.
Het resultaat is dat hij dus de helft vergeten was, bleek nadat we toegekomen waren.

Vrijdagavond nadat we aangekomen waren in Overpelt, deed ik mijn best om bij de vrouwen te zitten, maar nadat er stinkpampers, insmeren van moedermelk tegen eczema en nog enkele van die vunzige onderwerpen de revue waren gepasseerd, besloot ik aan de toog te hangen met de mannen.
Daar waren een deel 'chapeau' aan het spelen. Op het einde van de avond (rond 4 uur 's morgens) was ik redelijk zat. De verliezer moet telkens trakteren. Maar mijn lief was nog veel zatter en wist dus niet dat ik ook teveel gedronken had. We kropen in ons stapelbed, ik vanboven en vielen in een coma, tot een uur of 8.

Zaterdagavond besloten we te vertrekken, een dag vroeger dan voorzien, maar we gingen zondag verhuizen. Zo geschiedde. Zo zijn er nu al 'two days of hell' bezig.

Gisteren ging ik onder meer naar de jeugdrechtbank. Dat liep slecht af toen de stiefvader van mijn broer begon te roepen tegen de rechter en ik dus mijn broer mee naar huis heb genomen. Het einde van die zever is nog niet in zicht. Ons moeder scoorde ook zeer goede punten toen ze vertelde dat 'ze net een huis had gekocht en geen scheiding voor haar zoon overhad'.
Ik zag de pijn op het gezicht van mijn broer toen ze dat zei. Stomme trut !!!

Dus mijn broerke bij mij en we hebben een open gesprek gehad. En een leuke dag, hoewel hij moest werken om zijn eten te krijgen.

Op het werk, heb ik al mijn kasten leeg gemaakt en staat er een grote grijze zak naast me. Vandaag neem ik de vissen mee naar huis.

0 reacties:

Een reactie plaatsen